Lucien Meyer (Hasselt, 6 juni 1903 – Essen, maart 1944) was een Belgisch verzetsman tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij was samen met Theo Simon een van de voornaamste leiders in de oprichtingsfase van de Nationale Koninklijke Beweging (NKB), in sommige bronnen Nationale Koningsgezinde Beweging genoemd. Meyer speelde vooral in 1940 en 1941 een rol bij de vorming en de vroege regionale uitbreiding van de beweging.
Oprichting van de NKB De NKB ontstond in het najaar van 1940 in Aarschot uit een jeugdgroep die uit het rexistische milieu afkomstig was. Meyer en Theo Simon keerden zich tegen de collaboratiepolitiek van Rex en het VNV. Zij kwamen in contact met Eugène Mertens de Wilmars, een hoogleraar aan de Universiteit van Leuven en voormalig rexist, die als strategisch leider van de beweging ging optreden.
Tijdens haar eerste bestaansperiode presenteerde de groep zich naar buiten toe als de turnvereniging Naar Kultuur en Bekwaming. Van oktober 1940 tot de zomer van 1941 was de beweging voornamelijk actief in de regio Leuven-Aarschot. Zij wierf onder meer studenten en onderofficieren en probeerde jongeren uit de invloedssfeer van het VNV en andere collaborerende organisaties te houden.
De leiding van de NKB was uitgesproken koningsgezind, maar ook rechts-autoritair en antiparlementair. Zij voorzag na de oorlog een sterke politieke positie voor koning Leopold III. De verzetsactiviteit van de beweging ging tijdens haar beginperiode dus niet samen met een uitgesproken democratisch programma.
Rol bij de uitbouw van de beweging Meyer en Simon worden door CegeSoma omschreven als de voornaamste leiders van de NKB tijdens de oprichtingsfase. Meyer was betrokken bij de uitbouw van plaatselijke afdelingen in het Hageland. Op 1 mei 1941 richtte hij een afdeling op in Molenbeek-Wersbeek, waar de leden bijeenkwamen in de woning van Jef Van Emelen.
In dezelfde periode breidde de NKB zich vanuit haar oorspronkelijke kern in Leuven en Aarschot uit naar andere delen van het Hageland, Limburg, Antwerpen en Brussel. De beweging ontwikkelde zich later tot een bredere verzetsorganisatie die onder meer inlichtingenwerk verrichtte, clandestiene publicaties verspreidde en hulp verleende aan personen die door de bezetter werden gezocht. De geraadpleegde bronnen schrijven deze latere activiteiten echter niet persoonlijk aan Meyer toe.
Arrestatie en overlijden In de zomer van 1941 trad de Duitse bezetter tegen de NKB op. Propagandabrochures werden in beslag genomen en de beweging werd verboden. Meyer werd in de loop van dat jaar gearresteerd.De geraadpleegde bronnen geven verschillende gegevens over Meyers arrestatie. Van de Vijver, Van Doorslaer en Verhoeyen situeren zijn arrestatie bij het verbod van de beweging in juli 1941. De herdenkingswebsites TracesOfWar en Helden van het Verzet noemen 13 september 1941. Uit de beschikbare bronnen kan niet met zekerheid worden afgeleid of het om een verschillend gedateerde arrestatie of om meer dan één aanhouding ging.
Na Meyers arrestatie kwam de leiding van de beweging bij Mertens de Wilmars te liggen. Toen ook deze in augustus 1942 werd gearresteerd, werd hij als leider opgevolgd door Ernest Graff.
Meyer overleed in maart 1944 in Duitse gevangenschap in Essen.Ook over de precieze overlijdensdatum bestaat een verschil tussen de bronnen. De teksten op TracesOfWar en Helden van het Verzet noemen 26 maart 1944. Op de foto van de gedenkplaat in Aarschot staat 27 maart 1944. Omdat geen doorslaggevende onafhankelijke bron voor een van beide data werd aangetroffen, wordt in de lopende tekst alleen de maand vermeld.
Herdenking Op 8 juli 1946 werd in Aarschot een marmeren gedenkplaat voor Meyer onthuld. De plaat bevindt zich op de plaats waar volgens de beschrijving van TracesOfWar het ouderlijk huis van Meyer stond en waar hij werd aangehouden. Het opschrift noemt hem de stichter van de NKB en vermeldt dat hij na langdurige gevangenschap en mishandeling in Duitsland om het leven kwam.
Referenties
Categorie:Belgisch verzetsstrijder omgekomen in de Tweede Wereldoorlog