Erich Karlovitsj Gerling (Russisch: Эрих Карлович Герлинг; Sint-Petersburg, 10 december 1904 - Leningrad, 7 augustus 1985) was een Sovjet-Russisch geochemicus en materiaalkundige. Gerling deed belangrijke ontdekkingen bij de ontwikkeling van lood-looddatering, heliumdatering en kalium-argondatering. Zijn werk werd buiten de Sovjet-Unie niet meteen opgemerkt omdat hij in het Russisch verslag deed.
Biografie en werk Gerling werd geboren in St. Petersburg. Zijn vader werkte daar als manager in een zeepfabriek. Hij studeerde tussen 1922 en 1927 scheikunde aan de universiteit van Leningrad (de naam van de stad was in 1925 veranderd). Hij studeerde af in analytische scheikunde. Daarna werkte hij als onderzoeker voor de Russische Academie van Wetenschappen. Voor het instituut voor keramisch onderzoek onderzocht hij de fluorescentie van uraniumverbindingen. Onder leiding van Vitaly Khlopin deed hij onderzoek naar het voorkomen van helium en argon in natuurlijke gasmengsels.
In 1933 werd hij overgeplaatst naar het laboratorium voor radiumonderzoek van de Russische Academie van Wetenschappen, waar hij uraniumhoudende monsters uit Karelië en het Kolaschiereiland onderzocht om vast te stellen hoe nauwkeurig de vrijkomende hoeveelheid helium kan worden gemeten. Helium is een product bij radio-actief verval. Veel geleerden in die tijd geloofden dat de hoeveelheid helium gemeten kon worden om de ouderdom van een monster te bepalen.
Gerling begon rond 1937 ook het verval van kalium-40 naar argon-40 te onderzoeken. Dit onderzoek vormde de basis voor de ontwikkeling van kalium-argondatering. Gerling promoveerde in 1940 met een proefschrift over heliumdatering en gedurende de jaren 1940 bleef hij radiogeen helium onderzoeken. Helium is echter een zeer vluchtig gas en daarom lastig te meten. Gerlings onderzoek naar uranium en lood leverde meer resultaat op. In 1942 was hij de eerste die op correcte wijze het verval van uranium naar lood beschreef. Hetzelfde model werd onafhankelijk van Gerling enkele jaren later door Arthur Holmes (in Engeland) en Fritz Houtermans (in nazi-Duitsland) beschreven. Gerling vergeleek door Amerikaanse onderzoekers als Alfred Nier gepubliceerde concentraties loodisotopen in zeer oude voorkomens van looderts met die in recente looderts. De zeer oude erts was zeer arm in de radiogene loodisotopen lood-207 en lood-206. Gerling nam daarom aan dat deze erts zo oud als de Aarde zelf moest zijn. Hij berekende dat de Aarde 3940 miljoen jaar oud moest zijn.Dalrymple (2004)
Gerling werkte vanaf 1951 aan het laboratorium voor Precambrische geologie in Leningrad. Eerst werkte hij daar onder leiding van Aleksej Polkanov. Gerling ontwikkelde de radiometrische dateringstechnieken verder in deze periode. In 1962 werd hij directeur van het laboratorium, dat in 1967 werd omgedoopt tot Instituut voor Precambrische Geologie. In 1962 ontving hij de Leninprijs, met name voor de ontdekking en verdere ontwikkeling van de kalium-argonmethode.
Gerling was getrouwd met Natalya Pestova. Uit het huwelijk werd een zoon geboren. Gerling overleed in 1985. Hij is begraven op de Bogoslovskoje-begraafplaats in St. Peterburg.
Categorie:20e-eeuws scheikundige Categorie:Kernfysicus Categorie:Geochemicus Categorie:Russisch geoloog Categorie:20e-eeuws geoloog