100px|rechts 100px|rechts
き in hiragana of キ in katakana (Hepburn: ki) zijn Japanse kana die elk voor één mora staan, ze staan beide voor één consonant en één vocaal: waarbij de 'k' licht is gepalataliseerd. In de gojūon nemen de kana de tweede positie in de カ行 [ka-gyō], met als voorganger か/カ opvolger く/ク.
Streepvolgorde thumb|boven|Streepvolgorde van き thumb|boven|Streepvolgorde van キ
Herkomst thumb|100px|De hiragana-kana is ontleend aan de sōsho-stijl-karakter: 幾 thumb|137px|De katakana-kana is ontleend aan het man'yōgana-karakter: 幾
De hiragana-kana: き is ontleend aan: 幾. De katakana-kana: キ is ontleend aan: 幾.
Dakuten : き en キ き en キ met dakuten, ぎ en ギ, worden getranslitereerd als: gi . De dakuten is een Japans diakritisch teken dat een stemloze medeklinker stemhebbend maakt, dit verschijnsel is vaak een gevolg van rendaku.
Yōon : gepalataliseerde morae met sutegana : ゃ ゅ ょ en ャ ュ ョ き met sutegana ゃ, ゅ, en ょ, vormen de yōon: きゃ, きゅ, en きょ, deze worden getranslitereerd als: [kya], [kyu], en [kyo]. キ met sutegana ャ, ュ, en ョ, vormen de yōon: キャ, キュ, en キョ, deze worden getranslitereerd als: [kya], [kyu], en [kyo].
Yōon : gepalataliseerde morae met sutegana en dakuten き met dakuten en sutegana ゃ, ゅ, en ょ, vormen de yōon: ぎゃ, ぎゅ, en ぎょ, deze worden getranslitereerd als: [gya], [gyu], en [gyo]. キ met dakuten en sutegana ャ, ュ, en ョ, vormen de yōon: ギャ, ギュ, en ギョ, deze worden getranslitereerd als: [gya], [gyu], en [gyo].
Het Japanse syllabarium In onderstaande tabel staat het traditionele Japanse syllabarium, bekend als gojūon. Elke 'lettergreep' in de gojūon is ook een mora. Elke mora kan worden geschreven met een hiragana- of een katakana-karakter.
Zie ook Kana (Japans) Hiragana Katakana Gojūon Yōon Mora (taalkunde)
Categorie:Kana-karakter