Paul van Zuijlen (Oss, 30 mei 1969) is een Nederlands plastisch chirurg. Hij is medisch directeur van het brandwondencentrum van het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk en bijzonder hoogleraar brandwondengeneeskunde aan Amsterdam UMC. Met collega's ontwikkelde hij de Patient and Observer Scar Assessment Scale (POSAS), een schaal waarmee arts en patiënt allebei een litteken beoordelen.

Opleiding Van Zuijlen deed in 1987 eindexamen vwo en ging geneeskunde studeren aan de Universiteit van Amsterdam. In zijn vierde studiejaar raakte hij geïnteresseerd in brandwondenzorg door een college van Rudy Hermans, de oprichter van de Nederlandse Brandwonden Stichting. Als student deed hij vanaf 1990 in het brandwondencentrum in Beverwijk onderzoek naar de functie van verbrande handen op lange termijn. In juli 1995 werd hij arts. Hij werkte daarna negen maanden als arts-assistent chirurgie in het Sint Lucas Ziekenhuis in Amsterdam en ging in 1996 als onderzoeker terug naar Beverwijk. Daar testte hij in een klinische studie een dermaal substituut, een soort kunsthuid, bij brandwonden en bij reconstructies. In 1998 begon hij in hetzelfde ziekenhuis aan de opleiding tot chirurg.

Op 12 april 2002 promoveerde hij aan de Universiteit van Amsterdam bij R.W. Kreis en K.E. Bos op het proefschrift Perspectives on burn scar evaluation and artificial skin, over het meten van littekens, het samentrekken van littekens en kunsthuid. Daarna liet hij zich in het AMC en in Beverwijk opleiden tot plastisch chirurg. Met een beurs van de Nederlandse Brandwonden Stichting bezocht hij vervolgens klinieken in de Verenigde Staten, Canada en Australië om zich te verdiepen in de behandeling van brandwonden en littekens.

Loopbaan Sinds oktober 2006 is hij plastisch chirurg in het Rode Kruis Ziekenhuis. In 2010 benoemde de Nederlandse Brandwonden Stichting hem tot bijzonder hoogleraar brandwondengeneeskunde aan de Vrije Universiteit en het VU medisch centrum. De leerstoel was gericht op littekens die beter functioneren en er beter uitzien. Op 7 april 2011 hield hij zijn oratie, Multidisciplinaire brandwondengeneeskunde: nieuwe dimensies in perspectief. Rond die tijd vertelde hij het ANP dat hij kraakbeen wilde kweken uit stamcellen, zodat patiënten met brandwonden in het gezicht een neus of oren van eigen weefsel kunnen krijgen. Later werd hij medisch directeur van het brandwondencentrum, een van de drie in Nederland.

In 2020 was hij Skoog Visiting Professor aan het academisch ziekenhuis van Uppsala. Sinds 2022 zit hij in het bestuur van de European Burns Association, waar hij de onderzoekscommissie voorzit en Nederland vertegenwoordigt als national delegate. Voor de International Society for Burn Injuries zat hij in de commissie die in 2016 en 2018 richtlijnen voor brandwondenzorg in landen met weinig middelen opstelde. Hij was voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Brandwondenzorg. In 2021 kregen de drie Nederlandse brandwondencentra van ZonMw bijna drie miljoen euro voor een gezamenlijk programma voor topspecialistische zorg en onderzoek, dat Van Zuijlen samen met Kees van der Vlies (Rotterdam) en Eelke Bosma (Groningen) leidt. Hij was voorzitter van de werkgroep die de Nederlandse richtlijn over keloïd en littekenhypertrofie opstelde. In 2019 en 2020 was hij fellow van het Institute for Advanced Study van de Universiteit van Amsterdam. Sinds 2018 gaat hij mee op missies van Dokters van de Wereld in Afrika, onder meer naar Haydom in Tanzania, waar hij met twee Nederlandse collega's vooral kinderen met littekens van brandwonden en kinderen met schisis opereerde.

Opvang bij rampen Bij de nieuwjaarsbrand in Volendam van 1 januari 2001 was Van Zuijlen 31 jaar en arts in opleiding op de afdeling plastische chirurgie in Beverwijk. Hij hoorde bij de eerste artsen die de gewonden behandelden. Tegen NH Nieuws zei hij in 2026 dat het ziekenhuis daarna ongeveer drie maanden lang elke dag een vol operatieprogramma had. Jaren later deed hij de laatste hersteloperatie bij een slachtoffer dat als veertienjarige op 78 procent van haar lichaam verbrand was. Het AD bracht de twee eind 2025 opnieuw samen voor een dubbelinterview.

Na de brand in nachtclub Colectiv in Boekarest in oktober 2015 vroeg het ministerie van Buitenlandse Zaken de drie Nederlandse brandwondencentra om gewonden op te nemen. In Beverwijk behandelde Van Zuijlen een jonge Roemeense vrouw met derdegraads brandwonden over haar hele lichaam. In 2018 vertelde hij in de Volkskrant dat haar herstel zijn kijk op het vak had veranderd: hij let sindsdien meer op de mentale weerbaarheid van patiënten.

Na de brand in een discotheek in Kočani (Noord-Macedonië) in maart 2025 overlegde hij een dag lang met collega's over de vraag of Nederlandse brandwondenartsen naar het land moesten afreizen. Dat bleek niet nodig; de verdeling van gewonden over Europese brandwondencentra liep via de European Burns Association. Hij coördineerde de voorbereiding van de Nederlandse brandwondencentra op de opvang, en uiteindelijk werden er ook gewonden in Beverwijk opgenomen.

