De pausverkiezing van 1264-1265 vond plaats van 12 oktober 1264 tot 5 februari 1265, volgend op het overlijden van paus Urbanus IV, en leidde tot de verkiezing van Gui Faucoi le Gros als paus Clemens IV.
Deze pausverkiezing was sensu stricto nog geen conclaaf, omdat de kardinalen niet werden opgesloten.
Achtergrond Urbanus IV had zijn pontificaat gewijd aan het ondermijnen van de macht van Manfred van Sicilië, de onwettige zoon van keizer Frederik II. Hij had Karel I van Napels, de broer van de Franse koning Lodewijk IX, uitgenodigd om de Siciliaanse troon op te eisen. Toen Urbanus onverwacht overleed, bevond de Kerk zich in een gespannen situatie: Manfred had zijn macht in Zuid‑Italië versterkt, terwijl de pauselijke partij verdeeld was over de vraag hoe de strijd moest worden voortgezet. De kardinalen waren verspreid over Italië en hadden moeite om samen te komen. Bovendien werd de verkiezing vertraagd door politieke onderhandelingen, persoonlijke rivaliteiten en de voortdurende dreiging van Hohenstaufse invloed.
Verloop De kardinalen verzamelden uiteindelijk in Perugia, waar Urbanus IV was gestorven. De onderhandelingen verliepen moeizaam, mede doordat verschillende kardinalen weigerden een kandidaat te steunen die te nauw verbonden was met de Franse of de anti‑Hohenstaufse factie. Na maanden van discussie richtte het College zijn aandacht op Gui Foucoi, een jurist, voormalig kanselier van Frankrijk en pauselijk legaat. Zijn reputatie van integriteit, zijn afstand tot de interne Italiaanse conflicten en zijn ervaring als bemiddelaar maakten hem tot een aanvaardbare compromisfiguur. Op 5 februari 1265 werd hij unaniem gekozen en nam hij de naam Clemens IV aan. Hij werd kort daarna in Perugia gekroond.
Nasleep Het pontificaat van Clemens IV werd volledig bepaald door de strijd om het Koninkrijk Sicilië. Hij steunde de ambities van Karel I van Napels, die in 1266 Manfred versloeg in de Slag bij Benevento en daarmee de Hohenstaufen‑macht in Italië brak. Clemens IV bleef echter op afstand van Rome en resideerde voornamelijk in Viterbo, deels uit veiligheidsoverwegingen. Zijn pontificaat werd gekenmerkt door een sterke Franse invloed op het pauselijke beleid, maar ook door zijn persoonlijke ascetisme en terughoudendheid. Clemens IV overleed op 29 november 1268, waarna opnieuw een langdurige sedisvacatie volgde die zou uitmonden in de beruchte verkiezing van 1268-1271, de langste in de geschiedenis van de Kerk.
1264-1265 Categorie:Christendom in de middeleeuwen Categorie:1260-1269