Vanity Fair is een Amerikaanse stomme film uit 1923 onder regie van Hugo Ballin, met in de hoofdrollen Mabel Ballin, Hobart Bosworth en George Walsh. Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1848 van William Makepeace Thackeray. De film is wellicht zoekgeraakt.
Verhaal
De avontuurlijke Becky Sharp probeert zich met haar intelligentie en charme op te werken van haar bescheiden afkomst naar de hogere kringen van de samenleving. Haar poging om Joseph Sedley, de broer van haar vriendin Amelia, tot een huwelijk te verleiden mislukt, maar zij trouwt wel met Rawdon Crawley, de zoon van haar werkgever. Zijn familie keurt het huwelijk echter af, waardoor Becky niet de welgestelde positie bereikt waarop zij had gehoopt. Tijdens Rawdons afwezigheid, terwijl hij tegen Napoleon vecht, begint Becky affaires met George Osborne, kort na diens huwelijk met Amelia, en later met Lord Steyne. Uiteindelijk keren haar manipulaties zich tegen haar: zowel Rawdon als Lord Steyne keren haar de rug toe, waarna Becky onder een schuilnaam over het Europese vasteland zwerft. Nadat George in de Slag bij Waterloo is gesneuveld, brengt Becky Amelia in contact met haar trouwe bewonderaar, kapitein Dobbin. Uiteindelijk keert zij terug naar Londen, waar zij een teruggetrokken leven leidt.
Rolverdeling
| || Becky Sharp || |- | || Markies van Steyne || |- | || Rawdon Crawley || |- | || George Osborne || |- | || Captain Dobbin || |- | || Joseph Sedley || |- | || Amelia Sedley || |- | || Sir Pitt Crawley || als Robert Mack |- | || Mr. Sedley || als William Humphreys |- | || Lady Jane || |- | || Miss Crawley || |- | || Old Osborne || |- | || Max || |- | || Isadore || |- | || Mevr. Sedley ||
Productie De film bevatte een scène die in kleur was gefilmd met Prizmacolor. Het hoofdpersonage Becky Sharp werd vertolkt door Ballins echtgenote Mabel Ballin.
Externe links
Categorie:Amerikaanse film Categorie:Film uit 1923 Categorie:Stomme film Categorie:Dramafilm Categorie:Zwart-witfilm Categorie:Boekverfilming