Op 1 januari 2026, precies 25 jaar na Volendam, brandde een bar in het Zwitserse Crans-Montana uit. De drie Nederlandse brandwondencentra boden samen zes bedden aan. Zwitserland sloeg het aanbod in eerste instantie af, omdat de gewonden vooral uit Zwitserland, Frankrijk en Italië kwamen. Tegen EenVandaag zei Van Zuijlen dat het na de brand in Boekarest niet had gewerkt om buitenlandse artsen naar de plek van de ramp te sturen. Bij de NOS lichtte hij toe hoe de eerste behandeling van zulke gewonden verloopt.

Onderzoek POSAS De POSAS verscheen in 2004 in Plastic and Reconstructive Surgery. Eerste auteur was Lieneke Draaijers, Van Zuijlen was de laatste. De schaal heeft twee delen: in het ene beoordeelt de behandelaar het litteken, in het andere doet de patiënt dat zelf, ook op jeuk en dikte. Een jaar later kwam versie 2.0 voor littekens na een operatie. Aan versie 3.0 werkten patiënten en een internationale groep deskundigen mee, en in 2026 volgde een versie voor kinderen.

Australische onderzoekers vergeleken in 2012 achttien schalen voor brandwondlittekens; alleen de POSAS kreeg een hoge score, op betrouwbaarheid. De schaal is onder meer in Italië, Brazilië en Thailand vertaald en getoetst. Volgens De Telegraaf werd ze in 2017 gebruikt in onder meer de Verenigde Staten, Canada, Australië, China, Japan, Zweden en Zuid-Korea, en gold ze in het Verenigd Koninkrijk als standaard. Dat jaar sprak Van Zuijlen op het congres van de British Burn Association in Londen, waar het startsein werd gegeven voor een nieuwe versie.René Steenhorst, "Brandwondenprof schrijft wereldplan", De Telegraaf, 10 mei 2017.

Kraakbeen en reconstructie Zijn groep werkt aan kraakbeen uit het lab voor de reconstructie van oren en neuzen na brandwonden. In maart 2015 maakte het VUmc bekend kraakbeenimplantaten voor oren en neuzen op maat te gaan printen; Van Zuijlen vertelde de NOS dat de 3D-printer een jaar was getest. Samen met de TU Delft bracht de groep de vorm van het oor in kaart voor het 3D-printen ervan. Op 16 december 2019 promoveerde arts-onderzoeker Ernst Jan Bos onder zijn begeleiding op onderzoek naar kraakbeen en 3D-geprinte steigers waarin kraakbeencellen kunnen uitgroeien.

Bij littekens die samentrekken paste Van Zuijlen een techniek toe waarbij een stuk gezonde huid samen met het bloedvaatje dat het voedt (een perforator) naar de brandwond werd verschoven. De Volkskrant beschreef in 2011 hoe hij het idee terugvond bij de Nederlandse plastisch chirurg Johannes Esser, die het in de Eerste Wereldoorlog toepaste. Bij 22 patiënten trok het verplaatste huidstuk niet samen, maar werd het gemiddeld 20 procent groter.

In de media Bij het veertigjarig bestaan van het brandwondencentrum in november 2014 blikte hij bij BNNVARA samen met een oud-patiënt terug op veertig jaar brandwondenzorg. In februari 2015 gaf hij de NOS als onafhankelijk arts zijn oordeel over een nieuwe kunsthuid van menselijk materiaal, die hij veelbelovend noemde. In november 2018 zette hij het debat over consumentenvuurwerk opnieuw op gang met een tweet over het eerste vuurwerkslachtoffer dat hij dat seizoen had geopereerd; Nieuwsuur nodigde hem daarop uit in de studio. Op nieuwjaarsdag 2023 zei hij tegen het Haarlems Dagblad dat hij zich enkele jaren stevig met die landelijke discussie had bemoeid. Als arts pleitte hij niet voor een verbod, wel voor een einde aan de vuurwerkslachtoffers. Na het ongeluk van shorttracker Sjinkie Knegt in januari 2019 legde hij bij de NOS uit wat ernstige brandwonden betekenen voor een topsporter.

Selectie van publicaties Draaijers LJ, Tempelman FR, Botman YA, Tuinebreijer WE, Middelkoop E, Kreis RW, van Zuijlen PP (2004). "The patient and observer scar assessment scale: a reliable and feasible tool for scar evaluation". Plastic and Reconstructive Surgery 113 (7): 1960–1965. van de Kar AL, Corion LU, Smeulders MJ, Draaijers LJ, van der Horst CM, van Zuijlen PP (2005). "Reliable and feasible evaluation of linear scars by the Patient and Observer Scar Assessment Scale". Plastic and Reconstructive Surgery 116 (2): 514–522. Visscher DO, van Eijnatten M, Liberton NPTJ, e.a., van Zuijlen PPM (2017). "MRI and Additive Manufacturing of Nasal Alar Constructs for Patient-specific Reconstruction". Scientific Reports 7: 10021. Varkey M, Visscher DO, van Zuijlen PPM, Atala A, Yoo JJ (2019). "Skin bioprinting: the future of burn wound reconstruction?". Burns & Trauma 7: 4.

Externe link Profiel bij Amsterdam UMC

Referenties

Categorie:Nederlands medicus Categorie:Chirurg Categorie:Hoogleraar aan de Vrije Universiteit Amsterdam