Irma Loemban Tobing-Klein (1 februari 1935)Rudie Alihusain, 'De ambassadeurs van Suriname 1975-2020', 2020, pag. 19 is een Surinaams advocaat, politicus, diplomaat en bestuurder. Ze was vanaf 1967 lid van de Staten van Suriname en was van 2001 tot 2003 de permanente vertegenwoordiger bij de Verenigde Naties.

Biografie Studie Ze studeerde in Nederland en sloot de Sociale Academie in 1957 af in het Limburgse Sittard.

Rond 1958 ging ze aan het werk in Suriname. Tussendoor volgde ze een studie rechten aan de Universiteit van Suriname (AdeKUS) die ze in 1970 afsloot. Hierna volgde ze haar doctoraatstudie waar ze in 1979 aan de AdeKUS en de Rijksuniversiteit Utrecht promoveerde op het onderzoek naar kinderrechten en kinderwelvaart.

Justitie en Buitenlandse Zaken Vanaf 1958 leidde ze twee afdelingen van het ministerie van Justitie en Politie die zich richtten op de juridische bescherming van kinderen. Ze werkte in deze jaren ook als advocaat.Verenigde Naties, The 15th Annual Celebration of the International Day of Older Persons, pag. 1 en 5, 6 oktober 2005

In 1981 werd ze aangesteld als hoofd van de juridische afdeling van het ministerie van Justitie. Vervolgens was ze van 1982 tot 1988 hoofd van de afdeling voor juridische zaken en verdragen voor het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Soroptimist Paramaribo In 1965 maakte zij kennis met de afdeling 's Gravenhage van de vrouwelijke serviceclub Soroptimist International. Ze nam eind van dat jaar gegevens mee naar Suriname waarna in 1966 op haar initiatief de afdeling Paramaribo werd opgericht. De inauguratie vond op 21 maart 1970 plaats door Eva Kreutzer, de toenmalige president van de Europese federatie van Soroptimist. Op die datum trad ze ook aan als founding president van de afdeling Paramaribo.Soroptimist, Grande Dame van het Soroptimisme, Marga Akkerman, jaargang 88, juli 2021

Parlement Ondertussen was ze voor de Nationale Partij Suriname (NPS) in het district Paramaribo actief en nam ze deel aan de verkiezingen van 1963. Ze werd niet direct gekozen, maar toen Ewald Meyer in 1967 toetrad als minister in het kabinet-Pengel II, maakte Loemban Tobing-Klein op 8 augustus 1967 haar entree in de Staten van Suriname.Jules Sedney, De toekomst van ons verleden, derde editie, 2017, pag. 291, 212-214 en 232,

In 1985 trad zij toe tot De Nationale Assemblée als een van de zes afgevaardigden van de Associatie van Surinaamse fabrikanten (ASFA). In deze periode werd Suriname nog bestuurd door het militaire regime, dat zelf ook veertien vertegenwoordigers in het parlement plaatste.

Diplomatie In 1988 werd ze benoemd tot ambassaderaad op de ambassade in Nederland.

In 1994 werd ze ambassaderaad bij de permanente vertegenwoordiging bij de Verenigde Naties in New York. Van 2001 tot 15 januari 2003 was ze hier de permanente vertegenwoordiger. Ook adviseerde ze de verantwoordelijk Surinaams minister voor genderkwesties over aangelegenheden van de Commission on the Status of Women (CSW).Verenigde Naties, Jaarverslag 2010 - Suriname, pag. 115-116

Andere activiteiten Ze was lid van het Nationaal Instituut voor de Mensenrechten,LinkedIn, profiel dat in 1984 in Suriname werd opgericht conform resolutie 38/123 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.NRC Handelsblad, Suriname richt nationaal mensenrechteninstituut op., 24 december 1984

Rond 2005 was zij betrokken bij de MDG Global Watch NGO voor de regio Zuid-Amerika, die zich richtte op het monitoren van de Millenniumdoelstellingen (MDG). Rond 2014 is ze voorzitter van de afdeling Suriname van de United Nations Association. In deze tijd organiseerde ze samen met Frank Cameron en Wilfred Arlaud de jaarlijkse Kinderdag in Suriname.Starnieuws, Proclamatie Kinderdag Suriname op 5 december 1976, 5 december 2014

Erkenning 2001: Women who Make a Difference Award van de CSW 2005: Commandeur in de Ereorde van de Gele SterKabinet van de President, Gedecoreerden 2005: Kwakoe Jagernath Lachmon Award 2005: Kankantrie Award 2026: Opname in de Iconenkalender van NAKS.De Ware Tijd, Naks-iconenproject stuit op gebrek aan steun overheid, 4 november 2025

Bibliografie 1972: Vrouwen kent uw rechten, samen met Nola Hatterman 1980: Jeugdrecht en jeugdbescherming in Suriname

Categorie:Surinaams advocaat Categorie:Surinaams vrouwenrechtenactivist Categorie:Lid van de Staten van Suriname Categorie:Lid van De Nationale Assemblée Categorie:Surinaams ambassadeur bij de Verenigde Naties Categorie:Surinaams bestuurder