miniatuur|Charles Louvet (jaren 1850) Charles Louvet (Saumur, 22 oktober 1806 – Parijs, 2 maart 1882) was een Frans politicus. Hij zetelde van 1848 tot 1870 in het Franse parlement en was in 1870 kort minister. Hij was ook gedurende 25 jaar burgemeester van Saumur en droeg bij tot de modernisering van de stad.
Biografie Louvet werd geboren in Saumur in een familie van handelaren. Hij studeerde rechten in Parijs. Na het einde van zijn studie reisde hij doorheen Frankrijk alvorens zich in zijn geboortestad te vestigen. Hij richtte er een bank op die de lokale handel en economie ondersteunde.
Plaatselijke politiek Hij werd gemeenteraadslid in 1834 en richtte zijn aandacht voor op het onderwijs en de oprichting van een gemeenteschool. In 1844 werd hij burgemeester van Saumur. Hij ijverde ervoor dat bij de aanleg van de spoorweg er werd gekozen voor Saumur en niet voor het naburige Baugé. Louvet was erg begaan met de stedenbouw en met name het uitzicht van de toegangen tot de stad, waarvan de stationsomgeving de voornaamste was. Hij liet pleinen aanleggen en verschillende publieke gebouwen: een nieuwe gemeentehuis, een hospitaal en een theater. Zo bepaalde hij het uitzicht van de stad. Hij bleef burgemeester tot 1869. Tegelijk zetelde hij vanaf 1837 in de Conseil général van het departement Maine-et-Loire.
Nationale politiek miniatuur|Louvet als parlementslid (1848) In februari 1848, na de Februarirevolutie die een einde maakte aan de Julimonarchie, werd Louvet verkozen in de Nationale Vergadering. Hij zetelde rechts en steunde de regering. In 1851 steunde hij de staatsgreep van Napoleon III en in februari 1852 werd hij als officiële kandidaat verkozen in het Wetgevend Lichaam. Daar stemde hij voor het uitroepen van het Tweede Franse Keizerrijk. Hij zetelde in het parlement tot het einde van het keizerrijk in de dynastieke meerderheid. In 1869 trad hij toe tot de Derde Partij en was een van de eerste ondertekenaars van de Interpellatie van de 116 volksvertegenwoordigers die opriep tot een meer parlementair regime. In 1870 was hij minister van Landbouw en Handel in het kabinet-Ollivier, de voorlaatste regering voor de val van Napoleon III.
Tijdens de Derde Franse Republiek nam hij geen publieke functies meer op.
Publicaties Louvet schreef een verhandeling over de handel, Dialogue sur la liberté du commerce (1835), en verschillende bijdragen in tijdschriften. Hij interesseerde zich ook in literatuur en verzorgde een postuume uitgave van het werk van Charles Dovalle (1807–1829), een jonge dichter die op 22-jarige leeftijd stierf in een duel.
Onderscheidingen Louvet werd onderscheiden in het Legioen van Eer, achtereenvolgens als ridder (1850), officier (1860) en commandeur (1865).
Bronnen
Categorie:Volksvertegenwoordiger tijdens het Tweede Franse Keizerrijk Categorie:Frans burgemeester Categorie:Frans parlementslid Categorie:Minister tijdens het Tweede Franse Keizerrijk Categorie:Saumur