De Yungas van de Zuidelijke Andes (Engels: Southern Andean Yungas) vormen een ecoregio in het zuidwesten van Bolivia en het noordwesten van Argentinië. De ecoregio is onderdeel van de WNF-bioom tropisch of subtropisch regenwoud.
Locatie en beschrijving thumb|Panorama van de San Lorenzo in het nationaal park Calilegua De ecoregio strekt zich uit langs de oostelijke helling van de Andes, van het zuiden van Bolivia tot het noorden van Argentinië, op hoogtes tussen 800 en 3000 meter. In de laaglanden in het oosten gaat de Yungas over in de semi-aride droge Chaco. In het noordwesten wordt het gebied begrensd door de montane droge bossen van Bolivia en in het westen door de hooggelegen droge puna van de Centrale Andes en Hoge Monte graslanden.
Klimaat Deze ecoregio heeft een subtropisch hooglandklimaat. Het klimaat wordt beïnvloed door passaatwinden uit het oosten die tot 2500 millimeter regen per jaar brengen. Er is een droog seizoen van april tot oktober en tijdens de wintermaanden valt er af en toe sneeuw op grotere hoogten.
De neerslag en temperatuur variëren met de hoogte. In de bossen aan de voet van de heuvels (400 tot 900 meter hoogte) varieert de gemiddelde jaarlijkse neerslag van 550 tot 1400 mm, met een gemiddelde van 820 mm. De gemiddelde jaartemperatuur is 21,5 °C, met een gemiddelde maximumtemperatuur van 27,6 °C en een gemiddelde minimumtemperatuur van 15,4 °C. In de bergachtige bosgordel tussen 900 en 1600 meter hoogte bedraagt de gemiddelde jaarlijkse neerslag 1100 tot 2300 mm, met een gemiddelde van 1800 mm. De gemiddelde jaarlijkse neerslag in de hoger gelegen bergbossen, tussen 1600 en 2300 meter hoogte, varieert van 800 tot 1400 mm, met een gemiddelde van 1100 mm. Het bergbos en het hoger gelegen bergbos zijn nevelwouden, waar mist en bewolking kunnen bijdragen tot 100% extra verticale neerslag. De gemiddelde temperatuur in de berg- en hoger gelegen berggebieden is 11,7 °C, met een gemiddelde maximumtemperatuur van 21,8 °C en een gemiddelde minimumtemperatuur van 8,8 °C.
Flora thumb|Lepismium monacanthum in het nationaal park Calilegua De Yungas van de Zuidelijke Andes bestaan uit een mesisch groenblijvend bos, met bomen die doorgaans minder dan 15 meter hoog zijn.
De soortensamenstelling van de bossen varieert naargelang de hoogte en de neerslag. De bossen aan de voet van de bergen vormen een overgang tussen de Yungas en de semi-aride droge Chaco van de laaglanden. De bomen behoren voornamelijk tot de bonenfamilie (Leguminosae) en zijn van tropische oorsprong. Veel bomen zijn bladverliezend in het droge seizoen, vooral onder 700 meter hoogte.
Montane bossen (selva montaña) komen voor tussen 900 en 1600 meter hoogte. Bomen uit de families Leguminosae, Sapindaceae, Lauraceae en Euphorbiaceae zijn prominent aanwezig, samen met soorten van Cordia uit de familie Boraginaceae. De meeste behoren tot families en geslachten van tropische oorsprong. Allophylus edulis, Parapiptadenia excelsa, Blepharocalyx salicifolius en Ocotea porphyria komen op alle hoogtes voor en zijn ecologisch het belangrijkst tussen 1300 en 1500 meter hoogte. Mirtebossen komen voor tussen 1000 en 1400 meter hoogte en worden gedomineerd door bomen uit de mirtefamilie (Myrtaceae). In de mirtebossen zijn de co-dominante bomen Amomyrtella guilii, die endemisch is in de ecoregio, en Myrcianthes pseudomato.
Tussen 1500 en 1600 meter hoogte bevindt zich een overgangszone tussen de berg- en hooggebergtebossen. Hoge montane bossen (Bosque deciduo of bosque montaño) strekken zich uit van 1600 tot 2500 meter. Ze worden gedomineerd door Alnus acuminata, Podocarpus parlatorei en Polylepis australis, samen met Viburnum seemenii, Sambucus peruviana, Ilex argentina en Juglans australis, en soorten van Eupatorium en Kaunia. Veel bomen zijn bladverliezend en van Holarctische of Antarctisch-Gondwanische oorsprong.
Boven 2600 meter hoogte gaan de bossen over in subalpiene graslanden en struikgewas (pastizal de neblina) van de droge puna van de Centrale Andes.
Fauna thumb|Een margay in het bos Veel tropische soorten vinden in deze ecoregio de zuidelijke grens van hun verspreidingsgebied.
Zoogdieren die hier voorkomen zijn onder andere grijs spieshert (Subulo gouazoubira), halsbandpekari (Dicotyles tajacu), laaglandtapir (Tapirus terrestris), rood spieshert (Mazama americana) en witlippekari (Tayassu pecari). Tot de katachtigen behoren jaguar (Panthera onca), jaguarundi (Herpailurus yagouaroundi), margay (Leopardus wiedii) en poema (Puma concolor). Andere roofdieren zijn de savannehond (Cerdocyon thous) en de aira (Eira barbara). De azaravos (Lycalopex gymnocercus) komt voor in de bossen aan de voet van de heuvels, in het overgangsgebied naar de Chaco.
Karakteristieke vogels van de ecoregio zijn onder andere de andescondor (Vultur gryphus), Azara's stekelstaart (Synallaxis azarae), bandstaartduif (Patagioenas fasciata), blauwkruinpluimbroekje (Eriocnemis glaucopoides), dubbelbandzanger (Myiothlypis bivittata), gestreepte bosvalk (Micrastur ruficollis), goudhaanzanger (Basileuterus culicivorus), witoksellijster (Turdus nigriceps) en zwartbaardstruikgors (Atlapetes citrinellus). Endemische vogels in deze ecoregio zijn onder andere de grote roetgierzwaluw (Cypseloides rothschildi), roodkeelwaterspreeuw (Cinclus schulzi), roodmaskersjakohoen (Penelope dabbenei) en tucumánamazone (Amazona tucumana).
De dwerglijster (Catharus ustulatus) is een seizoensmigrant.
Inheemse amfibieën zijn onder andere de padden Rhinella arenarum en Rhinella spinulosa. De bedreigde kikkersoort Gastrotheca gracilis leeft in de Yungas van de Zuidelijke Andes en de aangrenzende droge puna van de Centrale Andes. De ernstig bedreigde kikker Telmatobius ceiorum is endemisch in de Yungas van de Sierra del Aconquija.
Bescherming 12,87% van de ecoregio ligt in beschermde gebieden. Tot de beschermde gebieden behoren: Acambuco Flora and Fauna Reserve Nationaal park Aconquija Nationaal park Amboró Nationaal park Aguaragüe Nationaal park Baritú Nationaal park Calilegua Wildreservaat Carabajal Nationaal park El Rey Natuurreservaat La Angostura Natuurreservaat Los Sosa Quebrada de Humahuaca Natuurreservaat Quebrada del Portugués Natuurreservaat Santa Ana Tariquía Flora and Fauna National Reserve
Categorie:Ecoregio van Zuid-Amerika Categorie:Tropisch of subtropisch regenwoud