thumb|Rechts hangen nr 136 en 138 tegen elkaar (1975) thumb|De pui uit 1996 (2011) Lauriergracht 136 is een gebouw aan de Lauriergracht in Amsterdam-Centrum.
Achtergrond De Lauriergracht werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk. Anders dan bijvoorbeeld de noordelijker gelegen Rozengracht en zuidelijk gelegen Elandsgracht werd de Lauriergracht niet gedempt. De kades van de gracht bleven dus bestemd voor plaatselijk verkeer, daar waar die andere twee gedempte grachten belangrijke verkeersaders werden naar Amsterdam-West.
Gebouw De noordelijke gevelwand aan de Lauriergracht begint bij de Tweede Laurierdwarsstraat met vijf rijksmonumenten op rij. Vervolgens zijn de panden 120-134 noch gemeentelijk noch rijksmonument. Op Lauriergracht 130-132 staat wel een monumentaal gebouw, een voormalige kerk, maar die werd zo vaak verbouwd dat het (nog) geen monument kan zijn.Amsterdam op de kaart over Eben Haezer (geraadpleegd 30 juli 2026) Lauriergracht 136 en Lauriergracht 138 zijn weer twee rijksmonumenten, alhoewel dat er lange tijd niet naar uitzag. Ten opzichte van die brede kerk zijn huisnummers 134 en 136 smalle gebouwen, twee vensterassen breed.
De gevelwand is omstreeks 1923 gefotografeerd, waarbij 136 opvalt omdat het (al) aardig scheef staat. Op de begane grond is dan een houthandel gevestigd; een toegangsdeur daarnaast geeft toegang tot de drie bovenverdiepingen. Het gebouw sluit af met een (kale) tuitgevel waarin een luik en hijsbalk te zien zijn, waarachter een opslagruimte.Stadsarchief Amsterdam: Beeldbank: Lauriergracht1130-146 omstreeks 1923
Op 1 juli 1970 wordt het gebouw opgenomen in het rijksmonumentenregister onder de omschrijving: Pand met 18e eeuwse gevel onder latere punttop.Monumentenregister (geraadpleegd 30 juli 2026) Wanneer in 1975 de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed de gebouwen opnieuw vastlegt heeft de verzakking van 136-138 doorgezet. Ze worden enige tijd dichtgetimmerd.
In de jaren tachtig vindt een restauratie plaats waarbij de gebouwen weer rechtop worden gezet; de deplorabele staat van de pui 136 werd weggewerkt maar nog wel met de oude indeling.Stadsarchief Amsterdam: Beeldbank: Lauriergracht 136 en 138 staan weer recht (1987)
In 1996 werd erop nieuw gerestaureerd, aldus Amsterdam Monumentenstad. Bij die restauratie werd bij 136 niet (meer) de oude tuitgevel gebruikt, maar een tuitgevel in Lodewijk XIV-stijl afkomstig uit de Haarlemmer Houttuinen, een buurt die in de decennia daarvoor gesaneerd is. Het hergebruik van oude geveldelen van elders is afkomstig vanuit de jaren dertig bij de zogenaamde Van Houtenmonumenten; een regeling die daarna is afgeschaft, maar hier dus opnieuw werd toegepast. De topgevel heeft afdekbanden, voluten en een topafdekking.Amsterdam Monumentenstad (geraadpleegd 30 juli 2026 De houten pui van de begane grond kreeg daarbij een andere indeling: er is de toegangsdeur voor bovenetages, een dubbele deur naar de (voormalige) bedrijfsruimte en een venster.
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Rijksmonument in Amsterdam-Centrum