Woolco was een Amerikaanse discountwinkelketen. Het bedrijf werd in 1962 opgericht in Columbus, Ohio, door de F.W. Woolworth Company. Het was een discountwarenhuis met een volledig assortiment, in tegenstelling tot de Woolworth-winkels met artikelen van vijf en tien cent die destijds actief waren. Op zijn hoogtepunt had Woolco honderden winkels in de VS, maar ook in Canada en het Verenigd Koninkrijk . Hoewel de Amerikaanse winkels in 1983 werden gesloten, bleef de keten actief in Canada tot de verkoop in 1994 aan concurrent Walmart, dat de Canadese markt wilde betreden. Alle voormalige Britse Woolco-winkels werden door Kingfisher, dat de Britse Woolworth-activiteiten had overgenomen, verkocht aan Gateway, die ze vervolgens doorverkocht aan Asda.
Geschiedenis
Ontstaan De oprichting van Woolco viel samen met de uitbreiding van de voorsteden. De vlaggenschipwinkels van Woolworth deden het nog steeds goed, maar het bedrijf wilde inspelen op de groeiende markt van discountwarenhuizen zonder zijn dominante positie in de warenhuisbranche te verwateren. De eerste Woolco-winkel werd geopend in Columbus, Ohio, op 6 juni 1962. In 1966 waren er 18 in de Verenigde Staten en negen in Canada. Het plan was om jaarlijks 30 winkels toe te voegen. Dit leidde tot een enorme groei, aangezien er tegen het midden van de jaren 1970 meer dan 300 Woolco-winkels in Noord-Amerika waren geopend. Sommige winkels waren omgebouwd van reguliere Woolworth-winkels, waaronder de vestiging in Westland Mall in West Burlington, Iowa.
Het bedrijf experimenteerde halverwege de jaren 1960 met zowel Woolco als een meer laagdrempelige winkelketen genaamd Worth Mart. Woolco bleek uiteindelijk de winnaar bij de klanten, en de Worth Mart-winkels werden in de jaren 1970 opgenomen in het winkelnetwerk van Woolco.
Aanvankelijk beschouwde het bedrijf Woolco-winkels als "promotionele warenhuizen", met een uitgebreider productaanbod en andere voorzieningen die doorgaans niet te vinden waren in de Woolworth-winkels.
Op veel locaties bevonden zich Red Grille-restaurants, een soort cafetaria, en in de eetgedeeltes werden popcorn, echte milkshakes en andere snacks verkocht.
In dezelfde periode werden er een aantal Woolco-winkels geopend in het Verenigd Koninkrijk. Een daarvan opende op 29 oktober 1968 in Bournemouth; in 1970 was het de grootste winkel op één verdieping in Groot-Brittannië, met een oppervlakte van 10.600 m² en parkeergelegenheid voor 1.250 auto's.
In november 1971 werden er gelijktijdig vier nieuwe winkels geopend in heel Canada (waaronder in Marlborough Mall), waardoor het totaal in dat land op 47 kwam.
Ondergang Een typische Woolco-winkel was ruim 9.300 m² groot, wat vrij groot was voor een discountwinkel uit die tijd. Veel van de afdelingen (bijvoorbeeld schoenen en sieraden) werden verhuurd aan derden, een gangbare praktijk onder vroege discountwinkels.
Vanaf eind jaren 1970 voerde Woolworth een kostenbesparingsplan in voor Woolco, dat onder meer bestond uit een vermindering van het winkeloppervlak van de grootste vestigingen, het opheffen van de meeste gehuurde afdelingen en een uitbreiding naar kleinere markten met winkels van slechts 5.600 m². Gedurende deze periode ging de overtollige ruimte in sommige grotere Woolco-winkels naar J. Brannam, dat eigendom was van Woolworth.
J. Brannam, een afkorting van "Just Brand Names", was een discountkledingketen in handen van F.W. Woolworth. De plannen voor de keten werden voor het eerst openbaar gemaakt via een persbericht in juli 1979. Daarin stond dat de eerste vestigingen geopend zouden worden in de regio's Oklahoma City en Dallas, met respectievelijk drie en vijf winkels. Alle acht prototype J. Brannam-vestigingen openden op 24 oktober 1979. De keten breidde zich snel uit; op het hoogtepunt in 1982 had de keten winkels tot in Arizona in het westen en tot in North Carolina in het oosten. Deze expansie bleek al snel te zwaar voor de keten en alle vestigingen werden in december 1985 gesloten, met als reden "toenemende concurrentie in de discountdetailhandel".
