thumb|Op verzoek van de prinses gebruikt de luie jongeman zijn wenskracht om het houten vat te veranderen in een prachtig schip met volledige bemanning Peruonto is een sprookje. Het werd verzameld door Giambattista Basile en gepubliceerd in zijn Pentamerone. Het verhaal is in de internationale Aarne-Thompson-index geclassificeerd als type ATU 675, "De Luie Jongen".
Het verhaal Peruonto is een ontzettend luie jongen die tot grote frustratie van zijn moeder de hele dag niets uitvoert. Wanneer hij op een dag met tegenzin het bos in wordt gestuurd om brandhout te halen, ziet hij drie jongelingen in de brandende zon slapen. Uit medelijden vlecht hij een afdakje van eikentakken om hen schaduw te bieden. De jongeren blijken feeënzonen te zijn en schenken hem uit dankbaarheid een bijzondere toverkracht: alles wat hij wenst, zal onmiddellijk gebeuren. thumb|Peruonto rijdt op een takkenbos Met zijn nieuwe kracht laat Peruonto een takkenbos hem als een paard naar huis dragen. Wanneer hij langs het paleis rijdt, wordt hij uitgelachen door prinses Vastolla. Beledigd wenst hij dat zij zwanger zal raken van hem, wat prompt gebeurt. Na de geboorte van een tweeling probeert de koning via een list de vader te vinden door alle mannen van de stad uit te nodigen voor een banket. De kinderen herkennen Peruonto direct als hun vader, waarna de woedende koning het hele gezin in een vat laat opsluiten en in zee laat werpen. In het ronddobberende vat legt Peruonto aan de huilende Vastolla uit hoe zij in deze situatie zijn beland. Op haar verzoek gebruikt hij zijn wenskracht om het houten vat te veranderen in een prachtig schip met volledige bemanning. Eenmaal aan land wenst hij dat het schip verandert in een luxueus paleis. Ten slotte vraagt Vastolla hem om ook zijn eigen uiterlijk te transformeren, waarna de voorheen lelijke Peruonto verandert in een beeldschone prins.
Jaren later raakt de koning tijdens een jachtpartij verdwaald en vindt hij onderdak in het schitterende paleis. Hij wordt daar bediend door zijn eigen kleinzonen, al herkent hij hen aanvankelijk niet. Wanneer Vastolla verschijnt en haar vader om vergiffenis vraagt, ziet de koning dat zijn dochter gelukkig is met een knappe prins en gezonde kinderen. Hij vergeeft hen en neemt het hele gezin mee terug naar de stad voor een groot feest, in het besef dat het lot niet te dwingen is.Peruonto
Andere versies thumb|left|Prinses en kind worden in het vat gestopt De koningsdochter die nooit lachte, zag Peruonto op de takkenbos rijden en barstte in lachen uit. Peruonto wenste dat ze met hem zou trouwen en dat hij haar van haar lachstoornis zou genezen. Er werd een huwelijk gearrangeerd voor de prinses met een prins, maar de prinses weigerde omdat ze alleen wilde trouwen met de man die op de takkenbos reed. De koning stelde voor haar ter dood te brengen. Zijn raadgevers adviseerden hem echter om de man zelf te zoeken. Er wordt dan een banket georganiseerd, maar de prinses herkent de man niet. De koning wil haar dan weer doden, maar de raadgevers adviseren anders. Er wordt een banket georganiseerd voor lageren in rang. Peruonto's moeder drong er bij hem op aan te gaan, hij ging en Vastolla herkende hem meteen en ze worden daarna samen in het vat opgesloten en in zee gegooid.
Verspreiding en onderzoek naar de herkomst Het verhaaltype van ATU 675 wordt “overal in Europa verteld” en, zo betoogde Stith Thompson, “vrij gelijkmatig verspreid” over het continent. Hoewel Paul Delarue de verspreiding ervan in heel Europa opmerkte, stelde hij dat het verhaaltype ook in Turkije te vinden is, en “hier en daar in de rest van Azië” (inclusief Vietnam). De 19e-eeuwse Portugese folklorist Consiglieri Pedroso beweerde dat het verhaaltype "overal populair" is, maar vooral "in Oost-Europa". Dit leek bevestigd te worden door Jack Haney, die opmerkte dat het verhaal "in de hele Oost-Slavische wereld gebruikelijk is". Historicus William Reginald Halliday suggereerde een oorsprong in het Midden-Oosten in plaats van West-Europa, aangezien de half-mens of half-jongen held voorkomt in Perzische verhalen.
