George Paul Harrison Sr. (Effingham County, 19 oktober 1813 – Chatham County, 14 mei 1888) was een Amerikaans plantagehouder, politicus, ambtenaar en militair. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog diende hij als brigadegeneraal en bevelhebber van het 1st Brigade in de Georgia State TroopsSmith, p. 303 en als kolonel in de First Military District tussen 1864 en 1865.
Naast zijn militaire loopbaan zetelde Harrison voor de oorlog en in 1865-1866 in het Georgia House of Representatives. Daarnaast werkte hij als klerk.
Vroege jaren George Paul Harrison Sr. werd geboren op 19 oktober 1813 in Effingham County, Georgia.Eicher, John H., and David J. Eicher, Civil War High Commands. Stanford: Stanford University Press, 2001. . p. 283.Allardice, 1995. p. 124. Hij was de zoon van kolonel William Harrison en Mary Keller. Zijn vader diende als kolonel bij de militie in de Oorlog van 1812. Harrison was de vader van George P. Harrison Jr. die tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog diende als kolonel en als tijdelijke brigadegeneraal in het Confederate States Army. Allardice, Bruce S. More Generals in Gray. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1995. p. 125.Allardice, Bruce S. Confederate Colonels: A Biographical Register. Columbia: University of Missouri Press, 2008. . pp. 184-185.
Harrison had een plantage langs de Savannah waar rijst werd verbouwd. Daarnaast bouwde hij voor de oorlog een politieke loopbaan uit waarbij hij in 1842, 1849-1850, 1853-1854 en tussen 1857 en 1860 in het Georgia House of Representatives zetelde. Hij werd benoemd tot brigadegeneraal in de Georgia militia.Allardice, 1995, pp. 124-125. In 1858 en 1860 was hij gedelegeerde voor de Democratische Partijconventie in 1858 en 1860.
Amerikaanse Burgeroorlog Na het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog benoemde gouverneur Joseph E. Brown Harrison op 14 september 1861 tot brigadegeneraal in de Georgia Militia.Eicher, 2001, p. 283 vermeld dat Harrison generaal-majoor was bij de Georgia militia voor zijn benoeming tot brigadegeneraal bij de state militia. Harrison kreeg de opdracht om een trainingskamp op te richten bij Savannah. Met deze eenheden bewaakte hij de kust van Georgia in de winter van 1861-1862. In het voorjaar van 1862 werd zijn opdracht beëindigd.
Na het invoeren van nieuwe wetgeving omtrent militietroepen in 1864 werd Harrison benoemd tot kolonel. Hij kreeg de taak om enerzijds illegale stookplaatsen voor wiskey te vernietigen en anderzijds om deserteurs op te sporen. Toen de Noordelijke generaal-majoor Sherman zijn opmars door Georgia begon, werden de eenheden van Harrison opgevorderd om deze opmars te helpen stoppen. Toen de Noordelijken Savannah bereikten, werd het huis en de plantage van Harrison geplunderd en in brand gestoken. In december 1864 werd Harrison gevangen genomen toen hij probeerde naar zijn verwoest huis en landerijen terug te keren. Harrison werd vrijgelaten na het einde van de oorlog maar weigerde om een eed van trouw te zweren aan de federale overheid.
Latere jaren Na de oorlog keerde Harrison terug naar Savannah. Hij werd tussen 1865 en 1866 opnieuw verkozen in het Georgia House of Representatives en was lid van de Georgia constitutional convention. Harrison werd ook verkozen tot klerk voor de City Court van Savannah en later als klerk voor het Superior Court in Chatham County, Georgia.
George Paul Harrison Sr. overleed op 14 mei 1888 op zijn landgoed in Chatham County. Hij werd begraven op het Laurel Grove Cemetery in Savannah, Georgia.
Zie ook Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog zonder officiële bevestiging (Confederatie)
Categorie:Amerikaans generaal Categorie:Generaal van de Geconfedereerde Staten