Marcus Marinus (Wim) Oosenbrug (Den Haag, 29 november 1914 – aldaar, 17 april 1999) was een Nederlandse steenhouwer en verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog was hij actief binnen organisaties die zich bezighielden met opsporing van oorlogsmisdadigers, herdenking en de verwerking van de oorlogsgeschiedenis.
Levensloop Oosenbrug werd geboren in Den Haag en werkte voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog als steenhouwer. Tijdens de Duitse bezetting raakte hij betrokken bij het Nederlandse verzet.
Vanaf 1944 was hij leider van de zogenoemde Falsificatie-Centrale (FC), een verzetsorganisatie die zich bezighield met het vervalsen van persoonsbewijzen, stempels, distributiebonnen en andere documenten ten behoeve van onderduikers en verzetsactiviteiten. Daar ging hij door het leven als Wim, met de initialen W.F.C. (Wim van de Falcificatie Centrale). De groep werkte samen met de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers (LO) en speelde een rol in het ondersteunen van mensen die zich verborgen hielden voor de Duitse bezetter.
In 1945 werd Oosenbrug gearresteerd en opgesloten in de strafgevangenis van Scheveningen, beter bekend als het Oranjehotel. Hij werd ter dood veroordeeld, met een geplande executiedatum op 7 mei 1945. Door de capitulatie van Duitsland op 5 mei 1945 werd de executie niet uitgevoerd en overleefde hij de oorlog.
Na de oorlog Na de bevrijding was Oosenbrug werkzaam bij de Politieke Opsporingsdienst (POD), waar hij betrokken was bij het opsporen van collaborateurs en oorlogsmisdadigers. Ook speelde hij een rol in herdenkings- en veteranenorganisaties.
Hij was onder meer betrokken bij de oprichting en het bestuur van de Stichting 1940–1945 en andere herdenkingsinstellingen. Daarnaast werkte hij als steenhouwer mee aan verschillende oorlogsmonumenten, waaronder het monument op de Waalsdorpervlakte en het bevrijdingsmonument in Loosduinen.
Erfenis en archief miniatuur|Informatiezuil in museum Oranjehotel Den Haag Oosenbrug overleed op 17 april 1999 in Den Haag. Na zijn overlijden in 1999 werd een omvangrijke collectie documenten, stempels en verzetsmateriaal uit zijn nalatenschap overgedragen aan erfgoedinstellingen. Deze collectie bevat onder meer vervalste documenten en materialen uit de Falsificatie-centrale en wordt beschouwd als een belangrijke bron voor de studie naar het Nederlandse verzet.
Categorie:Nederlands verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog