miniatuur|Revanche (Sleuth) in het Nationaltheater Mannheim; links Buddy Elias als Andrew Wyke – rechts Tom Witkowski als Milo Tindle (1973) Bernd Paul Eric (Buddy) Elias (Frankfurt am Main, 2 juni 1925 – Bazel, 16 maart 2015) was een Zwitsers acteur en komiek. Hij was een volle neef van Anne Frank en Margot Frank en van 1996 tot zijn overlijden voorzitter van het Anne Frank Fonds in Bazel.

Levensloop Elias werd geboren in Frankfurt am Main als zoon van Erich Elias en Helene (Leni) Frank, een zus van Otto Frank. Zijn vader werd in 1929 hoofd van de vestiging van Opekta in Bazel. In 1931 verhuisde Elias met zijn moeder en zijn oudere broer Stephan naar Bazel. Twee jaar later voegde hun grootmoeder van moederszijde, Alice Frank-Stern, zich bij het gezin.

Otto Frank, die in Amsterdam de Nederlandse vestiging van Opekta leidde, bezocht zijn familie in Bazel geregeld, vaak samen met Anne en Margot. Elias had vooral met Anne een hechte band. Op zijn zeventiende verjaardag, 2 juni 1942, ontving Buddy de laatste brief van Anne. Beiden hielden van schaatsen. Anne beschreef tijdens haar onderduikperiode in haar dagboek haar wens om met haar neef samen op het ijs te dansen.Anne Frank, ''Het achterhuis. Dagboekbrieven 12 juni 1942 – 1 augustus 1944'', versie A, passages van 19–30 juni 1942 en 1 oktober–1 november 1942.

Elias volgde een toneelopleiding aan het conservatorium in Bazel en studeerde vervolgens bij de Duitse acteur en toneeldocent Ernst Ginsberg in Zürich. Na de Tweede Wereldoorlog begon hij zijn loopbaan op het toneel. In 1947 trad hij in dienst bij Holiday on Ice, waar hij als komiek optrad. Gedurende ongeveer veertien jaar reisde hij met het gezelschap door verschillende landen. In 1961 keerde hij terug naar het theater.

Vanaf 1962 was Elias werkzaam bij verschillende toneelgezelschappen in Zwitserland, Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. Hij trad onder meer op in Berlijn, Hamburg, Bremen en Zürich en speelde daarnaast in musicals. Ook was hij verbonden aan internationale theaterproducties en festivals. Vanaf de jaren zestig was Elias ook werkzaam voor film en televisie. Een deel van zijn filmrollen had betrekking op de vervolging van Joden en de Holocaust.

In 1965 trouwde Elias met de Oostenrijkse actrice Gertrud (Gerti) Wiedner. Het echtpaar kreeg twee zonen, Patrick en Oliver, die eveneens als acteur werkzaam werden. Elias woonde met zijn gezin in Bazel.

Anne Frank Fonds Na de dood van Anne Frank bleef Elias nauw betrokken bij haar nalatenschap en de geschiedenis van de familie Frank. Zijn oom Otto Frank richtte in 1963 het Anne Frank Fonds in Bazel op. Na diens overlijden in 1980 werd het fonds belast met het beheer van de auteursrechten op het dagboek van Anne Frank. Elias maakte deel uit van het bestuur en werd in 1996 (ere)voorzitter van het fonds.

Als voorzitter hield Elias zich bezig met de verspreiding en bescherming van Anne Franks werk en met de herinnering aan de slachtoffers van het nationaalsocialisme. Hij gaf lezingen en interviews en beantwoordde veel vragen over zijn familie en het dagboek. Samen met zijn vrouw reisde hij naar verschillende landen om over Anne Frank en de geschiedenis van zijn familie te spreken. Hij verzette zich tevens tegen commercieel gebruik van Anne Franks naam en tegen beweringen dat het dagboek niet authentiek zou zijn.

Elias zette zich daarnaast in voor onderwijs, mensenrechten en de rechten van kinderen en jongeren. Hij sprak zich uit tegen racisme, antisemitisme en discriminatie. In Frankfurt werkte hij mee aan de totstandkoming van het Frank Family Centre in het Joods Museum Frankfurt, waar archiefmateriaal van de families Frank, Elias, Stern en Kahn toegankelijk werd gemaakt.

Overlijden Buddy Elias overleed op 16 maart 2015 op 89-jarige leeftijd in Bazel. Hij was op dat moment het laatste directe familielid van Anne Frank dat haar persoonlijk had gekend.

Categorie:Zwitsers acteur Categorie:Zwitsers komiek Categorie:Anne Frank