miniatuur|265x265px|Postzegel van de VN ter ere van het Internationaal Jaar van de Vrouw, 1975. Het Decennium voor Vrouwen was een decenniumprogramma gericht op de emancipatie van de vrouw van 1976 tot 1985. De Verenigde Naties, haar lidstaten en verschillende niet-gouvermentele organisaties gingen de confrontatie aan met bepaalde problematieken zoals loonongelijkheid, geweld tegen vrouwen en eigendomsrechten. Dit decenniumprogramma werd aanvaard door de VN Algemene Vergadering op 15 december 1975 met Resolutie 31/136.
Het decennium bestond hoofdzakelijk uit drie internationale Wereldvrouwenconferenties:https://www.un.org/en/conferences/women 1) Mexico-Stad, 2) Kopenhagen en 3) Nairobi. Elke conferentie bestonden uit twee verschillende samenkomsten: de eerste met de officiële delegaten om resoluties te ontwerpen voor de VN en de lidstaten, de tweede samenkomst bestond uit workshops en discussies van individuen en ngo’s.
Aanloop De eerste bouwstenen van de Wereldvrouwenconferenties en het Decennium werden gelegd tijdens de Achttiende Sessie van de Algemene Vergadering in 1963. Zij vroegen aan de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties en de Verenigde Naties Commissie voor de Status van Vrouwen om een voorstel te schrijven tegen de discriminatie van vrouwen. Het was in erkenning van de Commissie en haar werk dat de Algemene Vergadering in 1972 besloot om het jaar 1975 uit te roepen als het Internationaal Jaar van de Vrouw. Het was een startschot voor internationale ngo’s, burgerrechtenorganisaties en de deelnemende landen om discriminatie op basis van geslacht aan te pakken.
Eerste Wereldvrouwenconferentie in 1975 te Mexico-Stad De concrete discussies vonden plaats op de Wereldconferentie van het Internationale Jaar van de Vrouw, later genaamd de Eerste Wereldvrouwenconferentie. Dit vond plaats in Mexico-Stad van 19 juni tot 2 juli 1975. Hun conclusies vormden de Declaration of Mexico on the Equality of Women and their Contribution to Development and Peace. Hierin bevestigden de conferentiedeelnemers hun “geloof in de doeleinden van het Internationaal Jaar van de Vrouw, zijnde gelijkheid, ontwikkeling en vrede”. Verder verzochten zij overheden, de VN en ngo’s om zich toe te wijden aan creëren van een samenleving waar vrouwen, mannen en kinderen kunnen leven in waardigheid, vrijheid, rechtvaardigheid en welvaart.
In het uiteindelijke verslag van de conferentie vroegen de deelnemers aan de Verenigde Naties om de periode 1976-1985 te verklaren als de United Nations Decade for Women and Development. Het tweede hoofdstuk van het verslag, het eerste is de Declaration of Mexico, vormde een concrete "World Plan of Action" voor de implementatie van de doeleinden van het Internationaal Jaar van de Vrouw.
Tweede Wereldvrouwenconferentie in 1980 te Kopenhagen Als een tussentijdse controle organiseerde de VN in 1980 de Tweede Wereldvrouwenconferentie, deze keer in de Deense hoofdstad Kopenhagen. Het doel was om een tussentijdse verslag te maken van de implementatie van de World Plan of Action en welke uitdagingen de deelnemende lidstaten en organisaties ervaarden. De voornaamste bijdrage was het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women, afgekort als CEDAW). De Nederlandse tekst staat ook bekend als de VN-Vrouwenverdrag. Het verdrag werd aangenomen door de Algemene Vergadering van de VN in 1979 en door 64 landen, waaronder België en Nederland, ondertekend tijdens de Conferentie op 17 juli 1980.
De Tweede Conferentie verliep moeilijker dan de voorgaande editie wegens de geopolitieke evoluties en de context van de Koude Oorlog. De samenkomsten werden gedomineerd door "politiek, politici en politieke ideologieën" die de scheiding tussen de het Globale Noorden en Zuiden illustreren. De herhaalde eis van de Groep van 77, een coalitie van ontwikkelingslanden, om in iedere verklaring het Zionisme te veroordelen, botste op veel verzet van de Verenigde Staten en andere leden. Hetzelfde incident kwam bijna voor op de Derde Wereldvrouwenconferentie maar werd vermeden. De Afrikaanse delegaten, die hun eerste Wereldvrouwenconferentie niet willen zien mislukken, konden de Palestijnen overtuigen om de veroordeling van het Zionisme te veranderen naar "alle andere vormen van racisme en raciale discriminatie.
Derde Wereldvrouwenconferentie in 1985 te Nairobi Het Decennium voor Vrouwen werd afgesloten met de derde Wereldvrouwenconferentie in Nairobi, Kenia met indrukwekkende nummers. Van de 160 deelnemende landen werden 106 delegaties geleid door vrouwen. Ondertussen hebben 170 landen de VN-Vrouwenverdrag ondertekend of geratificeerd. Aan de Forum van ngo’s namen tevens 160 groepen deel en sponsorde zij meer dan 2000 workshops. In totaal namen 14 000 vrouwen deel aan de workshops en samenkomsten in de Keniaanse hoofdstad.
Einde Decennium en uitkomsten miniatuur|247x247px|Logo van de Vierde Wereldvrouwenconferentie in Beijing, 1995.De resultaten van het Decennium, de World Action Plan en de drie conferenties zorgden voor een wereldwijde, structurele verandering. Historica Judith P. Zinsser van Miami University beschreef het als een "Quiet Revolution" waarvan de impact gelijkaardig was als die van de Industriële Revolutie. Een belangrijk aspect was de groei aan statistieken en cijfergegevens over vrouwen, hun economische activiteiten en hun leven. Overheden moesten vanaf dan rekening houden met de impacten hun wetgeving en -uitvoering hadden op vrouwen zelf. Hetzelfde gebeurde voor de ontwikkelingsbeleid van de Verenigde Naties. Vrouwen waren niet langer "ontzichtbaar" in de rapporten en tabellen. Het Decennium voor Vrouwen werd opgevolgd met de Vierde Wereldvrouwenconferentie in 1995 in Beijing en oversteeg de drie voorgaande conferenties in belang. De Beijingconferentie was een consolidatie van de voorbije vijftig jaar, in totaal namen 17.000 mensen deel aan het officiële gedeelte. Deze bestonden uit 6000 overheidsafgevaardigden, 4000 ngo-vertegenwoodigers en 4000 persmedewerkers. De tweede forum van de ngo's zelf telde ongeveer 30.000 deelnemers volgens de VN.
Categorie:Programma van de Verenigde Naties Categorie:Vrouwenrechten