Een kwantitatieve studie, gepubliceerd in 2016 door folklorist S. Graça da Silva en antropoloog JJ Tehrani, probeerde de tijd van ontstaan van de "Magische Verhalen" (ATU 300–ATU 749) te evalueren op basis van een fylogenetisch model. Ze vonden dat vier ervan tot de Proto-Indo-Europese laag van magische verhalen behoorden. Er werden nog tien magische verhalen gevonden die gangbaar waren in de westelijke tak van de Indo-Europese talen, waaronder de belangrijkste Europese taalfamilies die afgeleid zijn van het Proto-Indo-Europees (d.w.z. Baltisch-Slavisch, Germaans, Italisch en Keltisch). Peruonto is één daarvan.
Mythologische paralellen thumb|Danaë en haar zoon Perseus De Oostenrijkse consul en verzamelaar van volksverhalen Johann Georg von Hahn zag een parallel tussen de wonderbaarlijke geboorte van het kind van de prinses en hun verbanning naar de zee in een kist en de Griekse legende van Danaë en haar zoon, de held Perseus.
Een soortgelijk, maar uniek ("nergens anders in Griekenland te vinden") verhaal wordt verteld door de geograaf Pausanias in zijn Beschrijving van Griekenland: Nadat ze haar halfgoddelijke zoon Dionysus, verwekt door Zeus, had gebaard werd de menselijke prinses Semele door haar vader Cadmus uit het rijk verbannen. Hun straf was om in een kist of doos (larnax) te worden gestopt en in de zee te worden geworpen. Gelukkig spoelde de kist waarin ze zaten aan bij de golven van Prasiae. Er is echter gesuggereerd dat dit verhaal mogelijk afkomstig is uit het verhaal van Danaë en Perseus. thumb|left|De Sint Budoc kapel in Plomeur Een andere parallel vinden we in de legende van de Bretonse heilige Budoc en zijn moeder Azénor: Azénor was nog zwanger toen ze door haar man in een kist in zee werd gegooid, maar een engel bracht haar in veiligheid en ze baarde de toekomstige Bretonse heilige Budoc.
Varianten thumb|Gravure bij de visser (later bewerkt door Madame d'Aulnoy als Le Dauphin, Panoplia Omnium Illiberalium Mechanicarum Aut Sedentariarum artium genera (1568) Andere Europese literaire verhalen van dit type zijn Giovanni Francesco Straparola's "Le piacevoli notti" en Madame d'Aulnoy's "Le Dauphin".
Ierland In een Ierse variant die is verzameld in Bealoideas, The Journal of the Folklore of Ireland Society is een kabouter het magische wezen dat de wensen vervult van een halfzinnige held.
Frankrijk Een volksvariant van het verhaaltype is de Franse Half-Man.
In een Bretonse taalvariant, Kristoff, speelt de verhaalomgeving zich af in de legendarische Bretonse stad Ker-Ys.
In een variant van Albret (Labrit), Bernanouéillo ("Bernanoueille"), verzameld door abt Leopold Dardy, is de schenker die de protagonist de macht biedt om zijn wensen te vervullen "Le Bon Dieu" (God).
Zuid-Europa Professoren Michael Meraklis en Nicole Belmont merkten op dat in sommige Griekse en Franse varianten van het verhaaltype de held een halfmenselijke zoon is, geboren uit een haastige wens van zijn moeder. Aan het einde van het verhaal neemt de held een volledig menselijk lichaam aan nadat hij de wens heeft geuit een knappe edelman te worden.
In de Portugese variant De luiaardzoon van de bakker wordt de snoek die de dwaas met de magische spreuk zegent een man en trouwt met de prinses.
In een Griekse variant, verzameld door Johann Georg von Hahn, Der halbe Mensch ("De halve man"), wenst de protagonist, een man die met slechts de helft van zijn lichaam is geboren, dat de prinses op magische wijze zwanger wordt. Na de herkenningstest door het kind en de verbanning van de familie in het vat, trouwt de prinses met een man van het hof van haar vader, en de halve man met een andere vrouw.
Er is ten minste één variant uit Cyprus gepubliceerd, afkomstig uit het "Folklorearchief van het Cypriotisch Onderzoekscentrum".
