De Heineken Zesdaagse 1986 in het marathonschaatsen werd gehouden van 9 december tot en met 14 december. De zes wedstrijden werden verreden op de IJsstadion Drenthe in Assen, IJsstadion Stadspark in Groningen, IJssportcentrum Eindhoven in Eindhoven, De Meent in Alkmaar, Jaap Edenbaan in Amsterdam en Thialf in Heerenveen. Richard van Kempen werd de winnaar bij de mannen. Het zilver werd gewonnen door Gert Jakobs en het brons door Jos Pronk. Lilian van Tol werd de winnaar bij de vrouwen. Het zilver werd gewonnen door Hannie Frederiks en het brons door Jitske Nauta.
Voorafgaand Er stond iedere dag een marathon op het programma. Van de zes wedstrijden telden de beste vijf resultaten mee voor het eindklassement. De KNSB koos voor deze opzet, omdat het niet voor iedere schaatser mogelijk zou zijn alle dagen deel te nemen. De finalewedstrijd was wel verplicht om in aanmerking te komen voor het algemeen klassement. Alle zes wedstrijden werden verreden over de traditionele marathonafstand van 42,195 kilometer (110 ronden).
De West-Duitser Thomas Nietsch, die deel uitmaakt van de kernploeg in zijn land, nam als enige buitenlander deel aan de zesdaagse. De organisatie hoopte in volgende edities meer buitenlandse schaatsters aan de start te zien.
De vrouwen reden de eerste drie wedstrijden niet.
Kalender DatumIJsbaanWedstrijd9 december 1986IJsstadion Drenthe (Assen)Heineken Zesdaagse 110 december 1986IJsstadion Stadspark (Groningen)Heineken Zesdaagse 211 december 1986IJssportcentrum Eindhoven (Eindhoven)Heineken Zesdaagse 312 december 1986De Meent (Alkmaar)Heineken Zesdaagse 413 december 1986Jaap Edenbaan (Amsterdam)Heineken Zesdaagse 514 december 1986Thialf (Heerenveen)Heineken Zesdaagse 6
Daguitslagen
Dag 1 Er waren 2.500 toeschouwers aanwezig.
Direct na de start reed Gert Jakobs weg uit het peloton en bouwde een grote voorsprong op. Pas nadat Yep Kramer een poging deed om te volgen, reageerde het peloton en kwam er weer een hergroepering. Vervolgens demarreerden Dries van Wijhe, Jos Pronk en Jos Niesten. Dit drietal nam ongeveer honderd meter voorsprong, maar werd later ingehaald door Hilbert van der Duim en Jan Kooiman, waardoor een sterke kopgroep ontstond.
Richard van Kempen wist onder luid gejuich van het publiek aan te sluiten bij deze kopgroep. Op dat moment viel het peloton uiteen, terwijl Van der Duim en Kooiman even gas terugnamen. De vier rijders, Niesten, Pronk, Van Wijhe en Van Kempen, sloten vervolgens weer aan bij het peloton, dat uit 27 rijders bestond. Kort daarna namen zij opnieuw een ronde voorsprong.
Met nog acht ronden te gaan kwam Niesten ten val. Omdat het tempo in de kopgroep laag lag, kon hij snel weer aansluiten. Even later plaatste hij een aanval, nam ongeveer vijftig meter voorsprong en wist de wedstrijd te winnen. Na afloop verklaarde Niesten dat hij na zijn val besloot vol door te rijden.
+ Mannen Nr. Rijder Land Jos Niesten Richard van Kempen Jos Pronk 4 Dries van Wijhe 5 Herbert Dijkstra 6 Hilbert van der Duim 7 Henri Ruitenberg 8 Yep Kramer 9 Oege Ferwerda 10 Robert Vunderink 11 Steven Zoon 12 Gert Jakobs 13 Ruud Christoffers 14 Piet Manden 15 Gerard Rietveld 16 Egbert Post 17 Lex Cazemier 18 Albert Bakker 19 Jan Kooiman 20 Piet Kleine
Dag 2 Er waren 2.500 toeschouwers aanwezig.
Met nog veertig ronden te gaan kwam de wedstrijd op gang. Op dat moment brak het peloton in tweeën en haalde de jury, om het overzicht te bewaren, het tweede deel van het peloton uit de wedstrijd. Onmiddellijk demarreerden zes rijders, maar onder regie van Richard van Kempen werd deze groep snel teruggehaald.
Met nog vijftien ronden te gaan volgden meerdere demarrages, onder meer van Dries van Wijhe, mede omdat hij wist kansloos te zijn in een sprint. Hij trok er viermaal tussenuit, maar zonder resultaat. Tot het ingaan van de laatste ronde bleef de groep bijeen. Met Andries Kasper ging vervolgens de verlengde sprint van start.
