Ashtyako Poorkarim (eerder publiek bekend als Jamal Poorkarim; Mahabad, 23 augustus 1977) is een Koerdisch journalist, schrijver en politicus die in Parijs, Frankrijk, woont.“Ashtyako Poorkarim”, auteurspagina bij The Times of Israel. Geraadpleegd op 10 augustus 2026. Hij was eerder lid van de Democratische Partij van Iraans Koerdistan. In 2019 was hij een van de oprichters van de Kurdistan Independence Movement en werd hij voorzitter. In 2022 werd hij voor één jaar gekozen tot voorzitter van de Alliance of Kurdistan Independence Seekers.Rudaw, 8 januari 2022. Na de fusie van de beweging met de Kurdistan Independence Party in maart 2026 werd Poorkarim secretaris-generaal van de verenigde partij.KurdNation, 11 maart 2026.Kurdistan Net, 12 maart 2026.

Naam en vroege leven Poorkarim werd geboren in Mahabad. Volgens een biografie op de website van zijn organisatie behaalde hij in 1994 een diploma in literatuur en geesteswetenschappen, in 1996 een certificaat van de Mahabad Young Cinema Society en was hij in 1997 actief lid van de Literaire Vereniging van Mahabad, waarbij hij deelnam aan verschillende literaire festivals. In 1999 behaalde hij een bachelordiploma in Perzische literatuur aan de Islamitische Azad-universiteit in Mahabad. Dezelfde biografie stelt dat hij in 2017 een master politieke wetenschappen aan de Université Paris 8 voltooide.

Een rapport uit 2014 van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties behandelt zijn journalistieke werkzaamheden, zijn activiteiten op het gebied van Koerdisch taalonderwijs, zijn detentie en zijn vertrek uit Iran.“Report of the Special Rapporteur on the situation of human rights in the Islamic Republic of Iran”, VN-Mensenrechtenraad, A/HRC/25/61, 18 maart 2014, p. 95.

Tot 2023 trad hij publiek op onder de naam Jamal Poorkarim. Op 14 mei 2023 maakte hij in het kader van een campagne voor het gebruik van Koerdische namen bekend voortaan de naam “Ashtyako” te gebruiken.KurdNation, 14 mei 2023.

Journalistiek en culturele activiteiten Volgens het rapport van de speciale VN-rapporteur over de mensenrechtensituatie in Iran werkte Poorkarim voor het weekblad Dengî Komelga en was hij betrokken bij het beheer van een centrum voor Koerdisch taalonderwijs. In het rapport, waarin staat dat de informatie uit een interview met hem kwam, wordt gemeld dat meer dan 1.000 leerlingen zich bij het centrum hadden ingeschreven. Hetzelfde document vermeldt dat hij na twee jaar publicatie van het weekblad 45 dagen door een Iraanse inlichtingendienst werd vastgehouden, op borgtocht van 20 miljoen toman werd vrijgelaten en daarna naar Iraaks Koerdistan vertrok.

Zijn officiële biografie noemt het onderwijscentrum “Soma” en stelt dat het in 2001 in Baneh werd opgericht. Volgens dezelfde bron werd Dengî Komelga na twee nummers stilgelegd en verliet Poorkarim in 2003, na zijn detentie, Oost-Koerdistan.KurdNation, 18 januari 2019, bijgewerkt tot 2026.

In Iraaks Koerdistan werkte hij voor verschillende media. Volgens zijn biografie woonde hij ongeveer vijf jaar in Ranya, werkte hij als presentator bij Geli Kurdistan, Raperin en Zagros TV en schreef hij voor de kranten Proûşe en Derwaze. Van 2008 tot 2010 werkte hij bij Kurd Channel als presentator en hoofd van de nieuwsafdeling. Dezelfde bron stelt dat hij het filmcentrum “KAT” oprichtte en twee korte films produceerde, Gelawêj en Milwanka.

Volgens zijn officiële biografie vertrok hij in 2010 op uitnodiging van Reporters Without Borders via het Franse consulaat in Erbil naar Frankrijk en verkreeg hij later het Franse staatsburgerschap. Van 2011 tot 2016 werkte hij bij Tishk TV als nieuwslezer, hoofd van de nieuwsafdeling en presentator van politieke programma's. In 2015 richtte hij het media- en onderzoekscentrum “Roji Kurd” op; de website van het centrum omschreef het als een in Frankrijk erkende organisatie.Roji Kurd. Zijn biografie vermeldt ook dat hij honderden artikelen publiceerde en deelnam aan tientallen internationale fora, bijeenkomsten en seminars.

