August Frederik Adolph (Guus) van Weezel Errens (Den Haag, 23 augustus 1922 – Amersfoort, 9 augustus 1998) was een Nederlands Engelandvaarder. Tijdens de Tweede Wereldoorlog reisde hij via België, Frankrijk, Spanje en Noord-Afrika naar het Verenigd Koninkrijk. Na zijn aankomst trad hij in dienst van de Koninklijke Marine. Voor zijn oorlogsinzet ontving hij het Verzetsherdenkingskruis.
Engelandvaart Tijdens de Duitse bezetting van Nederland verbleef Van Weezel Errens enige tijd bij de familie Zwolsman en later in Barneveld. Op 21 maart 1944 vertrok hij samen met Wim Henneman uit Nederland. Tijdens een deel van de treinreis verborgen zij zich in een bergruimte onder een spoorwegrijtuig. Vanuit station Hollands Spoor voerde hun reis via Brussel, Parijs en Toulouse naar Bagnères-de-Luchon, aan de voet van de Pyreneeën.
Na de oversteek van het gebergte bereikten zij op 10 april 1944 Lérida. Van Weezel Errens werd door de Spaanse autoriteiten aangehouden en vervolgens geïnterneerd in het kamp Miranda de Ebro, waar tijdens de oorlog ook andere vluchtelingen en geallieerde militairen werden vastgehouden.
thumb|Het interneringskamp Miranda de Ebro in 1943. Van Weezel Errens werd hier in 1944 vastgehouden nadat hij de Pyreneeën was overgestoken.
Na zijn vrijlating verbleef hij enige tijd in Madrid. Op zijn personeelskaart liet hij vastleggen dat hij bij voorkeur bij de Marine Luchtvaartdienst of de marine wilde dienen. Op 13 augustus verliet hij Madrid en een dag later vertrok hij uit Spanje naar Gibraltar. Vandaar reisde hij via Oran en Algiers verder. Op 22 oktober 1944 kwam hij in Engeland aan.
Zoals andere Engelandvaarders werd hij na aankomst onderzocht en ondervraagd in de Patriotic School in Londen. Vervolgens verbleef hij in Huize Florys in Wimbledon. Volgens het bewaard gebleven bewonersregister kwam hij daar op 16 november 1944 aan, werd hij op 20 november vrijgegeven en vertrok hij de volgende dag.
Van Weezel Errens trad daarna in dienst van de marine en werd uitgezonden naar Nederlands-Indië.
Na de oorlog In 1946 trouwde Van Weezel Errens met Janna Marie Zwolsman. Twee jaar later keerde hij naar Nederland terug. Het echtpaar begon vervolgens een klein pension aan de Nieuwe Parklaan in Den Haag.
Vanaf het einde van de jaren zestig was hij actief voor de Stichting Genootschap Engelandvaarders. Binnen de organisatie vroeg hij aandacht voor de toepassing van de Wet buitengewoon pensioen 1940–1945 op Engelandvaarders die door hun oorlogservaringen in moeilijkheden waren geraakt. Hij was betrokken bij besprekingen met de Buitengewone Pensioenraad en de Stichting 1940-1945 over hulp aan voormalige Engelandvaarders.
Tijdens de Nationale Dodenherdenking van 4 mei 1982 legde hij samen met Engelandvaarder J.A. Bakker namens het Genootschap een krans bij het Nationaal Monument op de Dam in Amsterdam.
Van Weezel Errens overleed op 9 augustus 1998 op 75-jarige leeftijd.
Externe link August van Weezel Errens in het Digitaal Monument Engelandvaarders
Bronnen, noten en/of referenties
Categorie:Engelandvaarder Categorie:Nederlands militair in de Tweede Wereldoorlog