thumb|Originele Bri-Plax/Kiddicraft interlocking bouwstenen, 1939
Hilary "Harry" Fisher Page (Sanderstead, 20 augustus 1904 – 24 juni 1957) was een Brits speelgoedmaker, uitvinder en auteur. Hij richtte de speelgoedmerken Kiddicraft en British Plastic Toys Ltd (Bri-Plax) op en staat bekend als de uitvinder van de Self-Locking Building Brick, de directe voorloper van de LEGO-steen. Tussen 1939 en 1957 verwierf hij meer dan 30 Britse patenten voor speelgoed en kunststofproducten.
Leven en opleiding
Page werd op 20 augustus 1904 geboren in Sanderstead, Surrey, als eerste kind van Samuel Fisher en Lillian Maude Page. Als kind maakte hij zijn eigen houten speelgoed en bedacht spellen, geassisteerd door zijn vader die in de houthandel werkte. Van 1918 tot 1923 bezocht hij de Shrewsbury School, waar hij bekendstond als uitstekend roeier en als ondernemer: hij runde een fotografiebedrijfje voor medescholieren.
Na zijn schooltijd werkte Page in de houthandel zoals zijn vader. In 1929 trouwde hij met Norah Harris; hun dochter Jill werd geboren in mei 1932. Na het overlijden van Norah hertrouwde Page in 1941 in Baltimore met Oreline, een Amerikaanse staatsburger. In 1946 adopteerden zij een tweeling, Geraldine en Vivienne.
Kiddicraft en de opkomst van kunststof speelgoed
thumb|Kiddicraft kunststof speelgoed uit de jaren 1940
In 1932 opende Page samen met enkele partners een kleine speelgoedwinkel genaamd Kiddicraft aan de Godstone Road in Purley, Surrey, met een startkapitaal van slechts £100. Aanvankelijk importeerde het bedrijf houten speelgoed uit Rusland, maar Page begon al snel zijn eigen ontwerpen te ontwikkelen op basis van ontwikkelingspsychologisch onderzoek. Hij bracht elke woensdag door in een andere kleuterschool: "sitting on the floor and playing with the children."
In 1936 richtte Page British Plastic Toys Ltd op, dat zijn producten onder de merknaam Bri-Plax verkocht. Hij was een vroeg pleitbezorger van kunststof als veilig en hygiënisch alternatief voor hout: "Dust and germs cannot cling to the bright shiny surface." Zijn pedagogische bevindingen publiceerde hij in 1938 in het boek Playtime in the First Five Years.Jim Hughes en Chas Saunter: Hilary Fisher Page & Kiddicraft. Twisted Dragon Design, 2008.
Na een faillissementsprocedure (ontslag in 1937) herstructureerde hij het bedrijf. Na de Tweede Wereldoorlog groeide Kiddicraft uit tot een internationale onderneming met dochterondernemingen in Frankrijk (1950), Duitsland (1954) en Spanje (1954), en distributeurs in Australië, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten.
De Self-Locking Building Brick
Pages ontwerp voor interlocking bouwstenen bouwde voort op eerdere mechanische concepten, met name het Belgische Batima-bouwsysteem van Louis Cousin (Belgisch octrooi BE 311029, juni 1923), de vroegst gedocumenteerde noppensteenopstelling in de geschiedenis.
In 1939 patenteerde Page zijn "Interlocking Building Cubes" in het Verenigd Koninkrijk (octrooi GB 529.580, verleend 1940). Na de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde hij de verbeterde "Self-Locking Building Bricks", gepresenteerd op de Earl's Court Toy Fair in 1947. Aanvullende patenten volgden voor de 2×4-noppensteen (GB 587.206, 1947), de zijsleuven (GB 633.055, 1949) en, als eerste ter wereld, het bouwplateau (GB 673.857, 1952): een vlakke onderplaat met cilindrische projecties waarop bouwstenen klikken.
Het Victoria and Albert Museum of Childhood noemt de Kiddicraft-stenen de "must-have toys" van de jaren 1940.
Invloed op LEGO
Omdat Page zijn octrooien alleen in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Zwitserland had geregistreerd, kon het Deense bedrijf LEGO vanaf 1949 een vrijwel identieke versie produceren zonder royalty's te betalen. Zijn zoon Godtfred Kirk Christiansen vertelde in 1987 aan de krant Mail dat hij in 1947 persoonlijk monsterstenen had ontvangen van "een Londenaar, Mr. Hillary Page".Adrian Lithgow: "Astonishing secret behind the world's most famous toy". Mail, 1987. Geciteerd naar Maaike Lauwaert: The Place of Play: Toys and Digital Cultures. Amsterdam University Press, 2009, ISBN 978-90-8964-080-2, p. 51. Op basis hiervan produceerde LEGO de "Automatic Binding Brick" (1949), hernoemd tot de LEGO-steen in 1953.Jens Andersen: The LEGO Story. HarperCollins, 2022, .
In 1981 kocht de LEGO Groep de gebruiksrechten op het resterende Kiddicraft-steenontwerp van Hestair-Kiddicraft voor £45.000, niet de merknaam Kiddicraft zelf, die Hestair later apart verkocht aan Fisher-Price. De gerechtelijke bevestiging van de historische lijn volgde in 1988: het Privy Council stelde in Interlego AG v Tyco Industries Inc UKPC 3 vast dat LEGO's vroege steen een directe structurele kopie van Kiddicraft was. Ook in Nederlandstalige publicaties wordt deze geschiedenis beschreven: geschiedenisplatform IsGeschiedenis wijdde al in 2011 een artikel aan Pages octrooi op de kunststof bouwsteen als voorloper van de Lego-steen.
Onderscheidingen
British Toy of the Year (1951) BTHA Lifetime Achievement Award (2007) van de British Toy & Hobby Association, postuum toegekend; de prijs werd in ontvangst genomen door zijn drie dochters Jill, Geraldine en Vivienne.
Publicaties Playtime in the First Five Years. Watson & Crossland, Croydon 1938. Toys in Wartime. US Department of Labor Children's Bureau, 1942. Playtime in the First Five Years. 2e druk. Allen & Unwin, Londen 1953.
Categorie:Brits uitvinder Categorie:Brits ondernemer