De Slag bij Savra werd op 18 september 1385 uitgevochten tussen het Prinsdom Albanië, gesteund door een Ottomaanse eenheid, tegen het vorstendom Zeta, welke geregeerd werd door het Huis Balsha/Balšići. De slag eindigde in een overwinning voor het Huis Thopia en het Ottomaanse Rijk. Balša II sneuvelde tijdens de veldslag. Thopia heroverde zijn domein Durrës, anderzijds wordt de overwinning tevens beschouwd als een belangrijk moment in de uitbreiding van de Ottomaanse invloed op de Balkan, hoewel de Ottomanen na de veldslag niet onmiddellijk heel Albanië onder rechtstreeks bestuur brachten.
De veldslag De rivaliteit tussen de twee heersers Karl Thopia en Balša II in het middeleeuwse Albanië leidde de veldslag in. Balša II had zijn macht in de jaren 1370-1380 vanuit het noorden aanzienlijk uitgebreid. Door zijn huwelijk met prinses Komnena Muzaka verkreeg hij gebieden in Zuid-Albanië. In 1385 veroverde hij bovendien Durrës, een stad die van groot strategisch en economisch belang was. De uitbreiding van Balša II naar Durrës bracht hem rechtstreeks in conflict met de lokale prins Karl Thopia. De Ottomanen waren in deze periode bezig hun macht op de Balkan uit te breiden. Sinds hun eerste Europese veroveringen in de 14e eeuw hadden zij steeds meer invloed gekregen in de en omliggende gebieden, waaronder het huidige Noord-Macedonië. Karl Thopia besloot gebruik te maken van deze nieuwe machthebber. Hij vroeg de Ottomanen om militaire hulp tegen Balša II. De Ottomaanse bevelhebber Halil Pasha trok daarop met zijn troepen vanuit de omgeving van Ohrid naar het westen (Albanië).
De twee legers ontmoetten elkaar op het Savraveld, nabij de huidige stad Lushnjë. Een aantal latere bronnen noemt een zeer groot Thopia/Ottomaans leger, terwijl voor het leger van Balša II veel kleinere aantallen worden genoemd. Een bekende overlevering noemt ongeveer 40.000 Thopia/Ottomaanse soldaten tegenover slechts ongeveer 1.000 soldaten aan de zijde van Balša II. Het eindigde in een overwinning voor Thopia/Ottomaanse Rijk en de bevelhebbers Balša II en Ivaniš Mrnjavčević sneuvelden tijdens de veldslag.
De nederlaag verzwakte de positie van de Balsha-dynastie aanzienlijk. Karl Thopia kon zijn positie in het gebied rond Durrës herstellen en voor de Ottomanen was de overwinning vooral belangrijk omdat zij hierdoor hun militaire en politieke invloed in de westelijke Balkan verder konden uitbreiden waarna zij een sandjak in Centraal-Albanië uitriepen. Verschillende lokale Albanese machthebbers erkenden de heerschappij van de Ottomanen; welke op diens beurt de Albanese edelen lokale autonomie over hun machtsgebied gaven.
Categorie:Oorlog van Albanië Categorie:Geschiedenis van Albanië Categorie:Veldslag in Albanië Categorie:Oorlog van het Ottomaanse Rijk