Sibrand van Hallum (kloosternaam: Sibrandus) was een Friese monnik die leefde aan het einde van de twaalfde eeuw. In 1230 volgde hij Siard van Hallum op als zesde abt van het Norbertijnenklooster Mariëngaarde bij Hallum. Acht jaar lang gaf hij leiding aan het klooster, tot aan zijn overlijden in 1238. Daarna werd hij opgevolgd door Jarich van Hallum.
Vita Fretherici Sibrand werd vooral bekend als schrijver van de Latijnse levensbeschrijving van de heilige Frederik van Hallum, de Vita Fretherici. Deze Frederik was de eerste abt van Mariëngaarde en stichtte het klooster in 1163. Volgens Sibrand zelf schreef hij dit werk op verzoek van Gertrude, de priorin van het klooster Bethlehem bij Bartlehiem (een klooster dat was voortgekomen uit Mariëngaarde) en van Bernilde, een vooraanstaande non uit die gemeenschap.
Hoewel Sibrand het levensverhaal rond 1231 opschreef, ruim vijftig jaar na de dood van Frederik, leefden er toen nog mensen die hem persoonlijk hadden gekend. Daardoor kon hij sommige gebeurtenissen en verhalen uit eerste hand vastleggen.
Categorie:Hagiograaf Categorie:Norbertijn Categorie:13e-eeuws abt Categorie:Fries schrijver