Het Ros Beiaard en de Vier Heemskinderen is een monumentaal bronzen ruiterstandbeeld van de Belgische beeldhouwers Aloïs De Beule en Domien Ingels dat sinds de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent staat. Het beeldt de legende van het Ros Beiaard en de Vier Heemskinderen uit.
De Beule ontwierp het beeldhouwwerk in 1899, op vraag van de stad Dendermonde. Hij maakte een maquette, die werd tentoongesteld in Dendermonde in 1899 en opnieuw in 1904 in Gent, en die enthousiast onthaald werd. Industrieel en glaskunstenaar Joseph Casier vroeg De Beule in 1912 om het beeldhouwwerk te voltooien voor de wereldtentoonstelling van 1913. De uitwerking van het paard vertrouwde De Beule toe aan Domien Ingels.Gaston De Knibber, Aloïs De Beule. Dendermonde, 1936, p. 55–59. Het beeld werd op een centrale plaats in de wereldtentoonstelling gezet, tussen de paviljoens van Engeland en Frankrijk en de industriepaleizen. Het beeld werd beschouwd als een van de hoogtepunten van de wereldtentoonstelling en betekende in het bijzonder voor Aloïs De Beule, die naam had als religieus beeldhouwer, een hoogtepunt in zijn carrière. Voor De Beule was het wellicht het enige beeld waarin hij naakten uitbeeldde.Cor Engelen en Mieke Marx, Beeldhouwkunst in België vanaf 1830 (deel 1). Leuven: Algemeen Rijksarchief Brussel, 2002, p. 334.
Het monumentaal standbeeld bleef staan na de tentoonstelling, op wat het Paul de Smet de Naeyerplein werd in de nieuwe villawijk Miljoenenkwartier. Het is een van slechts enkele overblijfselen van de expo van 1913 in Gent.
Galerij
Categorie:Ruiterstandbeeld in België Categorie:Beeld van Aloïs De Beule Categorie:Beeldende kunst in Gent