(Nederlands: De Telefooncel) is een Spaanse horrortelevisiefilm uit 1972, geregisseerd door Antonio Mercero en geschreven door Mercero en José Luis Garci. De hoofdrol wordt gespeeld door acteur José Luis López Vázquez. De televisiefilm werd voor het eerst uitgezonden op 13 december 1972 op de Spaanse tv-zender Televisión Española. In de 35 minuten durende film raakt een man opgesloten in een telefooncel, terwijl voorbijgangers hem schijnbaar niet kunnen of willen helpen.
De film won in 1973 de International Emmy Award voor fictie en is tot op heden de enige Spaanse tv-film die deze prijs heeft gewonnen. Het werd in augustus 2019 door RTVE Archivo op YouTube geüpload.
Verhaallijn De film begint met werklui die een telefooncel installeren midden op een plein in Madrid. Even later brengt een man zijn zoontje naar de halte van een schoolbus. Wanneer zijn zoon is ingestapt loopt hij naar de telefooncel en stapt erin in om te bellen. Terwijl hij in de cel heeft hij niet door dat de deur langzaam achter hem sluit. De man beseft dat de telefoon niet werkt en wil weer vertrekken, maar ontdekt dan dat de deur vastzit. Hij probeert wanhopig het open te krijgen, maar niets lukt. Tot zijn schrik bemerkt hij ook dat de cabine geluidsdicht is waardoor mensen buiten de cabine hem niet kunnen horen.
Uiteindelijk komen er twee zakenlieden langs die hem proberen te helpen, maar tevergeefs. Dit trekt de aandacht van veel voorbijgangers, die zich verzamelen om de situatie van de man te bekijken. Verschillende mensen (waaronder een sterke man, een reparateur en een politieagent) proberen de deur te openen, maar deze blijft vastzitten. Uiteindelijk, net als een brandweerman op het punt staat het glazen dak van de telefooncel te breken en de man te bevrijden, verschijnen er medewerkers van het telefooncelbedrijf. Ze stoppen de brandweerman en schroeven de cabine los en nemen hem mee op hun vrachtwagen, inclusief de man die er nog in zit. De menigte juicht en zwaait hem weg.
De man kijkt vol afschuw toe hoe hij door de stad wordt vervoerd. Hij probeert om hulp te schreeuwen, maar iedereen lacht naar hem en zwaait alleen maar terug. Er zijn diverse verwijzingen naar zijn lot, zoals een dwerg die een schip in een fles vasthoudt en een glazen kist in een rouwwagen met een lijk dat wordt beweend. Uiteindelijk stopt de vrachtwagen naast een andere vrachtwagen die ook een man vervoert die vastzit in een identieke telefooncel. De twee mannen proberen met elkaar te communiceren, maar dat lukt niet. Na vele uren rijden arriveert de vrachtwagen bij een ondergronds magazijn. De telefooncel wordt door een gigantische magneet de lucht in getild en de vrachtwagen rijdt weg. De telefooncel wordt met een heftruck door het magazijn vervoerd, dat vol staat met andere telefooncellen die in elkaar worden gezet, worden schoongespoten of klaar staan om vervoerd te worden. De man spartelt angstig, maar kan niet ontsnappen. De heftruck zet hem neer op een plek en rijdt weg. De man kijkt naar rechts en ziet de vastzittende man die hij op weg naar het magazijn was tegengekomen in de cel naast hem. Die man heeft zichzelf inmiddels met het telefoonsnoer gewurgd. In andere telefooncellen liggen lijken in verschillende stadia van ontbinding. De man stort wanhopig buiten beeld in elkaar. De film eindigt op het plein waar de telefooncel stond waar het telefooncelbedrijf een soortgelijke telefooncel in hetzelfde park terugplaatst.
Categorie:Horrorfilm Categorie:Film uit 1972 Categorie:Spaanse film Categorie:Televisiefilm