Sándor Galimberti (Kaposvár, 31 mei 1883 – Boedapest, 20 juli 1915) was een Hongaarse kunstschilder.
Levensloop Het gezin Galimberti emigreerde vanuit Italië en vestigde zich in Kaposvár. De vader, Luigi (Alajos) Galimberti, was een kunstenaar uit Triëst met Franse en Italiaanse voorouders en een voormalig student van de Academie voor Schone Kunsten in Venetië. Sándor, het negende kind, leerde ook van hem schilderen. Hij ging naar school in Kaposvár (basisschool en middelbare school). De vriend van zijn vader, József Rippl-Rónai, zag het talent van de jonge Sándor.
Na twee jaar aan de Kunstacademie van Boedapest te hebben gestudeerd, bezocht Sándor Galimberti vanaf 1903 regelmatig Nagybánya, waar István Réti zijn leermeester werd, maar ook Károly Ferenczy beïnvloedde hem. Na de Kunstacademie van München bezocht hij de privéschool van Simon Hollósy aldaar en werkte hij ook in de kunstenaarskolonie van Técső.
In 1905 reisde Galimberti voor het eerst naar Parijs, waar hij student werd aan de Académie Julian.
In 1908 exposeerde Galimberti meerdere malen op de Salon d'Automne (Herfstsalon) en de Salon Indépendent (Salon van de Onafhankelijken) in Parijs. Hij was getrouwd met de Tsjechisch-geboren schilderes Mária Lanov (Maria Galimberti-Provázková of Maria Galimberti-Lanov), van wie hij in 1911 scheidde en met Valérie Dénes trouwde, die ook een bekende schilderes was.
Galimberti verbleef sinds de winter van 1909 in Parijs, Valéria Dénes vanaf 1910. Ze reisden samen naar Zuid- Frankrijk en Noord-Afrika en waren onafscheidelijke creatieve partners. Beiden werden beïnvloed door de neo-beweging in Nagybánya, en Valéria Dénes werd later leerling van Henri Matisse in Parijs, terwijl Galimberti eveneens door de Franse meester werd beïnvloed. Ze hielden zich steeds meer bezig met de ruimtelijke problematiek van het kubisme, schilderden stillevens en stadsgezichten en ontwikkelden hun eigen varianten van het fauvisme en het analytisch kubisme. Ze behoorden tot de kunstenaarsgroep rond het activistische kunsttijdschrift Ma. Hun talent werd ook erkend door Wilhelm Uhde, een Parijse verzamelaar van voornamelijk kubistische werken, die veel van hun werken aankocht. Een criticus schreef daarover:
In Boedapest in 1914 organiseerde Galimberti samen met zijn vrouw, Valéria Dénes, voor het eerst een groepstentoonstelling in de Nationale Salon. Eerder hadden ze al deelgenomen aan tentoonstellingen van MIÉNK (Magyar Impresszionisták és Naturalisták Köre) en KÉVE (Magyar Képzőművészek és Iparművészek Egyesülete).
Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vluchtten ze uit hun appartement in Parijs om internering te ontlopen, vervolgens naar België, daarna naar Amsterdam en ten slotte naar Scheveningen voor de winter. Het schilderij uit deze periode, tot voor kort bekend als Amsterdam, werd lange tijd beschouwd als Galimberti's laatste werk en wordt door critici gezien als een van de basiswerken van het Hongaarse kubisme. Vóór de opening van hun gezamenlijke tentoonstelling van hun levenswerk in oktober 2024 ontdekte kunsthistoricus Gergely Barki de handtekening van Dénes Valéria op de achterkant van het schilderij, waardoor het nu aan haar naam kan worden gekoppeld. Het is ook bewezen dat het niet Amsterdam, maar Scheveningen voorstelt. Daarom draagt het schilderij in de tentoonstelling nu de titel Holland kikötő (Hollandse haven).
Galimberti werd als vrijwillig officier opgeroepen voor de oorlog en keerde daarna met zijn zoontje Mario terug naar huis. Galimberti, die was ingedeeld bij het regiment van Pécs, zou in de zomer naar het front zijn gestuurd. Zijn vrouw, die tijdens de vlucht een longontsteking had opgelopen, kon de spanning niet aan en overleed onverwacht. Enkele uren na de begrafenis in Boedapest schoot Sándor Galimberti zichzelf met zijn dienstwapen in het hart op een bankje achter het Műcsarnok-gebouw in het stadspark. Het gebouw was destijds een militair ziekenhuis en in een bizarre wending van het lot stierf hij daar, waar hij zijn werk nooit had kunnen voltooien.
In 1918 organiseerde Lajos Kassák een herdenkingstentoonstelling voor het echtpaar als onderdeel van de 6e tentoonstelling van Ma. In Kaposvár werd in 2003 een Galimberti-herdenkingstentoonstelling georganiseerd in het Rippl-Rónai Museum.
Categorie:Hongaars kunstschilder Categorie:19e-eeuws schilder Categorie:20e-eeuws schilder