De wegwedstrijd voor mannen elite op de wereldkampioenschappen wielrennen 2026 werd gehouden op 27 september. De wedstrijd voerde over 273,4 kilometer van Brossard naar Montréal. Van de 184 ingeschreven deelnemers uit 61 landen gingen er 181 van start, van wie er 58 de finish bereikten. De Amerikaan Brandon McNulty won, voor de Australiër Michael Matthews en de Nederlander Mathieu van der Poel.

Parcours De wedstrijd begon bij Quartier DIX30 in Brossard, ten zuiden van Montréal. Na een geneutraliseerde aanloop van vier kilometer werd op de Grande Allée het officiële startsein gegeven. Het parcours telde in totaal 273,4 kilometer en 3803 hoogtemeters.

De aanloop voerde door de regio Montérégie. Via Carignan en Chambly staken de renners bij de Pont Yule de Richelieu over. Vervolgens reden zij door Richelieu en Saint-Mathias-sur-Richelieu naar Saint-Jean-Baptiste en Mont-Saint-Hilaire. Op de Chemin Rouville in Saint-Jean-Baptiste lag een bevoorradingszone. Via de Chemin de la Montagne en de Chemin Ozias-Leduc keerde het parcours terug naar Saint-Mathias-sur-Richelieu en Richelieu, waarna de renners opnieuw over de Pont Yule naar Chambly reden.

Daarna ging de route via Carignan naar Saint-Jean-sur-Richelieu, waar op de Boulevard Saint-Luc een tweede bevoorradingszone lag. Via de Grande Allée keerden de renners terug naar Brossard. De Boulevard du Quartier, Boulevard Leduc, Boulevard de Rome en Boulevard Marie-Victorin leidden naar de Samuel-De Champlainbrug, waarover zij de Saint Lawrence overstaken. In Montréal reden zij via de Avenue Atwater en de Avenue du Docteur-Penfield naar de Côte-des-Neiges. Na 103,3 kilometer sloten zij aan op het plaatselijke circuit rond Mont Royal.

De eerste passage van de finish op de Avenue du Parc, ter hoogte van Parc Jeanne-Mance, volgde na 112,6 kilometer. Daarna moesten nog twaalf volledige rondes van 13,4 kilometer worden afgelegd. Elke ronde begon met een passage over de Chemin de la Côte-Sainte-Catherine en de Boulevard du Mont-Royal naar de Voie Camillien-Houde. Deze beklimming aan de oostzijde van de Mont Royal was 1,7 kilometer lang, had een gemiddeld stijgingspercentage van 7,4% en een maximum van 10%.

Na de afdaling over de Chemin Remembrance en de Côte-des-Neiges volgde het gedeelte bij de Universiteit van Montréal. Via de Avenue Gatineau, Avenue Maréchal, Chemin Decelles en Chemin de la Tour bereikten de renners de oplopende Chemin de Polytechnique. Daarna daalden zij over de Chemin de la Rampe af naar de Boulevard Édouard-Montpetit. Via de Avenue Vincent-D'Indy en de Chemin de la Côte-Sainte-Catherine in Outremont volgde de klim over de Avenue Pagnuelo.

Het laatste gedeelte liep over de Boulevard du Mont-Royal en de Avenue du Mont-Royal naar de Rue Saint-Urbain. Via de Avenue des Pins draaiden de renners de Avenue du Parc op, waar de laatste zeshonderd meter naar de finish lagen. De bevoorradingszone op het circuit bevond zich kort na de finishlijn.

Koersverloop In de openingsfase ontstond een omvangrijke kopgroep met onder anderen Andreas Leknessund en Biniam Girmay. Op het plaatselijke circuit voerde Frankrijk het tempo op, waarbij Bruno Armirail veel achtervolgingswerk verrichtte. Aanvallen van Valentin Paret-Peintre en Jordan Jegat luidden vervolgens een aanvallende wedstrijdfase in.

Op ongeveer 87 kilometer van de finish versnelde Wout van Aert. Mathieu van der Poel, Oscar Onley, Primož Roglič, Anthon Charmig en Quinn Simmons sloten aan. Een nieuwe versnelling van Van der Poel liet alleen Onley en Simmons over, waarna Roglič terugkeerde. Achter hen probeerden onder anderen Isaac del Toro, Paul Seixas, Tom Pidcock en Ben Healy de aansluiting te herstellen. Remco Evenepoel moest meermaals lossen, maar keerde telkens terug. Van Aert hielp zijn landgenoot bij de achtervolging. Vooraan viel Onley terug en maakte Healy de oversteek naar Van der Poel, Simmons en Roglič.

Op 35 kilometer van de finish kwamen de achtervolgers terug. De Verenigde Staten waren met drie renners vertegenwoordigd. Na een aanval van Matteo Jorgenson ontsnapte Brandon McNulty op ongeveer 32 kilometer van de finish. Zijn voorsprong groeide tot ruim een minuut, terwijl Jorgenson de tegenaanvallen volgde.

Tijdens de laatste beklimming van de Voie Camillien-Houde slonk McNulty's voorsprong tot ongeveer tien seconden. De achtervolgers slaagden er echter niet in het resterende verschil te overbruggen. Ook een aanval van Van der Poel bij de universiteit bracht geen aansluiting. McNulty won met dertien seconden voorsprong. Michael Matthews versloeg Van der Poel in de sprint om de tweede plaats.

