Bilal Chahal (Tripoli, 1978) is een Nederlands beeldend kunstenaar van Libanese afkomst. Hij maakt abstract en conceptueel werk in onder meer schilderkunst, sculptuur en fotografie, en daarnaast publieke installaties met een maatschappelijk thema.Bertjan ter Braak, 'De wereld volgens Bilal Chahal', De Telegraaf, 11 oktober 2013, p. T13.
Chahal groeide op op Curaçao en woont sinds 1999 in Amsterdam; hij werkt afwisselend in Amsterdam en Bogotá.Evelien Bouma, 'Bilal Chahal: Ik wil verdwijnen in een kleur', Atelier, jaargang 40, nr. 234 (2025), p. 44–48. Van 2022 tot 2024 was zijn publieke installatie STOER over gender en identiteit op verschillende plekken in Nederland te zien.'Wat is stoer?', De Telegraaf, 18 april 2023.
Jeugd en opleiding Chahal werd in 1978 geboren in Tripoli. Tijdens de Libanese Burgeroorlog verhuisde hij als kind met zijn familie naar Curaçao, waar hij opgroeide en als tiener schilderles kreeg, onder meer van de kunstenaar Raed Selman. Zijn eerste tentoonstelling had hij in 1997 op Curaçao, in Gallery 86 in Willemstad.'Chahal en Olaria', Amigoe, 11 augustus 1997, rubriek Lokaal nieuws. In 1999 verhuisde hij naar Amsterdam, waar hij kunstgeschiedenis studeerde aan de Universiteit van Amsterdam. In 2005 exposeerde hij in Trapani op Sicilië, op uitnodiging van de Unesco-clubs van Trapani en Amsterdam.'Unesco, mostra di opere di un pittore olandese', Giornale di Sicilia, 30 augustus 2005, Cronaca di Trapani, p. 19. In 2012 was hij te zien in de televisieserie Vals Plat van de NTR.
Werk Schilderkunst Het schilderwerk van Chahal is abstract en vaak monochroom of sterk gelaagd; zelf noemt hij zijn stijl rawminisme. In het portret in NRC Handelsblad werden zijn doeken vergeleken met werk van Mark Rothko, Jackson Pollock en Piet Mondriaan; als inspiratiebronnen noemt hij Rothko en Armando. Hij werkt in wisselende reeksen; in de serie Chronos & Kairos (vanaf 2024) staan stoelen symbool voor wachten en tijd. Naast schilderijen maakt hij installaties en fotografie. Sinds 2018 werkt Chahal samen met de Colombiaanse galerie La Balsa Arte; in dat jaar was in de vestiging in Medellín de tentoonstelling 20/20 kHz te zien, een samenwerking met geluidskunstenaar Diana M. Restrepo.
Publieke installaties Vanaf 2019 legde Chahal zich meer toe op installaties. Het project Abacus – Variations on a Theme ontstond tijdens een residentie bij het Chinese European Art Centre in Xiamen en werd onder meer in de Openbare Bibliotheek Amsterdam getoond, met steun van het Amsterdams Fonds voor de Kunst en Stichting Stokroos.
In 2022 toonde hij Emotional Abuse in het Museo de Arte Moderno de Bogotá (MAMBO), een installatie over emotionele mishandeling en geestelijke gezondheid, samengesteld door curator Eugenio Viola en mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van het Mondriaan Fonds.
Voor het Amsterdam Museum maakte hij in 2020 Een steentje bijdragen, een installatie in de tuin van het museum als onderdeel van het project Corona in de Stad.
De installatie STOER bestaat uit grote roze letters die het woord stoer vormen en gaat over gender, identiteit en de acceptatie van lhbti+-personen. Volgens Chahal kwam het werk voort uit een voorval in 2020, waarbij in Amsterdam een regenboogvlag in brand werd gestoken. Tussen 2022 en 2023 stond STOER op verschillende pleinen in Amsterdam, waaronder het Museumplein, en op het Stadsplein in Amstelveen; in 2024 stond het aan het strand van Bloemendaal. Toen de gemeente Edam-Volendam het werk niet in het centrum wilde plaatsen, ontstond daarover discussie; het werd daarna op scholen in de gemeente getoond. De totstandkoming van STOER kwam aan bod in de documentaireserie Free Spirits.
Externe links Officiële website
Categorie:Nederlands beeldend kunstenaar Categorie:Nederlands kunstschilder