De pausverkiezing van 1119 vond plaats van 29 januari tot 2 februari 1119 in de Abdij van Cluny, vlak na het overlijden van paus Gelasius II, en leidde tot de verkiezing van Guido van Bourgondië als paus Calixtus II.
Deze pausverkiezing was sensu stricto nog geen conclaaf, omdat de kardinalen niet werden opgesloten.
Achtergrond Paus Gelasius II was in ballingschap uit Rome gevlucht vanwege de controle van de stad door keizer Hendrik V en diens tegenpaus Gregorius VIII. Tijdens zijn reis door Frankrijk werd Gelasius ernstig ziek en overleed hij op 29 januari 1119 in Cluny. Voor zijn dood had Gelasius twee mogelijke opvolgers genoemd: Guido van Bourgondië, aartsbisschop van Vienne Pontius, abt van Cluny
De politieke situatie was gespannen door de voortwoedende Investituurstrijd, waardoor een snelle verkiezing noodzakelijk werd geacht.
Verloop Slechts tien kardinalen waren aanwezig in Cluny. De kardinalen waren verdeeld over de vraag of de verkiezing onmiddellijk moest plaatsvinden of pas na terugkeer in Rome. Uiteindelijk besloten zij toch in Cluny te stemmen, maar onder de voorwaarde dat de overige kardinalen in Rome hun keuze zouden moeten bevestigen.
Op 1 februari 1119 arriveerde Guido van Bourgondië in Cluny, drie dagen na de dood van Gelasius II. Hij werd unaniem gekozen. De kardinalen in Rome gaven hun instemming, waarna Guido van Bourgondië op 9 februari 1119 in Vienne werd gekroond als paus Calixtus II.
Nasleep Paus Calixtus II verbleef meer dan een jaar in Frankrijk en Duitsland om de kerkelijke en politieke situatie te stabiliseren. Pas op 3 juni 1120 bereikte hij Rome. Hij speelde een cruciale rol in het beëindigen van de Investituurstrijd. In 1121 liet hij tegenpaus Gregorius VIII gevangennemen. Zijn pontificaat leidde uiteindelijk tot het Concordaat van Worms (1122), dat een einde maakte aan het conflict tussen paus en keizer over bisschopsbenoemingen.
1119 Categorie:Christendom in de middeleeuwen Categorie:1110-1119