Met nog driehonderd meter te gaan plaatste Van Kempen zijn demarrage en niemand van de overgebleven 38 rijders wist hem nog te achterhalen. Het was voor Van Kempen zijn vierde overwinning van het seizoen; daarnaast behaalde hij ook al vier tweede plaatsen. Andries Kasper werd tweede en applaudisseerde al voordat Van Kempen over de finish was gekomen voor de winnaar. In de sprint kwam Albert Bakker ten val en behaalde daardoor geen punten voor het algemeen klassement. Met deze overwinning nam Van Kempen de leiding in het algemeen klassement over. + Mannen Nr. Rijder Land Richard van Kempen Andries Kasper Jan Eise Kromkamp 4 Yep Kramer 5 Hilbert van der Duim 6 Robert Vunderink 7 Egbert Post 8 Herbert Dijkstra 9 Oege Ferwerda 10 Henri Ruitenberg 11 Rick van der Hoorn 12 Klaas Vriend 13 Ruud Christoffers 14 Lex Cazemier 15 Gerard Rietveld 16 Jos Pronk 17 Rein Jonker 18 Gert Jakobs 19 Piet Kleine 20 Steven Zoon
Dag 3 Er waren 2.000 toeschouwers aanwezig. De voorzitter van de LTC noemde dit geen goede ontwikkeling voor de sport en achtte het verstandiger om voortaan te kiezen voor zes banen waar doorgaans de meeste toeschouwers op afkomen.
Het tempo lag hoog door Herbert Dijkstra, die kampte met een achillespeesblessure. Hij overwoog om uit te stappen, maar haalde uiteindelijk toch de finish. De wedstrijd werd opengebroken door Jos Pronk, die na de vorige dag tweede stond in het algemeen klassement. Later kreeg hij gezelschap van Albert Bakker en sloten zich nog vijf andere rijders aan. Zo ontstond een kopgroep van zeven rijders: Gert Jakobs, Pronk, Dries van Wijhe, Bakker, Lex Cazemier, Frans Boon en Jaap Jonkman.
De leider van het algemeen klassement, Richard van Kempen, maakte geen deel uit van deze kopgroep, wat voor hem gunstig uitpakte. Hierdoor kon hij zich volledig richten op de sprint in het peloton, die hij won en waarmee hij als achtste eindigde. De kopgroep nam een ronde voorsprong op het peloton. In de eindsprint van de kopgroep won Jakobs de wedstrijd.
Tijdens deze wedstrijd reden de rijders van sponsor Labello voor de laatste keer in deze schaatspakken. In een kort geding stelde de rechter lippenverzorgingsmerk Labello in het ongelijk tegen verzekeringsmaatschappij Aegon, die de rechtszaak had aangespannen en in het gelijk werd gesteld. De marathonschaatsers van Labello waren daardoor verplicht hun mouwen uit de pakken te knippen, omdat deze te veel leken op de Aegon-tricots. Van Kempen reageerde hierop met de woorden: "Er moet dus nog heel wat genaaid worden. Kinderachtig gedoe allemaal."
+ Mannen Nr. Rijder Land Gert Jakobs Frans Boon Dries van Wijhe 4 Jos Pronk 5 Jaap Jonkman 6 Albert Bakker 7 Lex Cazemier 8 Richard van Kempen 9 Hilbert van der Duim 10 Yep Kramer 11 Robert Vunderink 12 Ruud Christoffers
Dag 4 Er waren 5.500 toeschouwers aanwezig.
Het tempo in de wedstrijd lag laag. Dat bleek onder meer uit het feit dat Jan Roelof Kruithof, die normaal gesproken vaak moest lossen bij de A-rijders, nu regelmatig op kop reed. Tien ronden voor het einde kwam Richard van Kempen ten val. Hij keerde echter snel terug in het peloton en kon alsnog meedoen in de massasprint. In de laatste ronde koos Van Kempen voor de uitgetrapte binnenbocht, terwijl Robert Vunderink slim het betere ijs buitenom koos en zo de overwinning behaalde.
Voor Vunderink was dit zijn eerste overwinning op kunstijs. Hij was afkomstig uit het allroundschaatsen en bleek in de massasprint de snelste.
Door zijn tweede plaats kon Van Kempen de eindzege vrijwel niet meer ontgaan. Hij verklaarde achteraf trots te zijn op dit resultaat, omdat hij naar eigen zeggen ‘de benen niet had’. Herbert Dijkstra en Dries van Wijhe sloegen deze wedstrijd over. Yep Kramer steeg twee plaatsen in het algemeen klassement en kwam op de derde plaats te staan.
Voor het eerst tijdens deze Zesdaagse werd ook een wedstrijd voor vrouwen verreden. Van de vijfentwintig deelneemsters was Lilian van Tol de sterkste in een weinig enerverende wedstrijd.
