Halmer End is een dorp in het Engelse graafschap Staffordshire, in het Verenigd Koninkrijk. Het behoort tot de civil parish Audley Rural en maakt bestuurlijk deel uit van het district Newcastle-under-Lyme. Het ligt ten noordwesten van Alsagers Bank, nabij Scot Hay, Audley en Apedale.
Halmer End is een kleine, langgerekte nederzetting die zich voornamelijk langs High Street en de aansluitende wegen heeft ontwikkeld. Historische rijtjeswoningen en villa's van baksteen herinneren aan de ontwikkeling van het dorp als mijnbouwgemeenschap. Ten zuiden van het dorp ligt het natuurgebied Bateswood en ten westen bevindt zich de voormalige Minnie Pit, waar in 1918 de zwaarste mijnramp uit de geschiedenis van het North Staffordshire Coalfield plaatsvond.
Geschiedenis De ontwikkeling van Halmer End is nauw verbonden met de aanwezigheid van steenkool in de omgeving. In de 19de en het begin van de 20ste eeuw waren verschillende kolenmijnen rond het dorp in bedrijf. De uitbreiding van de mijnbouw leidde tot een sterke groei van de nederzetting en bepaalde gedurende lange tijd het sociale en economische leven van de bevolking.
In historische bronnen komt de naam voor als Halmer End. De spelling Halmerend werd eveneens gebruikt, onder meer voor het voormalige spoorwegstation. Toen in 2019 werd voorgesteld de naamgeving van het dorp en de straatnaamborden te wijzigen, stelde de Audley Rural Parish Council vast dat historische documenten de vorm Halmer End gebruiken en sprak de raad zich uit voor het behoud daarvan.
Mijnbouw en de Minnie Pit De bekendste mijn bij Halmer End was de Minnie Pit, de grootste schacht van de Podmore Hall Colliery. De mijn maakte deel uit van het omvangrijke mijnbouwcomplex in de omgeving van Halmer End en Apedale.
thumb|260px|Herdenkingstuin voor de slachtoffers van de Minnie Pit
Op 12 januari 1918 vond in de mijn de mijnramp van Minnie Pit plaats. Bij een ondergrondse explosie kwamen 155 mannen en jongens om het leven. Twee dagen later overleed ook Hugh Doorbar, de leider van een reddingsploeg, waardoor het uiteindelijke dodental op 156 kwam. Het was de zwaarste mijnramp in de geschiedenis van het North Staffordshire Coalfield.
De ramp had een grote invloed op de kleine mijnwerkersgemeenschap. De plaatselijke Primitive Methodist chapel werd onmiddellijk na de explosie ingericht als tijdelijk mortuarium. In de kerk bevindt zich tegenwoordig een gedenkplaat met de namen van de slachtoffers.
De ramp inspireerde de Engelse dichter Wilfred Owen tot zijn gedicht Miners. Owen schreef het kort na de explosie, terwijl hij tijdens de Eerste Wereldoorlog in Engeland verbleef.
De Minnie Pit werd op 30 september 1930 gesloten. Op en rond de voormalige mijnlocatie herinneren verschillende monumenten en een herdenkingstuin aan de slachtoffers van de ramp.
Spoorweg thumb|260px|Brug over het tracé van de voormalige spoorlijn bij Halmer End
Door de ontwikkeling van de mijnbouw kreeg Halmer End in de 19de eeuw aansluiting op het spoorwegnet. De lijn door het dorp behoorde tot de Audley Branch van de North Staffordshire Railway en was oorspronkelijk vooral bedoeld voor het vervoer van steenkool en andere mineralen.
Voor het reizigersvervoer werden langs de lijn stations gebouwd in Leycett, Halmer End en Audley. Het station van Halmer End, dat de naam Halmerend droeg, werd op 28 juni 1880 voor reizigers geopend. De stationsgebouwen en perrons waren uit kostenoverwegingen grotendeels van hout vervaardigd.
Door de groei van het busvervoer nam het aantal reizigers af. De reizigersdienst werd op 27 april 1931 beëindigd. Goederenvervoer bleef langer bestaan, maar na het verdwijnen van een groot deel van de plaatselijke mijnbouw verloor de lijn ook die functie. Het baanvak door Halmer End werd in 1962 gesloten.
Een deel van het voormalige spoortracé tussen Audley en Halmer End is tegenwoordig als wandelroute in gebruik.
Natuur en landschap Na het verdwijnen van de mijnbouw werden delen van het voormalige industriële landschap rond Halmer End opnieuw ingericht. Ten zuiden van het dorp ligt het Bateswood Nature Reserve. Het gebied werd na beëindiging van de dagbouw in de jaren 1990 hersteld en omvat tegenwoordig bos, grasland en waterpartijen.
Het gebied vormt een verbinding tussen Halmer End, Scot Hay en het omliggende landelijke gebied. Wandelpaden en ruiterpaden maken een groot deel ervan toegankelijk.
Voorzieningen Halmer End heeft ondanks zijn beperkte omvang verschillende plaatselijke voorzieningen. In het dorp bevinden zich onder meer een winkel, postvoorziening, een methodistenkerk, een mijnwerkersinstituut, een bowlingbaan en sportvelden.
Aan Station Road staat de Sir Thomas Boughey Academy, een middelbare school voor leerlingen van 11 tot 16 jaar. De school heeft een capaciteit van 785 leerlingen.
Afbeeldingen
Bronvermelding
Categorie:Plaats in Staffordshire