Italië Het "Istituto centrale per i beni sonori ed audiovisivi" ("Centraal Instituut voor Geluid en Audiovisueel Erfgoed") bevorderde onderzoek en registratie op het gehele Italiaanse grondgebied tussen de jaren 1968-1969 en 1972. In 1975 publiceerde het Instituut een catalogus onder redactie van Alberto Maria Cirese] en Liliana Serafini waarin 16 varianten van type 675 in Italiaanse bronnen werden beschreven, onder de naam Il Ragazzo Indolente. Het verhaal draait om een opmerkelijk luie hoofdpersoon die het liefst slaapt en helemaal niets doet. Zijn leven neemt een magische wending wanneer hij de gave krijgt om zijn wensen direct te vervullen. De belangrijkste folkloristische kenmerken van het personage zijn: de magische vis (in het traditionele verhaal vangt de hoofdpersoon een magische vis die zijn wensen vervult. In plaats van de vis op de juiste manier te gebruiken, gebruikt hij hem om moeiteloos naar het kasteel van een koning te reizen) en het huwelijksmotief (in sommige versies van het verhaal grijpen Jezus en Sint Pietro in en koppelen de luie jongen aan een ontzettend hardwerkend meisje).
In een variant die is verzameld door de Siciliaanse schrijver Giuseppe Pitre, Lu Loccu di li Pàssuli e Ficu ("De vijgen-en-rozijnen-dwaas"), zijn de favoriete vruchten van het dwaze personage vijgen en rozijnen. Hij verkrijgt zijn vermogen om wensen te vervullen na een ontmoeting met enkele nimfen in het bos.
De Franse auteur Edouard Laboulaye publiceerde een "Napolitaans sprookje" getiteld Zerbin le farouche dat op verschillende manieren vertaald is als "Zerbino de Boer", "Zerbino de Wilde" en "Zerbin de Houthakker". In deze variant is Zerbino een luie houthakker uit Salerno die de kost verdient met het verzamelen en verkopen van brandhout en de rest van zijn tijd slapend doorbrengt. Op een dag creëert hij in het bos schaduw voor een mysterieuze vrouw die rust en doodt hij een slang. De vrouw onthult zich vervolgens als een fee en probeert zijn vriendelijkheid te vergelden, maar hij weigert door te zeggen dat hij al heeft wat hij wil. Daarop schenkt de fee hem de kracht om zijn wensen te vervullen en verdwijnt in het meer. Zerbino ontwaakt, hakt wat hout en verzamelt het in een bundel. Zonder zich bewust te zijn van zijn nieuwe magische krachten, wenst hij dat de bundel hem naar huis brengt. Onderweg ziet de zwijgzame prinses van Salerno, Aléli, het bizarre tafereel en barst in lachen uit. Zerbino ziet haar en wenst dat ze verliefd wordt op iemand, en ze raakt inderdaad betoverd door Zerbino. Later roept de koning zijn minister Mistigris bij zich om de man te vinden op wie zijn dochter verliefd is geworden. Nadat Zerbino naar het hof is gebracht, trouwen hij en Aléli en worden ze samen met Mistigris op een boot gezet, op weg naar een onbekende bestemming. Terwijl ze op zee drijven, wenst Zerbino dat hij wat vijgen en rozijnen had. Mistigris, die de kracht van de man beseft, manipuleert hem om te wensen dat hij in een magisch paleis terechtkomt waar alles zonder bedienden verloopt. Wanneer hij echter de eer voor de daad probeert op te eisen (een claim die onmiddellijk wordt tegengesproken door de muren van het paleis zelf), besluit Zerbino dat hij beter af is zonder zijn voormalige minister en wenst hij dat Mistigris naar de maan gaat. Later, wanneer Zerbino ziet dat Aléli ongelukkig is omdat haar liefde niet beantwoord wordt, wenst hij haar liefde te beantwoorden.
Een andere Italiaanse variant werd in 1968 verzameld bij de 62-jarige boer Mariucca Rossi. In deze variant, getiteld Bertoldino, helpt de arme en dwaze Bertoldino een fee, wordt hij beloond met de gave om wensen te vervullen, en de koninklijke test met de zoon van de prinses omvat gouden stro in plaats van een appel of een bal.
Duitsland In een Duitse variant van Adalbert Kuhn, Der dumme Michel, dringt de kleinzoon van de koning er, nadat de prinses zwanger is geraakt en de jongen heeft gebaard, op aan dat de koning alle mannen in het koninkrijk, van de hogere tot de lagere klassen, uitnodigt om zijn vader te vinden.