Gusta Lissens (°1935) is een van de pioniers van Chiro Sonneveld in Lebbeke. Samen met Mimi Van Overstraeten, die de eerste hoofdleidster was van het meisjesvakantiepatronaat, startte ze in de jaren 40 met de werking. Onder de leiding van Gusta evolueerde het vakantiepatronaat in 1955 naar Chiro Sonneveld.
Van meisjes-vakantiepatronaat tot Chiro Sonneveld Mimi Van Overstraeten, die de eerste hoofdleidster was van het meisjes vakantiepatronaat (kortweg VP), gaf les in de vakschool en vond er onderdak voor haar nieuwe vereniging. De organisatie van zo’n meisjes VP was geen evidente zaak in die tijd, temeer omdat de meisjes geen proost en dus ook geen ondersteuning kregen. De jongens daarentegen hadden drie proosten! De meisjes stonder er alleen voor, maar lieten het hoofd niet hangen. Met Van Overstraeten aan het roer kon dat niet anders dan slagen. Ze was zeer bekwaam als hoofdleidster, dankzij haar natuurlijk leiderschap en haar vriendelijkheid.
In 1950, toen Gusta Lissens 15 jaar was, besloot ze zich aan te sluiten bij een vereniging die zou uitgroeien tot de meisjeschiro in Lebbeke. Ze kwam er als hulpleidster in een hecht nest terecht onder leiding van Mimi Van Overstraeten.
Na Mimi volgde in 1952 Lydie Hofmans als hoofdleidster; twee jaar later was het de beurt aan Gusta Lissens. Zij nam op 18-jarige leeftijd de rol van hoofdleidster op zich. Onder haar leiding evolueerde het vakantiepatronaat in 1955 naar Chiro.
Onder haar opvolgster, Gilberte Veireman, werd in 1962 de groep een lokale afdeling van Chiro Nationaal. De officiële Lebbeekse meisjeschiro kreeg de naam Chiro Onze Lieve Vrouw. Gilberte die ook les gaf bij de zusterschool, bouwde samen met Magda Teck verder aan een bloeiende meisjeschiro. De Chiromeisjes verhuisden uiteindelijk naar een nieuwe locatie aan Solleveld, en hun naam wijzigde naar ‘Chiro Sonneveld’.
IJveren voor een zondagswerking Ze wilden toen graag hun werking op zondag houden, maar botsten op weerstand van toenmalig pastoor Goethals. Die laatste weigerde toestemming te geven. Ondanks zijn oorspronkelijke afkerigheid mochten ze een tijdje later toch ’s zondags starten met hun werking, in navolging van de jongens die dat privilege al een tijdje verkregen hadden.
Gusta gaf in 1961 de fakkel van hoofdleidster door omdat ze in het huwelijksbootje stapte, maar niet zonder een laatste protestactie. Ze weigerde te trouwen in de kerk van Lebbeke omdat pastoor Goethals daar nog pastoor was. Daarom huwde ze in 1962 in Vlassenbroek.
Categorie:Belgisch activist