Rudolf Adamson, ook met ph (Nieuw-Nickerie, 1918), was een Surinaams musicus en musicoloog. Hij was jazzmusicus en de tweede organist van de Grote Stadskerk. Hij bespeelde meerdere muziekinstrumenten en was dirigent van het Maranathakoor. Hij werd in 1990 aangeduid als een van de meest ingevoerde Surinamers in de kerkmuziek.Weltak (1990) De Europese traditie - Kerkmuziek, koren en bazuinkoor, pag. 52, Marcel Weltak
Biografie Rudolf Adamson begon als jazzdrummer bij Waterloo en trad onder meer met swing en ragtime op met de saxofonist Anton Budel op het Bronsplein in Paramaribo.
Als vijftienjarige werd hij lid van het jeugdkoor. Een jaar later werd hij dankzij onderwijzer en muzikaal talent Adolf Jonathan Egbert Libretto de beginselen van de kerkmuziek bijgebracht en begon hij als organist in de kerk. Ook leerde hij de waldhoorn bespelen en trad hij daarmee op in het Surinaams Philharmonisch Orkest.
Tot zijn dertigste (1948) zong hij in het Maranathakoor. Hij was hier later ook nog twee jaar lang dirigent. In Het Nieuws van juli 1946 werd vermeld dat hij daar toen al dirigent Walther Leerdam bijstond. Aan het koor was een kwartet verbonden.Het Nieuws, Mannenkoor, 22 juli 1946 In 1951 richtte hij het mannenkoor met de naam Centraal op. Ook aan dit koor was een kwartet verbonden.Tijdschrift voor Surinaamse Genealogie Wi Rutu, Het georganiseerde zangleven in Suriname in de 20e eeuw, pag. 34-40 In 1952 zong iemand met de naam Adamson zonder voorletter in het kwartet van Maranatha, aldus een vermelding in De Surinamer.De Surinamer, Het Maranatha-Quartet, 26 februari 1952
Hij was de tweede organist van de Grote Stadskerk van de EBGS in Paramaribo en heeft op zo goed als alle kerkorgels in het land gespeeld. Rond zijn 49e (1967) kreeg hij een studiebeurs van Sticusa om zich verder te bekwamen bij Simon C. Jansen, de vaste organist van de Westerkerk in Amsterdam en dirigent van enkele koren.
Hij leerde ritmisch en up-tempo op het orgel spelen.Rolf van der Marck, Een Operagebouw aan Paramaribo’s waterkant?, 16 april 2010 "God loven met cymbalen," zo citeerde Adamson een bijbeltekst om het tempo in Surinaamse muziek te illustreren. Hij gebruikte dan ook geen muziekstukken als partita's en fuga's, maar eenvoudigere melodieën zoals aria's waarop meegeneuried kan worden. "Welke Surinamer kan dat bij Bach of Händel?", zo vroeg hij zich af.
Over het laatste deel van zijn leven is weinig bekend.
Categorie:Surinaams organist Categorie:Surinaams musicoloog Categorie:Surinaams jazzmusicus Categorie:Surinaams zanger Categorie:Hoornist Categorie:Surinaams drummer Categorie:Surinaams koordirigent Categorie:Surinaams kerkmusicus