László Pataky (Sóspataki Pataky László) ( Brád, 24 december 1857 – Alvinc, 4 maart 1912) was een kunstschilder uit het Oostenrijks-Hongaarse Rijk. Hij was de vader van de schilder Katalin Pataky.
Pataky studeerde aan de tekenschool in Boedapest (Mintarajziskola). Hij was vanaf 1880 student aan de Kunstacademie van München (Müncheni Képzőművészeti Akadémia). Zijn leermeester was Karl Theodor von Piloty.
Vanaf 1882 vervolgde hij zijn opleiding in Parijs en van 1883 tot 1889 woonde hij in Parijs, Boedapest en München. In 1888 won hij de Munkácsy-beurs met zijn schilderij Hírmondó (Nieuwsbrief).
In 1889 verhuisde Pataky naar Parijs, waar hij ook in het atelier van Mihály Munkácsy werkte. Pataky assisteerde tevens bij de totstandkoming van diens schilderij Honfoglászállás.
In 1893 keerde hij terug naar Hongarije en vestigde zich in Alvinc. Hij illustreerde de Vasárnapi Ujság en Új Idők met gouache-achtige schilderijen.
Na zijn dood organiseerde het Szent-György Céh (Sint-Jorisgilde) in 1913 een tentoonstelling ter ere van Pataky's nalatenschap, en in 1918 organiseerde het Műcsarnok een soortgelijke tentoonstelling. Zijn schilderijen met volksthema's, militaire taferelen en ruiterscènes waren populair. Zijn schilderijen worden bewaard in de Hongaarse Nationale Galerij.
Categorie:Hongaars kunstschilder Categorie:19e-eeuws schilder