thumb|Nieuwe Amstelstraat 2-4 in 1943 met geblindeerd middenraam Nieuwe Amstelstraat 2-4 te Amsterdam was een gebouw met een adres aan de Nieuwe Amstelstraat in Amsterdam-Centrum. Het gebouw heeft al enige tijd geen eigen adres meer (onbekend wanneer), het is gekoppeld aan Waterlooplein 211 (Academie van Bouwkunst).
Achtergrond De Nieuwe Amstelstraat werd in het verleden aangelegd om verbinding te maken tussen de Amstelstraat, Blauwbrug en het Jonas Daniël Meijerplein. Het was een doorgaande route. In de loop der eeuwen werd die verbinding in verband met demping van de Leprozengracht verlegd naar de zuidkant van het Waterlooplein waardoor de Nieuwe Amstelstraat verkeerstechnisch aan importantie verloor. In 2026 is de straat eenrichtingsverkeer met een voetgangersgebied nabij genoemd plein.
Gebouw In deze omgeving is het een relatief klein gebouw van circa 16 meter breed en 3 meter diep. Op 2 april 1970 werd het opgenomen in het rijksmonumentenregister onder de omschrijving: Amsterdam Monumentenstad noteert het als een voorhuis met de volgende omschrijving:
Beide omschrijvingen doen verouderd aan. Amsterdam kent geen Nieuwe Amstelstraat 2-4 meer en een blind asvenster op de verdieping is er ook al enige tijd niet meer. Aan het begin van die straat staat al sinds 1776 een dubbele bedrijfswoning behorende bij het Oudezijds Huiszitten Aalmoezeniershuis, gevestigd aan het Waterlooplein 211. De bouw vond plaats onder begeleiding van stadsbouwmeester Jacob Eduard de Witte. De armen in Amsterdam mochten er in de achterliggende galerij wachten of zij in aanmerking konden komen voor bedeling. Een poortje in de Nieuwe Amstelstraat wijst nog op de ingang voor de armen. Dat terrein tussen de galerijen was van origine afgesloten door middel van een hekwerk; sinds 1776 werd het terrein afgesloten middels dit gebouw. Wat er exact plaatsvond is niet bekend. Er waren in de omgeving bedrijven verderop in de straat, die leverden aan de instantie voor bedeelden.Theo Bakker: geschiedenis van Amsterdam (juli 2015, geraadpleegd 26 augustus 2026)
Op een foto gedateerd uit 1958 is het jaartal nog te lezen op de dorpel onder een raam opgevuld met baksteenStadsarchief Amsterdam Beeldbank: Foto 1954; op een foto uit 1984 zijn die bakstenen vervangen door een venster en is de dorpel met datering verdwenen.Stadsarchief Amsterdam: Beeldbank: Foto 1984
Anno 2026 staat er een gebouw van twee bouwlagen onder een schilddak met dakkapellen. De twee hoge schoorstenen zijn nog wel aanwezig. Op de begane grond zijn twee toegangsdeuren tussen een vijftal raampartijen. De meeste daarvan hebben nog luiken om ze af te sluiten. Op de eerste verdieping zijn zeven raampartijen zichtbaar, waarvan de middelste het zonder luiken moet doen (het voorheen blinde raam).
Omgeving Voor de deur lag enige jaren een toegang tot de verkeerstunnel onder Jonas Daniël Meijerplein (brug 157 en Brug 158). In 2026 is dat een nooduitgang.
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Rijksmonument in Amsterdam-Centrum