miniatuur|Alfredo Sánchez Bella Alfredo Sánchez Bella (Tordesilos, 2 oktober 1916 – Madrid, 24 april 1999) was een Spaans diplomaat en politicus tijdens de dictatuur van Francisco Franco. Hij was onder meer directeur van het Instituto de Cultura Hispánica (1948–1956), ambassadeur in de Dominicaanse Republiek, Colombia en Italië, en van 1969 tot 1973 minister van Informatie en Toerisme. In zijn diplomatieke loopbaan speelde hij een rol in de culturele buitenlandse politiek waarmee het franquistische Spanje zijn internationale isolement trachtte te doorbreken, met name door betrekkingen met Latijns-Amerika en met christelijk-conservatieve kringen in West-Europa te ontwikkelen.

Jeugd, opleiding en vroege loopbaan Sánchez Bella werd op 2 oktober 1916 geboren in Tordesilos, in de provincie Guadalajara. Hij studeerde filosofie en letteren en rechten en promoveerde in de historische wetenschappen aan de Universiteit van Madrid. Tijdens zijn studententijd was hij actief in katholieke studentenorganisaties en in de studentenpers. Hij was verbonden aan de Asociación Católica de Propagandistas (ACdP), een katholieke organisatie waaruit tijdens het franquistische bewind verschillende bestuurders en politici voortkwamen.

Tijdens de Spaanse Burgeroorlog vocht Sánchez Bella aan nationalistische zijde in de Primera Bandera de Falange. Daarnaast was hij betrokken bij radio- en propagandawerk. Na de oorlog was hij in 1940 en 1941 vicesecretaris van de Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC). Vervolgens leidde hij van 1941 tot 1945 het Colegio Mayor Cisneros in Madrid.

Instituto de Cultura Hispánica Bij decreet van 4 november 1948 werd Sánchez Bella benoemd tot directeur van het Instituto de Cultura Hispánica (ICH). Het instituut was een belangrijk instrument van de Spaanse culturele diplomatie. In de periode van internationaal isolement na de Tweede Wereldoorlog gebruikte het franquistische bewind culturele contacten met Latijns-Amerika als een van de middelen om de buitenlandse betrekkingen van Spanje uit te breiden.

Onder Sánchez Bella organiseerde het ICH onder meer uitwisselingen, studiebeurzen, congressen, tentoonstellingen en publicatieactiviteiten. Hij onderhield daarbij uitgebreide contacten in Latijns-Amerika. Onderzoek naar zijn betrekkingen met Cuba laat zien dat hij tussen de late jaren 1940 en de jaren 1950 herhaaldelijk naar Havana reisde en daar contacten onderhield met politici, intellectuelen en vertegenwoordigers van het bedrijfsleven.

Sánchez Bella was in het begin van de jaren 1950 tevens een van de belangrijkste initiatiefnemers rond het Centro Europeo de Documentación e Información (CEDI). Dit netwerk bracht christelijk-conservatieve personen uit verschillende West-Europese landen bijeen en vormde voor het franquistische Spanje een kanaal voor contacten met politieke en maatschappelijke kringen in West-Europa. Zijn activiteiten ten aanzien van Latijns-Amerika en Europa stonden daarmee beide in het teken van de pogingen om de internationale positie van Spanje te versterken.

Op 14 december 1956 werd hij als directeur van het ICH ontslagen wegens zijn benoeming tot ambassadeur in de Dominicaanse Republiek. Blas Piñar volgde hem bij het instituut op.

Diplomatieke loopbaan Sánchez Bella trad begin 1957 aan als Spaans ambassadeur in de Dominicaanse Republiek. Zijn benoeming volgde op zijn werkzaamheden voor het Instituto de Cultura Hispánica en op zijn langdurige betrokkenheid bij de Spaans-Latijns-Amerikaanse betrekkingen. In 1959 werd hij van de Dominicaanse Republiek overgeplaatst naar Colombia. Hij bleef daar ambassadeur tot 1962.

In oktober 1962 werd Sánchez Bella uit zijn functie in Colombia ontheven om een andere diplomatieke post te aanvaarden en werd hij benoemd tot ambassadeur in Italië. Hij bleef in Rome tot zijn toetreding tot de Spaanse regering in 1969.

Minister van Informatie en Toerisme Op 29 oktober 1969 benoemde Francisco Franco Sánchez Bella tot minister van Informatie en Toerisme, als opvolger van Manuel Fraga Iribarne. Hij bekleedde de functie tot de regeringswisseling van juni 1973.

Tijdens zijn ministerschap bleef de informatievoorziening onderworpen aan de institutionele controle van de dictatuur. De reeds in 1962 ingestelde Oficina de Enlace van het ministerie hield zich bezig met het verzamelen en coördineren van informatie. Onder Sánchez Bella werd in 1970 de organisatorische positie van deze dienst nader vastgelegd. Historisch onderzoek op basis van de archieven van het ministerie concludeert dat de dienst in deze periode ook informatie verzamelde over oppositiegroepen, vakbonden en andere personen en organisaties die als tegenstanders van het regime werden beschouwd, en gegevens doorgaf aan veiligheidsinstanties.

Een bekend conflict tijdens zijn ambtsperiode betrof de krant Madrid. Op 25 november 1971 liet het ministerie onder Sánchez Bella de inschrijving van de uitgever in het Registro de Empresas Periodísticas schrappen, waardoor de krant onmiddellijk moest sluiten. De ministeriële beslissing werd in januari 1972 door de ministerraad bevestigd. In 1976 vernietigde het Spaanse Hooggerechtshof deze besluiten wegens strijd met de toepasselijke wettelijke voorschriften en erkende het de aansprakelijkheid van de overheid voor de door de uitgever geleden schade.

Latere jaren en overlijden Na zijn vertrek uit de regering werd Sánchez Bella in juli 1973 benoemd tot voorzitter van de raad van bestuur van de Banco Hipotecario de España. Hij bleef voorzitter tot oktober 1977. Van 1982 tot 1983 was hij voorzitter van het Círculo de Bellas Artes in Madrid.

Sánchez Bella overleed op 24 april 1999 in Madrid, op 82-jarige leeftijd. Hij werd de volgende dag begraven in Pozuelo de Alarcón.

Literatuur

Externe link

Persoonlijk archief van Alfredo Sánchez Bella, Archivo General de la Universidad de Navarra

Categorie:Spaans politicus Categorie:Spaans minister Categorie:Spaans diplomaat