In 1979 werd duidelijk dat het eerdere kostenbesparingsplan niet voldoende zou zijn om Woolco van een faillissement te redden. Daarom voegde Woolworth de discountwinkeldivisie samen met zijn warenhuizen en begon het winkels te sluiten in onrendabele markten, waaronder Chicago.
Sluiting Op 24 september 1982 kondigde Woolco aan dat het al zijn winkels in de Verenigde Staten zou sluiten. De laatste Woolco-winkel die in de VS een feestelijke heropening had, was de opening op 29 september 1982 van de vestiging in Luling, Louisiana, in het St. Charles Plaza-winkelcentrum. Dit was vijf dagen na de aankondiging van de keten dat alle winkels zouden sluiten. In januari 1983 waren alle 336 winkels gesloten. De inventaris van Woolco werd geschat op ongeveer $ 1 miljard, waardoor de liquidatie van Woolco destijds de grootste in de geschiedenis van de Verenigde Staten was. De Canadese divisie, met ongeveer 120 winkels, bleef echter open.
In 1982 werden de Britse Woolco-winkels afgesplitst, samen met de Britse Woolworths-keten. In 1986 verkocht Woolworths de Woolco-winkels aan Gateway, waarmee ze niet langer in hun bezit waren. Gateway verkocht de winkels vervolgens al snel weer door aan Asda in 1988. In het Verenigd Koninkrijk probeerde Kingfisher plc, het toenmalige moederbedrijf van Woolworths, in 1999 de stijl van Woolco nieuw leven in te blazen met de Big W-keten. Dit was succesvol, maar het liep mis toen Woolworths in 2001 een zelfstandig bedrijf werd. In 2004 schrapte Woolworths Group PLC de Big W-keten en verkocht een deel van de winkels aan supermarktketens Asda en Tesco. Woolworths hernoemde de overgebleven Big W-winkels onder hun eigen naam en deze bleven bestaan tot het faillissement van Woolworths in 2008.
In 1990 werden 26 Woolworth-winkels in Canada omgebouwd tot Woolco-winkels vanwege hun grotere omvang. Op 14 januari 1994 verkocht Woolworth Corporation de meeste Woolco Canada-winkels aan Walmart om de schuld van $ 1,7 miljard dollar, ontstaan door de internationale expansie van speciaalzaken, af te lossen. Walmart nam de Woolco-winkels die vakbondslid waren of in het centrum van de stad lagen niet over. Sommige Woolco-winkels werden verkocht en heropend als Zellers-winkels; toen Zellers failliet ging, werden sommige van die winkels later verkocht aan Target Canada, dat zelf in 2015 de activiteiten staakte na een faillissement.
Canada In een kleinere, minder drukke detailhandelsmarkt had Woolco een grotere impact in Canada dan in de VS. De Woolco-winkels werden in de jaren 80 omgedoopt tot F.W. Woolworth-winkels, maar Woolworth-winkels bestonden al rond 1904 in Canada. Er waren 160 Woolco-winkels in Canada toen de keten werd opgeheven. De keten had na de sluiting in de VS nog 11 jaar in Canada bestaan voordat ze werd overgenomen door Walmart Canada. Ze waren zo bekend dat de Canadese songwriters Leon Dubinsky en Max MacDonald zelfs een populair nummer schreven, getiteld "Working at the Woolco Manager Trainee Blues" (1977). In de jaren 1970 en 1980 stonden de Canadese winkels bekend om hun maandelijkse "$1,44 Dagen", waarbij tal van artikelen voor $1,44 CAD werden verkocht. Concurrenten Woodward's en Eaton's hielden "$1,49 Dagen", meestal op de eerste maandag van elke maand. De meeste winkels hadden ook een afdeling voor auto-onderhoud en bandenservice. De meeste winkels in Canada hadden een restaurantgedeelte in de winkel. Deze restaurants heetten Red Grille of Strawberry Street Cafeteria, behalve in de provincie Quebec, waar ze Café Rouge of Moisson d'Or heetten.
Categorie:Voormalig Amerikaans warenhuis