De Abdij van Wessobrunn was een benedictijner abdij in Wessobrunn nabij Weilheim in Beieren, Duitsland.
Geschiedenis De stichting van de abdij gaat terug op een legenda, van de lindeboom. Na een wildzwijnenjacht sloeg Hertog Tassilo met zijn twee begeleiders Wezzo en Tharingari een kamp op voor de nacht onder het bladerdak van een grote lindeboom. Tharingari hield de eerste wacht, terwijl Hertog Tassilo en Wezzo rustten. Moe en uitgeput vielen zij beiden snel in een diepe slaap. Toen had Tassilo een wonderbaarlijke droom. Daarin zag hij drie borrelende bronnen, die zich op een bepaald punt in de vorm van een kruis samenvloeiden. Van daar uit voerde een trap omhoog naar de hemelpoort, van waaruit engelen op en neer zweefden om water op te scheppen. Boven aan de trap stond de heilige Petrus. De volgende morgen vertelde Tassilo deze droom aan zijn twee vrienden en begeleiders. Eensgezind verklaarden zij dat het hierbij om een aanwijzing van God moest gaan, en vervolgens gingen ze op zoek naar de bron. Het duurde niet lang voordat Wezzo de bron vond.
Daarop stichtte Hertog Tassilo in 753 de Benedictijner abdij ter ere van de apostel Petrus, en noemde het naar de ontdekker van de bron Monasterium Wezzofontanum, het huidige Wessobrunn.
Cultuur Het was de thuisbasis van het Wessobrunner Gebet, een oude tekst in het Oudhoogduits (8e–9e eeuw), en ook van de Wessobrunner Schule, een groep (school) van stucwerkers en stukadoors in de 18e eeuw. De abdij bezat het Taxusbos van Paterzell.
Van de oude abdij zijn slechts een paar conventsgebouwen bewaard.
Galerij
Bronnen en referenties
Wessobrunn Categorie:Weilheim in Oberbayern