Uitslag Plaats Naam Land Tijd 20px Brandon McNulty 6u17'04" Michael Matthews + 13" Mathieu van der Poel 4 Quinn Simmons z.t. 5 Isaac del Toro + 14" 6 Mads Pedersen z.t. 7 Tom Pidcock z.t. 8 Matteo Jorgenson z.t. 9 Giulio Ciccone z.t. 10 Ben Healy z.t. 11 Mauro Schmid + 22" 12 Remco Evenepoel + 25" 13 Juan Ayuso + 2'08" 14 Stefan Küng + 2'19" 15 Paul Seixas + 2'47" 16 Jørgen Nordhagen + 3'09" 17 Oscar Onley z.t. 18 Christian Scaroni + 3'12" 19 Mikkel Honoré + 3'14" 20 Davide Piganzoli + 3'20" 21 Primož Roglič + 3'29" 22 Michael Valgren + 4'20" 23 Toms Skujiņš + 4'25" 24 Anthon Charmig z.t. 25 Tiesj Benoot + 4'31" 26 Pavel Sivakov + 4'37" 27 Santiago Buitrago + 4'41" 28 Wout van Aert + 5'11" 29 Maxim Van Gils z.t. 30 Andreas Kron + 5'46" 31 Adam Yates + 6'37" 32 Michael Leonard + 6'39" 33 Tobias Halland Johannessen + 6'48" 34 Thomas Silva z.t. 35 Michael Woods z.t. 36 Jhonatan Narváez z.t. 37 Aleksandr Vlasov Individuele Neutrale Atleten z.t. 38 Georg Zimmermann z.t. 39 Byron Munton z.t. 40 Michael Storer z.t. 41 Menno Huising + 6'51" 42 Jack Haig + 6'53" 43 Igor Arrieta z.t. 44 Nicolas Prodhomme z.t. 45 Nickolas Zukowsky z.t. 46 Marcel Camprubí + 7'02" 47 Florian Lipowitz + 7'04" 48 Riley Sheehan + 10'00" 49 Corbin Strong z.t. 50 Michał Kwiatkowski z.t. 51 Tobias Foss z.t. 52 Embret Svestad-Bårdseng z.t. 53 Jai Hindley z.t. 54 Felix Großschartner z.t. 55 Lorenzo Finn z.t. 56 Nélson Oliveira + 13'11" 57 Larry Warbasse + 15'35" 58 Ivo Oliveira z.t.

Uitvallers Opgave

Oussama Mimouni Ben O'Connor Luke Tuckwell Quinten Hermans Thibau Nys Alec Segaert Gianni Vermeersch Derrick Chavarria Kaden Hopkins Nicholas Narraway Henrique Avancini Guillaume Boivin Pier-André Côté Hugo Houle Vicente Rojas Li You Sergio Higuita Nairo Quintana Brandon Rivera Harold Tejada Luis Daniel Oses Andreas Miltiadis Kasper Asgreen Mikkel Bjerg Søren Kragh Andersen Kohath Baron Marco Brenner Nico Denz Felix Engelhardt Maximilian Schachmann Biniam Girmay Merhawi Kudus Henok Mulubrhan Madis Mihkels Bruno Armirail Alex Baudin Jordan Jegat Jordan Labrosse Valentin Paret-Peintre Nikiforos Arvanitou Mark Donovan Finlay Pickering James Shaw Callum Thornley Fred Wright Manuel Rodas Mardoqueo Vásquez Fredd Matute Attila Valter Jamie Meehan Ryan Mullen Darren Rafferty Nadav Raisberg Alberto Bettiol Mattia Cattaneo Giulio Pellizzari Matteo Trentin Jo Hashikawa Anton Koezmin Daniil Maroechin Kristiāns Belohvoščiks Emīls Liepiņš Mārtiņš Pluto Arno Wallenborn Andrea Mifsud Alexandre Mayer Edgar Cadena Ulises Castillo José Antonio Escárcega Eder Frayre Carlos García Victor Langellotti Batmönhijn Maral-Erdene Tim van Dijke Pascal Eenkhoorn Daan Hoole Bart Lemmen Bauke Mollema Mathijs Paasschens Ben Oliver Laurence Pithie Andreas Leknessund Anders Skaarseth Heorhij Antonenko Samandar Janikulov Felix Gall Patrick Konrad Christofer Jurado Mateusz Gajdulewicz Jakub Kaczmarek Piotr Pękala João Almeida Tiago Antunes Afonso Eulálio António Morgado Iustin-Ioan Văidian Ali al-Shaikhahmed Mihajlo Stolić Tilen Finkšt Gal Glivar Matevž Govekar Luka Mezgec Matej Mohorič Jan Tratnik Vladimír Kováčik Markel Beloki Raúl García Pierna Enric Mas Iván Romeo Carlos Verona Athit Poulard Pavel Novák Jakub Otruba Mathias Vacek Sean Quinn Artem Shmidt Kevin Vermaerke Jakob Söderqvist Stefan Bissegger Fabio Christen Jan Christen Marc Hirschi Amir Ansari

Niet gestart

Wilmar Paredes Amanuel Ghebreigzabhier Gil Gomes

Wegwedstrijd mannen elite Wereldkampioenschappen, Wegwedstrijd mannen elite