Friedrich Hartmann Graf (Rudolstadt, 23 augustus 1727 - Augsburg, 19 augustus 1795) was een Duitse componist en fluitist. Hij was de zoon van concertmeester en kapelmeester Johann Graf. Friedrichs broer Christiaan Ernst (1723-1804) zou later in Nederland gaan werken als componist en kapelmeester.
Levensloop Op zijn zevende begon Graf aan een opleiding aan de Landschule in Rudolstadt. Van zijn vader kreeg hij les in compositieleer en fluitspelen.
Leger Van 1743 tot 1746 kreeg Graf in Rudolstadt onderricht van Johann Georg Käsemann in het bespelen van de pauken. Hij ging in 1746 als paukenist het Staatse leger in maar raakte het jaar daarna bij het beleg van Bergen op Zoom gewond en in Engelse krijgsgevangenschap.Diverse bronnen melden dat Graf pas in 1759 terugkwam uit krijgsgevangenschap. Zie o.a. Layer (2001).
Op 5 januari 1751 speelde hij samen met zijn broer Christiaan Ernst op het St. Caeciliaconcert in Arnhem.
Hamburg In 1759 vestigde Graf zich als fluitist in Hamburg. De stad gaf hem in 1761 toestemming om de eerste publieke concertreeks voor abonnees te organiseren in de nieuwe Concert-Saal auf den Kamp. Hierbij trad hij ook zelf op. Bij een van de concerten werd Telemanns oratorium Der Tag des Gerichts opgevoerd. In 1765 vond de laatste reeks concerten plaats.
Verder stichtte Graf nog een vrijmetselaarsloge.
Rondreis door Europa In 1766 verliet hij Hamburg en reisde vervolgens rond door Engeland, Nederland, Duitsland, Zwitserland en Italië. Onderweg gaf hij fluitconcerten waarbij hij ook eigen composities ten gehore bracht. Hij werkte enige tijd voor graaf Carl zu Bentheim-Steinfurt in diens hofkapel die toen onder leiding stond van Johann Friedrich Klöffler.
Dankzij zijn broer Christaan Ernst kon Friedrich in 1769 aan de slag in Den Haag. Hij werd hier eerste fluitist in de stadhouderlijke hofkapel, onder leiding van zijn broer.
Aanstelling in Augsburg Graf was in 1772 in Augsburg om Johann Gottfried Seyfert op te volgen als muziekdirecteur en cantor van de evangelische kerk en het St. Anna Gymnasium. In 1777 kreeg hij bezoek van Wolfgang Amadeus Mozart en de Augsburger pianobouwer Johann Andreas Stein. Vanaf 1779 reorganiseerde Graf de amateurconcerten van Augsburg.miniatuur|Dwarsfluitkwartet van Friedrich Hartmann GrafHij schreef in deze periode verschillende composities, waaronder oratoria, cantates en instrumentale muziek. In 1780 werd zijn oratorium Die Zurückkunft des verlorenen Sohnes opgevoerd in Wenen.
In 1783 kon hij naar Londen om samen met Wilhelm Cramer de concertreeks Hanover square grand concert te dirigeren. Ook het volgende seizoen werkte hij aan deze concertreeks mee. Het aanbod om voor vast te komen werken in Londen sloeg hij af en hij keerde weer terug naar Augsburg. Werken Graf werd beschouwd als een van de belangrijkste componisten van zijn tijd. Als teken van waardering ontving hij in 1779 het lidmaatschap van de Zweedse koninklijke muziekacademie en in 1789 een eredoctoraat in de muziek van de universiteit van Oxford.
Hieronder volgt een selectie van zijn werken:
concerti grossi, verloren gegaan zes kwartetten voor fluit en strijkers opus 5 (Parijs, 1779) zes Grand Quartettos voor strijkers (Londen, 1780) fluitconcert (Londen) drie fluitconcerten opus 4 (Amsterdam, 1787), verloren gegaan Die Zurückkunft des verlorenen Sohnes, oratorium Invocation of Neptune (Londen, 1784), cantate
Categorie:Duits componist Categorie:Duits fluitist Categorie:Cantor