Politieke activiteiten Volgens zijn officiële biografie was Poorkarim vanaf 1996 actief in het clandestiene netwerk van de Democratische Partij van Iraans Koerdistan in Iran en werd hij na zijn verhuizing naar Iraaks Koerdistan officieel lid. In 2010 leidde hij het partijcomité in Frankrijk. Eind 2018 en begin 2019 verliet hij de partij.Yarî Kurd, 30 december 2018. In zijn verklaring verwees hij naar verschillen over de politieke doelstellingen van de Koerdische beweging in Iran, met name zijn verzet tegen het handhaven van Koerdistan binnen het kader van Iran en zijn steun voor Koerdische onafhankelijkheid.Balkêş.Kurdistan Post, 2018.

Voor politieke activiteiten bezocht Poorkarim verschillende Europese landen, Israël en Saoedi-Arabië. In 2016 bezocht hij volgens zijn biografie Saoedi-Arabië op uitnodiging van het Saoedische ministerie van Cultuur en sprak hij met Saoedische media over de situatie in Oost-Koerdistan.Roji Kurd, 11 september 2016. Op 13 september 2016 citeerde Arab News hem en omschreef hem als een Koerdische journalist en politiek activist.“Iranian pilgrims grateful for excellent Haj services”, Arab News, 13 september 2016.

Volgens gepubliceerde informatie en foto's werd Poorkarim tijdens bezoeken aan Saoedi-Arabië ontvangen door de koning van Saoedi-Arabië, kroonprins Mohammed bin Salman en andere hoge Saoedische functionarissen.

Op 5 januari 2019 richtten Poorkarim en een groep medestanders de Kurdistan Independence Movement op en werd hij tot voorzitter gekozen.KurdNation, 7 maart 2026. In januari 2022 vormden vier pro-onafhankelijkheidsgroepen de Alliance of Kurdistan Independence Seekers; Poorkarim werd voor één jaar tot voorzitter gekozen.

Op 11 maart 2026 kondigden de Kurdistan Independence Movement en de Kurdistan Independence Party hun fusie aan en besloten zij onder de naam Kurdistan Independence Party verder te gaan. Na de fusie werd Poorkarim secretaris-generaal van de partij.

In zijn artikelen en boeken pleit hij voor het recht op zelfbeschikking en de oprichting van een onafhankelijke staat Koerdistan. Zijn auteurspagina bij The Times of Israel noemt als hoofdthema's de politiek van het Midden-Oosten, de strijd van staatloze naties en Koerdisch-Joodse betrekkingen.

Publicaties en werken Poorkarim publiceerde politieke artikelen en analyses in diverse media en op websites. Sinds 2025 verschijnen zijn artikelen in de blogsectie van The Times of Israel.

Boeken بووکە چینی (شیعر بۆ منداڵان), kindergedichten, Mahabad, 1380 Iraanse kalender, 33 pagina's, geïllustreerd.Nosa, nationaal bibliografisch nr. M80–19992.

Voice of Resistance: The Kurdish Struggle for Freedom and Self-Determination in the Middle East, 2025, . Kurdistan and Israel in the New Middle East: From the Memory of Genocide to Political Alliance, 2025, 85 p. in de Amazon-editie, . De Koerdische bibliotheek in Parijs catalogiseert ook een Engelstalige editie van 78 pagina's en een Perzische editie van 55 pagina's.Koerdisch Instituut van Parijs. Fake Iran: Persian Colonialism, 2025, 168 p., . De Perzische editie verscheen als ئێرانی دەستکرد: کۆڵۆنیالیزمی فارس، قەیرانی ناسنامە و بەرخۆدانی نەتەوەکان. مانیفێست، سەربەخۆیی کوردستان, met BSK KURDNATION, 2025, 95 p., . چپ و اسلام سیاسی؛ رویارویی با ناسیۆنالیزم, 2025, 179 p., . The New Map of the Middle East After Iran: Redefining Britain's Role in the Establishment of the Nation-States of Kurdistan, Balochistan, Ahwaz, Azerbaijan, Turkmenistan, and Caspian, 2025, 126 p., . Kurd and Israel: Politics, Identity, Security; The New Middle East, 2025, 65 p., .

Categorie:Koerdisch politicus