I Swear is een Britse biografische dramafilm uit 2025, geschreven, geregisseerd en mede geproduceerd door Kirk Jones en gebaseerd op het leven van de Schotse activist John Davidson. De hoofdrol wordt vertolkt door Robert Aramayo.

Verhaal

In 1983 woont de twaalfjarige John Davidson in zijn arbeidersgezin in het Schotse Galashiels. John droomt ervan voetballer te worden en begint aan zijn middelbareschooltijd op de Galashiels Academy. Nadat hij hoort dat een scout zijn vaardigheden als keeper zal beoordelen, krijgt John last van tics en oncontroleerbare echolalie. De schooldirecteur reageert hierop door John met een riem op zijn hand te slaan. Door deze verwonding en zijn tics presteert hij slecht op voetbal, tot grote teleurstelling van zijn vader. John wordt door zijn moeder van tafel gestuurd nadat hij gespuugd heeft en kort daarna krijgen hij en zijn broers en zussen te horen dat hun vader is vertrokken. John, radeloos, probeert zelfmoord te plegen door in een rivier te lopen, maar wordt snel gered en ontwaakt in het ziekenhuis.

In 1996 woont de 25-jarige John nog steeds bij zijn moeder en krijgt hij de officiële diagnose syndroom van Gilles de la Tourette. Er is geen bekende genezing en John krijgt medicatie, maar zijn tics blijven een bron van schaamte. Murray, een schoolvriend van John, is teruggekeerd vanuit Australië en nodigt John uit voor een etentje bij hem thuis, iets wat John zo veel mogelijk probeert te vermijden. Dottie, Murrays moeder en psychiatrisch verpleegkundige, merkt Johns ongemak op en vraagt hem naar zijn medicatie. Ze laat de familie weten dat ze wil dat John bij hen blijft logeren. John wordt van zijn medicatie afgebouwd en Dottie zegt hem dat hij zich nooit moet verontschuldigen voor zijn tics in het bijzijn van mensen die weten dat zijn gedrag onbeheersbaar is.

Op een dag wordt een gezin vanuit een lokaal ziekenhuis doorverwezen naar John om hun dochter te ontmoeten, die ook kampt met het syndroom van Tourette. Door deze ontdekking begint John workshops over het syndroom van Tourette te organiseren in het buurthuis en later geeft hij lezingen op scholen en politiebureaus om de bewustwording over de aandoening te vergroten. Dit leidt er uiteindelijk toe dat hij in 2019 wordt uitgenodigd in Holyrood Palace om een MBE van koningin Elizabeth in ontvangst te nemen. Na de onderscheiding bezoekt John zijn moeder om haar de onderscheiding te laten zien en uit te leggen waarom hij haar niet had uitgenodigd. Zijn moeder verontschuldigt zich voor haar opvliegende karakter in zijn jeugd.

In 2023 wordt John door onderzoekers van de Universiteit van Nottingham uitgenodigd om een behandelingsapparaat te testen. Hij ontdekt dat het zijn tics kalmeert, zozeer zelfs dat hij tijdens een bezoek aan de universiteitsbibliotheek de hele tijd stil blijft. In de trein naar huis knoopt hij een gesprek aan met een vrouw, wat zijn groeiende zelfvertrouwen aantoont.

Rolverdeling

| Robert Aramayo || John Davidson |- | Scott Ellis Watson || de jonge John Davidson |- | Maxine Peake || Dottie Achenbach |- | Shirley Henderson || Heather Davidson |- | Peter Mullan || Tommy Trotter

Productie In 1989 zag Kirk Jones, die toen nog geen filmmaker was, de BBC-documentaire John's Not Mad, over Davidsons leven met het syndroom van Tourette, en was hij erdoor ontroerd en geïnspireerd en dacht hij dat het een goede film zou kunnen opleveren. Hij regisseerde sindsdien vijf films en in 2022 ging hij zitten om na te denken over zijn volgende project en zag hij in een oud notitieboekje de woorden: "John Davidson, Tourette". Hij nam via Facebook contact op met Davidson, die aanvankelijk wantrouwend was, maar Jones reisde vanuit zijn woonplaats Bristol naar Schotland voor een ontmoeting, en de twee leerden elkaar kennen. Jones had al contact met de Britse producent Piers Tempest van Tempo Productions en deze reageerde positief op het script. Robert Aramayo werd gekozen voor de hoofdrol, met nieuwkomer Scott Ellis Watson als de jongere Davidson.

Filmopnames De film werd gedurende 30 dagen tussen juli en september 2024 op locatie in Glasgow opgenomen, waarbij de stad diende als decor voor Davidsons woonplaats Galashiels, omdat de kosten voor het verplaatsen van de filmploeg te hoog werden geacht.

Release en ontvangst I Swear ging op 7 september 2025 in première op het Internationaal filmfestival van Toronto in de Centrepiece-sectie en werd vanaf 10 oktober 2025 vertoond in de Britse bioscopen. De film kreeg positieve kritieken van de filmcritici, met een score van 100% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 31 beoordelingen., geraadpleegd op 20 februari 2026

Prijzen en nominaties De belangrijkste: JaarPrijsCategorieGenomineerde(n)Uitslag2026 BAFTA Film Awards Beste originele scenario Kirk Jones Beste mannelijke hoofdrol Robert Aramayo Beste mannelijke bijrol Peter Mullan Uitzonderlijke Britse film Beste casting Lauren Evans 2025 British Independent Film Awards Beste Britse onafhankelijke film Beste regisseur Kirk Jones Beste hoofdrol Robert Aramayo Beste bijrol Scott Ellis Watson Beste doorbraakrol Scott Ellis Watson Beste scenario Kirk Jones Beste casting Lauren Evans

Externe links

Categorie:Film uit 2025 Categorie:Britse film Categorie:Biografische film