thumb|Portret door Pál Pátzay (1958), Marcali. Aurél Bernáth (Marcali, 13 november 1895 – Boedapest, 13 maart 1982) was een Hongaarse kunstschilder, graficus, tekenleraar, schrijver. Hij was de kleinzoon van journalist en krantenredacteur István Roboz, die tweemaal de Kossuthprijs en de Munkácsy Mihály-prijs won.
Levensloop De vader van Aurél Bernáth was advocaat. De voorouders van Bernáth waren landeigenaren in Bihar, maar hadden hun bezittingen verloren als gevolg van de godsdienstoorlogen.
Op advies van Ödön Rippl-Rónai (de broer van József Rippl-Rónai) begon Bernáth met schilderen, die hij in Kaposvár ontmoette. Vervolgens studeerde hij verder in Nagybánya, onder de begeleiding van de schilders István Réti en János Thorma.
In 1921 verhuisde Bernáth naar Wenen, waar hij begon te schilderen in een expressionistische en abstracte stijl. Hij kwam in contact met Lajos Kassák en de activisten. Hij woonde tot 1926 in Wenen en Berlijn.
In 1926 werd Bernáth lid van de New Society of Artists (Magyar Képzőművészeti Főiskola). In 1927 verhuisde hij naar Pöstyén.
Een van de belangrijkste werken uit zijn leven, het schilderij Riviera, werd voltooid in 1927. Riviera was een doorslaand succes. Bernáth werd uitgenodigd om lid te worden van de KÚT (). Elek Petrovics (Petrovics Elek), directeur van het Museum voor Schone Kunsten (Szépművészeti Múzeum en een groot bewonderaar van de kunstenaar, kocht Riviera voor het museum. Het schilderij is momenteel te bewonderen in de Hongaarse Nationale Galerie (Magyar Nemzeti Galéria).
In de jaren 30 was Bernáth de spirituele leider van de Gresham-kring. Zijn belangrijkste werken ontstonden in deze periode (Ochtend, Winter, Meisje op weg naar het oogstfeest). Vanaf 1928 exposeerde hij regelmatig in het Műcsarnok en het Ernst Museum.
In de jaren dertig keerde hij terug naar de tradities van de Nagybánya schilderschool. Zijn schilderijen werden steeds meer gekenmerkt door een impressionistische stijl gebaseerd op de Nagybánya-tradities. Hij verzette zich fel tegen de non-figuratieve manier van representeren.
Vanaf 1930 was Bernáth een regelmatige bezoeker van de kunstenaarskolonie Szolnok (Szolnoki művésztelep).
In de jaren 40 veranderde de toon van zijn schilderijen, van de voorheen lyrische stijl naar een soberder kleurenschema en weergave. Bernáth voltooide steeds meer monumentale opdrachten. Naast de schilderkunst is ook zijn werk als graficus, muurschilder en schrijver van belang. In 1945 werd hij docent aan de Hongaarse Academie voor Schone Kunsten.
in 1995 werd in zijn geboorteplaats Marcali de Aurél Bernáth Vereniging in Boedapest opgericht. Het doel is de herinnering aan de schilder levend te houden en tentoonstellingen te organiseren.
Tot de belangrijkste werken van Bernáth behoren Esti park (1930) en prágai Károly-híd in Praag (1925). Het is algemeen bekend dat Reggel (1927-28, MNG), Tél (1929), Hegedűművésznő (1931, MNG) en Aratóünnepre menő lány (1932) allemaal grote successen bij het publiek waren. En ze zijn tot op de dag van vandaag nog steeds succesvol.
Categorie:Hongaars kunstschilder Categorie:20e-eeuws schilder