David Wiemann (Paramaribo, 15 juni 1885 – Meisenheim, 8 mei 1948) was een Duitse onderwijzer en botanicus.
Leven Hij was de zoon van een zendeling bij de Evangelische Broedergemeente in Suriname (EBGS). Hij bracht zijn jeugd door in Kleinwelka in het Duitse Saksen, de bakermat van de EBG. Van 1899 tot 1905 volgde hij een opleiding aan het lerarenseminarie in Niesky.
In de jaren 1905 tot 1912 was hij werkzaam als leraar aan de particuliere realschule in Königsfeld (Baden). Van 1912 tot aan zijn overlijden was hij leraar biologie en aardrijkskunde aan de realschule in Meisenheim. Tussendoor vervulde hij van 1914 tot 1919 zijn militaire dienst. In de jaren 1926 en 1927 was hij daarnaast tijdelijk vervangend docent aan de Staatliche Höhere Knabenschule in Bad Kreuznach.
In zijn vrije tijd hield hij zich intensief bezig met de studie van de flora, maar ook fauna en geologie, van het gebied rondom de rivier de Nahe. Zijn belangrijke voorganger in dit onderzoek was Ludwig Geisenheyner. Daarnaast musiceerde hij en schilderde hij landschappen. Door zijn veelzijdigheid en interesse in ecologische vraagstukken en de destijds opkomende plantensociologie stond hij in contact met Josias Braun-Blanquet. Hij bracht diverse publicaties voort.
Publicaties Der Pflanzenwuchs des Glanufers, in: Heimatblätter Kreis Meisenheim, nr. 8 (1922), blz. 58–64. Der Rotenfels, in: Nachrichtenblätter Rheinische Heimatpflege, deel 1 (1929/30), blz. 33–41. Zur Flora des Westrichs, in: Westrich-Führer, 2e druk, Thieme, Kaiserslautern 1931, blz. 15–34. Geschützte Gehölze, in: Rheinische Heimatpflege, deel 11 (1939), blz. 27–36. Unsere geschützten Steinbrecharten, in: Rheinische Heimatpflege, deel 11 (1939), blz. 54–59. Neue Methoden zur Untersuchung von Erdboden und Wasser im Zusammenhang mit Pflanzengesellschaften im Nahe- und Rheingebiet, in: Verhandlungen des Naturhistorischen Vereins der Rheinlande und Westfalens, deel 89 (1933), blz. 168–182, met H. Menke. Zoologische und botanische Einzelbeobachtungen von der Nordwestgrenze der Pfalz, met W. Petry. In: Pfälzische Heimatkunde, deel 19 (1923), blz. 95–96.
Categorie:Duits botanicus