Het gebouw aan de Alfons Pieterslaan 79, ook wel Huis Piers genoemd, in de belle-époquewijk van het West-Vlaamse Oostende, is een eclectisch herenhuis met een interieur in art-nouveaustijl. Het pand werd in 1900 in opdracht van bankier Pauwaert gebouwd in de Alfons Pieterslaan, toentertijd nog de Boulevard du Midi.
Geschiedenis Het huis werd gebouwd in het jaar 1900, in de belle époque van Oostende. Het gelijkvloers deed dienst als koophandelsbank. De eigenlijke woonvertrekken bevonden zich op de eerste en tweede verdieping.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog eisten de Duitsers het gebouw op om er een Offizierskasino in te vestigen.
De beurscrash van 24 oktober 1929 had als gevolg dat veel tegoeden niet terugbetaald konden worden. In het jaar 1935 ging ook koophandelsbank Pauwaert failliet en wordt het gebouw openbaar verkocht. Georges Piers kocht het gebouw en het gelijkvloers werd verbouwd tot een hoedenzaak voor mevrouw Piers en een optiekzaak voor zoon José.miniatuur|Gevel in 1942: rechts optiekzaak Piers; links ‘mode Piers’ hoedenzaakIn de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 stonden 53 straten in Oostende onder water. De Alfons Pieterslaan bleef grotendeels gespaard. Maar in de kelders van huis Piers dreef het servies rond, dat José als cadeau voor het tiende huwelijksverjaardag voor zijn echtgenote gekocht had.
In 1975 overleed José Piers, waarna zijn zoon, Guy de zaak verderzette. In 1997 zette Sébastien, zoon van Guy, zijn eerste stappen in de zaak en enkele jaren later vervoegde ook diens vrouw het team. In de loop der jaren nam de optiekzaak een steeds groter gedeelte van het gebouw in.
Ontwerp
Gevel Huis Piers is een eclectisch herenhuis opgetrokken uit twee bouwlagen en vier traveeën onder een mansardedak. Op het eerste verdiep bevindt zich een driezijdige erker ter hoogte van het brede rechtertravee.
De gevel is opgetrokken uit Euvillesteen, een Franse witte kalksteen die gewonnen wordt in Euville in het departement Meuse. De steen heeft een grofkorrelige structuur met glanzende facetten van kristallijne kalk.
De architect heeft zich laten beïnvloeden door de neorococostijl. Deze stijl maakt gebruik van ornamenten gehouwen uit natuursteen, te zien boven de ramen en ook vaak van erkers die prominent in beeld zijn.
Interieur miniatuur|Interieur met bloemmotief in het centrale plafond van het gangpad Het interieur is opgetrokken in art-nouveau-stijl. Elementen hiervan zijn onder andere terug te vinden in het plafond van de gang van het gelijkvloers waarbij het stucwerk volledig uitgewerkt is met bloemenmotieven. Andere delen van de plafonds zijn gedecoreerd met sierlijsten. Verder is een stuk opgesierd met een groot aantal afzonderlijke plafondschilderingen met een floraal motief.
Op strategische plaatsen zijn zuilen opgetrokken die fungeren als ruimteverdelers. Deze vormen een vloeiende overgang met de decoratie van de wanden en de plafonds. Verder zijn ook art-nouveau-elementen terug te vinden in de trap, waarbij de trapleuning uit ijzer tot sierlijke bogen gevormd is. De leuning start met een bronzen art-nouveau-sculptuur van de kunstenaar Arthur Puyt (1873-1955). Deze beeldt een vrouw uit met een opalen lamp die een fakkel draagt. miniatuur|Parket in visgraatmotief De natuurlijke elementen hout en marmer komen ook steeds terug in het interieur, zowel in de vloeren als in de bekleding van de muren. Een parket gelegd in visgraatmotief wordt afgewisseld met een marmeren vloer in de gang.
Bij het binnenkomen valt een groot glas-in-loodraam met de beeltenis van een pauw, verwijzend naar de oorspronkelijke bouwheer (mr. Pauwaert) onmiddellijk in het oog. Dit glas-in-lood werd vervaardigd in het atelier van glazenier Camiel Annys (1885-1955). Het pauwmotief komt ook in andere glas-in-loodramen als ook in de schouw terug.
Galerij
Zie ook Lijst van onroerend erfgoed in Oostende/deel 1
Categorie:Onroerend erfgoed in Oostende Categorie:Beschermd monument in Vlaanderen