Falak-ol-Aflak (Perzisch: فلک الافلاک , "Hemel der hemelen") of het Shapur Khast-kasteel Perzisch: شاپورخواست, naar Shapur Khast, de oorspronkelijke naam van Khorramabad) of is een kasteel gelegen op de top van een grote heuvel met dezelfde naam in de stad Khorramabad, de regionale hoofdstad van de provincie Lorestan in Iran. Deze gigantische structuur werd gebouwd tijdens het Sassanidische Rijk.
De Khorramabad-rivier stroomt langs de oostelijke en zuidwestelijke hellingen van de Falak-ol-Aflak-heuvel en biedt het fort aan die zijden enige natuurlijke bescherming. Tegenwoordig worden de westelijke en noordelijke hellingen van de heuvel begrensd door woonwijken van Khorramabad.
Het kasteel wordt beheerd door de Iraanse Organisatie voor Cultureel Erfgoed en is een beschermd monument.
Geschiedenis Het kasteel Falak-ol-Aflak is een van de belangrijkste bouwwerken van het Sasanidische Rijk. Sinds de bouw ervan meer dan 1800 jaar geleden is het onder verschillende namen bekend geweest, zoals Shapur-Khast of Sabr-Khast, Dezbaz, Dez-e Siah en Falak-ol-Aflak.
Onder de Pahlavi-dynastie werd het, nadat het tot 1968 als gevangenis had gediend, omgebouwd tot een museumcomplex.
Begin 2026 werd het kasteel ernstig beschadigd door een Israëlische bombardementsaanval.
Architectuur miniatuur|Shapur Khast De fundamenten van het huidige kasteel meten ongeveer 300 bij 400 meter. De hoogte van de gehele constructie, inclusief de heuvel, reikt 40 meter boven de omgeving.
Het kasteel zelf beslaat een oppervlakte van 5300 m². De omtrek strekt zich uit over 2.860 meter en de hoogste muur reikt tot 22,5 meter. Deze ruimte is verdeeld in vier grote zalen, elk met bijbehorende kamers en gangen. Alle kamers omringen twee binnenplaatsen met de volgende afmetingen: de eerste binnenplaats meet 31 bij 22,5 meter en de tweede 29 bij 21 meter. Toen het kasteel werd gebouwd, had het twaalf torens, maar daarvan zijn er vandaag de dag nog maar acht overgebleven.
De ingang van het gebouw bevindt zich aan de noordzijde, in de noordwestelijke toren.
De waterput van het fort bevindt zich in het gebied achter de eerste binnenplaats. het grootste deel van de put is uit de rots gehouwen om op een diepte van 40 meter de bron te bereiken. De put is tot op de dag van vandaag nog steeds in gebruik.
De materialen die gebruikt zijn bij de bouw van het fort zijn leemsteen, baksteen, natuursteen, hout en mortel.
Omringende structuren Archeologisch onderzoek heeft het bestaan aangetoond van een dubbellaagse muur met twaalf torens die de huidige structuur omringden. Deze ommuringsmuur strekte zich voornamelijk uit naar het westen. Van de oorspronkelijke twaalf torens zijn er nog maar twee overgebleven, gelegen ten noordwesten en ten zuidwesten van het huidige fort.
Luchtontvochtiger Het kasteel van Falak ol-Aflak lijkt gebouwd te zijn met een ontvochtigingssysteem.
Voorheen dachten deskundigen dat deze ontvochtigingskanalen, meer dan een meter hoog en de gehele ruimte onder het kasteel beslaand, schuilplaatsen waren voor de bewoners. Maar in werkelijkheid hadden de Sasanidische ingenieurs, zich bewust van het veranderlijke klimaat en de grondwaterstand in de regio, het kasteel uitgerust met een ontvochtiger.
Het kasteel van Falak ol-Aflak is gemaakt van verschillende materialen, zoals steen en hout, die gevoelig zijn voor vocht. Daarom werd het kasteel zodanig gebouwd dat de wind het gebouw kon binnendringen en de fundering kon drogen.
Categorie:Nationale werken van Iran Categorie:Gevangenis in Iran Categorie:Kasteel in Iran Categorie:Lorestan