+ Mannen Nr. Rijder Land Robert Vunderink Richard van Kempen Andries Kasper 4 Yep Kramer 5 Jos Pronk 6 Egbert Post 7 Nanne Semplonius 8 Jan Eise Kromkamp 9 Dirk Maarssen 10 Thomas Nietsch 11 Oege Ferwerda 12 Gus Katinas 13 Co Giling 14 Ruud Christoffers 15 Frans Boon 16 Wim Vos 17 Dries Klein 18 Jan Hopman 19 Henri Ruitenberg 20 Hilbert van der Duim
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Lilian van Tol Corine Slagter Jitske Nauta 5 Elske van der Meer 6 Tilly Alders
Dag 5 Lex Cazemier won de wedstrijd door drie ronden voor het einde te ontsnappen uit het peloton. Richard van Kempen was deze Zesdaagse zeer constant in de eindsprints met klasseringen 2, 1, 8 en 2, waardoor al zeker was dat hij het algemeen klassement zou winnen. Daarnaast pakte hij ook een ronde voorsprong.
Jos Niesten kwam hard ten val en liep daarbij een bloedend gezicht op. Hij reed de wedstrijd wel uit, maar verklaarde achteraf niet meer te weten in welke plaats hij zich tijdens de koers bevond. + Mannen Nr. Rijder Land Lex Cazemier Albert Bakker Jaap Jonkman 4 Hilbert van der Duim 5 Erik van den Boogert 6 Yep Kramer 7 Richard van Kempen 8 Jan Hopman 9 Jos Pronk 10 Dries van Wijhe 11 Gert Jakobs 12 Jan Kooiman 13 Robert Vunderink 14 Dirk Maarssen 15 Klaas Vriend 16 Jan Eise Kromkamp 17 Frans Boon 18 Wim Vos 19 Andries Kasper 20 Gerard Rietveld
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Lilian van Tol Corine Slagter Jitske Nauta 4 Hannie Frederiks 5 Harriët Berkhoff 6 Elske van der Meer 7 Ypie op de Hoek
Dag 6 Er waren 16.000 toeschouwers aanwezig. Het ijsstadion was daarmee uitverkocht.
Hilbert van der Duim ging zeer snel van start en trok het peloton mee naar rondetijden van 29,5 seconden. Gert Jakobs bleef aanvankelijk in de luwte van het peloton en wist vervolgens tweemaal mee te glippen met groepen die een voorsprong namen. Halverwege de wedstrijd begon het ijs slechter te worden, waardoor het eenvoudiger werd om uit het peloton te ontsnappen. Nadat duidelijk werd dat Jakobs de overwinning zou behalen, streed het peloton nog om de tweede plaats. Jan Hopman sprong weg uit het peloton en werd tweede. Jan Eise Kromkamp won de sprint om de derde plaats met een teenlengte voorsprong op Dirk Maarssen.
Na het winnen van de Zesdaagse was de eerste reactie van Richard van Kempen: "Ziezo, dat heb ik alvast binnen." Na zijn overwinning op de tweede dag schoot het bij Van Kempen in zijn rug, waardoor hij de resterende wedstrijden rustiger aan deed. Een jaar eerder had hij een wervel verschoven, wat zijn zwakke punt bleef. Gert Jakobs wist op de laatste dag van de achtste plaats in het algemeen klassement te stijgen naar de tweede plaats.
Jos Niesten ging de boeken in als de eerste rijder die tijdens een overdekte schaatswedstrijd een ronde voorsprong wist te nemen. Hij maakte daarbij een sprong naar het achterste deel van het peloton.
Het algemeen klassement bij de vrouwen werd gewonnen door Lilian van Tol. Zij wist alle drie de wedstrijden te winnen. + Mannen Nr. Rijder Land Gert Jakobs Jan Hopman Jan Eise Kromkamp 4 Dirk Maarssen 5 Lex Cazemier 6 Erik van den Boogert 7 Wim Vos 8 Frans Boon 9 Albert Bakker 10 Henk Holland 11 Jos Niesten 12 Gerard Rietveld 13 Jannes Kadijk 14 Jan Kooiman 15 Piet Eikelenboom 16 Piet Kleine 17 Henri Ruitenberg 18 Richard van Kempen 19 Yep Kramer 20 Hilbert van der Duim
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Lilian van Tol Hannie Frederiks Tilly Alderts 4 Harriët Berkhoff 5 Jitske Nauta 6 Elske van der Meer
Eindklassementen
+ Mannen Nr. Rijder Land Punten Richard van Kempen 116,1 Gert Jakobs 93,2 Jos Pronk 92 4 Yep Kramer 91 5 Lex Cazemier 85,1 6 Robert Vunderink 78,1 7 Jan Eise Kromkamp 77 8 Hilbert van der Duim 77 9 Albert Bakker 71 10 Andries Kasper 62 11 Frans Boon 61 12 Dirk Maarssen 55 13 Jaap Jonkman 53 14 Jos Niesten 51,1 15 Emiel Hopman 50 16 Erik van den Boogert 47 17 Egbert Post 46 18 Gerard Rietveld 40 19 Henri Ruitenberg 40 20 Oege Ferwerda 40
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Punten Lilian van Tol 30,3 Hannie Frederiks 23 Jitske Nauta 22 4 Corine Slagter 18 5 Elske van der Meer 16 6 Tilly Alderts 13
1986