Batterij Bouillé is een vestingwerk (batterij) op Sint Eustatius. Het bevindt zich bovenaan een klif van de Horseshoe Mountains, op het zuideinde van de gut (regengeul; rooi). Het is een officieel erkend monument binnen Caribisch Nederland (monumentnummer F17).Openbaar Lichaam Sint Eustatius, Afkondigingsblad van Sint Eustatius - Besluit van de eilandsraad van 21 september 2023 no.12 tot vaststelling van het Ruimtelijk Ontwikkelingsplan Sint Eustatius 2023, 18 juli 2024 De batterij verkeerde begin 21e eeuw in relatief goede staat.Bryan P. Howard, Ph.D., Material Culture, Battery Bouille, circa 2004
Verovering door markies de Bouillé De batterij is vernoemd naar markies François Claude de Bouillé. Hij was de Franse generaal die Sint Eustatius op 26 november 1781 veroverde op de Engelsen, die het in februari van hetzelfde jaar op Nederland hadden veroverd. Bijna tweeënhalf jaar later gaven de Fransen het terug aan Nederland. Tijdens hun aanwezigheid versterkten ze de defensie door achterstallig onderhoud van vestingwerken weg te werken en vier nieuwe te bouwen: deze batterij, Fort Royal, Fort Panga en Batterij Jussac.RJG Stelten, From Golden Rock to Historic Gem: a historical archaeological analysis of the maritime cultural landscape of St. Eustatius, Dutch Caribbean, Universiteit Leiden, 21 maart 2019, pag. 135-136
Ligging De functie was de bescherming van de toegang tot de hoofdhaven. Vanwege de wind en stroming moesten schepen de baai meestal vanaf het zuidoosten naar het noordwesten benaderen. Hierdoor voeren ze door het geschutsveld van deze batterij voordat ze de Oranjebaai bereikten.
Batterij Bouillé bevindt zich op circa 21 meter boven zeeniveau. Dit betekende dat de batterij kwetsbaar was voor ketsende ricochetschoten vanaf de schepen. Onder de batterij ligt de voormalige plantage Crook's Castle.
Constructie en kanonnen Net als veel andere batterijen op het eiland heeft ook deze drie vleugels. De borstwering is gebouwd van uitgehouwen blokken kalksteen. De batterij oogt hierdoor fraai, maar bij inslaande granaten op de rechthoekige stenen muren leverde dit een veiligheidsrisico op door rondvliegende scherven. In de praktijk lijkt dit echter niet te zijn gebeurd.
Hoewel het waarschijnlijk is dat de Nederlanders of Britten hier ook een vestingwerk hebben gehad, is de overgebleven batterij waarschijnlijk geheel van Franse makelij. Later zijn nog aanpassingen gedaan, zoals verlenging van de zijmuren met zwerfkeien als bouwmateriaal. De hoogte is sinds de bouw in circa 1781/1782 niet meer gewijzigd. Een kanon kon eroverheen vuren, maar niet omlaag gericht worden.
Er zijn bij de batterij drie kanonnen achtergebleven: een Britse 24-ponder en twee 12-ponders. Ze zijn oud genoeg om uit de jaren 1780 te stammen. Ze zijn waarschijnlijk aan het eind van de Napoleontische Oorlogen (1815) achtergelaten toen de batterijen werden ontmanteld.
Bouille