De Missionary Society of Saint Paul the Apostle (afkorting C.S.P.), lat. Societas Sacerdotum Missionarum a Sancto Paulo, doorgaans de Paulisten genoemd en in het Engels bekend als de Paulist Fathers, is een rooms-katholieke sociëteit van apostolisch leven die in 1858 in New York werd opgericht door de Amerikaanse priester Isaac Thomas Hecker. Canoniek gaat het om een clericale sociëteit van apostolisch leven en niet om een religieuze orde in strikte zin; de leden verbonden zich vanouds door beloften aan de gemeenschap in plaats van door de religieuze geloften die kenmerkend zijn voor een religieus instituut.

De Paulisten ontstonden met het doel het rooms-katholieke geloof in de Verenigde Staten uit te dragen op een wijze die aansloot bij de Amerikaanse samenleving. In de loop van hun geschiedenis legden zij zich onder meer toe op parochiemissies, pastoraat, publicaties en andere massamedia, studentenpastoraat, evangelisatie, oecumene en interreligieuze dialoog. De wijze waarop deze missie werd ingevuld veranderde verschillende malen, met name na het Tweede Vaticaans Concilie.

Geschiedenis

Isaac Hecker en de stichting Isaac Thomas Hecker werd op 18 december 1819 in New York geboren. Na een religieuze zoektocht trad hij in 1844 toe tot de Rooms-Katholieke Kerk. Een jaar later sloot hij zich aan bij de Redemptoristen en voor die congregatie werd hij in 1849 tot priester gewijd.

Hecker behoorde tot een groep Amerikaanse bekeerlingen en Redemptoristen die missionair werk verrichtten in de Verenigde Staten. Tot deze kring behoorden Augustine F. Hewit, George Deshon, Francis A. Baker en Clarence A. Walworth. Hecker wilde binnen de Redemptoristen meer ruimte voor een Engelstalige missie die zich niet alleen op katholieke immigranten maar ook op het bredere Amerikaanse publiek richtte. Een conflict over zijn reis naar Rome om hiervoor toestemming te verkrijgen leidde tot zijn verwijdering uit de Redemptoristen. Na zijn beroep in Rome werden Hecker en zijn Amerikaanse confraters van hun Redemptoristengeloften ontslagen.

Na zijn terugkeer in New York werkte Hecker met zijn medestanders een Programme of Rule uit. Aartsbisschop John Hughes van New York keurde dit programma op 10 juli 1858 goed. Die datum geldt als de formele stichting van de Paulisten. Walworth had zich vóór de definitieve stichting uit het samenwerkingsverband teruggetrokken. De nieuwe gemeenschap was een van de vroegste mannelijke rooms-katholieke gemeenschappen die in de Verenigde Staten zelf ontstonden.

Hecker werd de eerste algemeen overste en bleef dat tot zijn overlijden op 22 december 1888. Het oorspronkelijke reglement werd tijdens een generaal kapittel in 1868 uitgebreid tot constituties. Na latere herzieningen werden deze constituties in 1925 aan de Heilige Stoel voorgelegd en in 1940 definitief goedgekeurd.

Missiewerk en uitbreiding Vanaf het begin vormden parochiemissies een belangrijk onderdeel van het Paulistische apostolaat. Zij werden zowel ingezet om de geloofspraktijk van katholieken te versterken als om belangstellenden buiten de Rooms-Katholieke Kerk met het katholicisme kennis te laten maken. De Paulisten waren daarbij actief in de Verenigde Staten en Canada. Historicus Paul Robichaud beschrijft de geschiedenis van de sociëteit als een opeenvolging van veranderingen in de wijze waarop haar oorspronkelijke evangeliserende missie werd geïnterpreteerd en uitgevoerd.

Het moederhuis van de Paulisten werd in New York gevestigd, waar de gemeenschap tevens de pastorale verantwoordelijkheid kreeg voor de parochie van St. Paul the Apostle. In 1889 vestigden de Paulisten ook een huis bij de Catholic University of America in Washington D.C. In 1902 werd daar het Apostolic Mission House opgericht, waar diocesane priesters konden worden voorbereid op missionair werk onder katholieken en niet-katholieken.

In de eerste helft van de twintigste eeuw breidden de Paulisten hun activiteiten uit naar onder meer stedelijke parochies, plattelandsmissies en katholiek studentenpastoraat via zogenaamde Newman Clubs en Newman Centers. Zij waren onder andere werkzaam aan de Universiteit van Californië - Berkeley en de Universiteit van Texas in Austin. Vanaf 1937 werden mobiele missies ingezet in landelijke gebieden in het zuiden en middenwesten van de Verenigde Staten.

Publicaties en media Het gebruik van publicaties en later elektronische media vormde een terugkerend onderdeel van de Paulistische missionaire strategie. Hecker richtte in 1865 het tijdschrift The Catholic World op. Een jaar later begon hij de Catholic Publication Society, waaruit in de twintigste eeuw Paulist Press voortkwam. Historica Erin Bartram plaatst Heckers uitgeefactiviteiten in de bredere negentiende-eeuwse discussie over katholicisme, leescultuur en de verhouding tussen katholieke identiteit en de Amerikaanse samenleving.

In de twintigste eeuw werden ook radio en televisie gebruikt. De Paulistische radiozender WLWL was tussen 1928 en 1935 actief. In de jaren 1950 begon de gemeenschap met televisieactiviteiten, waarna in 1968 Paulist Productions werd opgericht voor audiovisuele producties. Later werden ook digitale media onderdeel van de missionaire activiteiten.

Ontwikkelingen na het Tweede Vaticaans Concilie Na het Tweede Vaticaans Concilie werd de organisatie en missie van de Paulisten opnieuw geëvalueerd. Een vernieuwingskapittel in 1967–1968 stelde een experimentele constitutie op; na verschillende herzieningen werd een nieuwe constitutie in 1989 kerkelijk goedgekeurd. In deze periode kreeg de gemeenschap een bestuursvorm met een president en een algemene raad.

Naast evangelisatie werden oecumene, interreligieuze dialoog en de verzoening met katholieken die van de kerk vervreemd waren geraakt explicietere onderdelen van de Paulistische missie. De Algemene Vergadering van 1986 omschreef evangelisatie, verzoening en oecumene als drie centrale missionaire richtingen. In 1999 werd een afzonderlijk bureau voor oecumenische en interreligieuze dialoog opgericht. Deze ontwikkeling sloot aan bij een bredere verschuiving binnen de sociëteit van het negentiende-eeuwse bekeringsapostolaat naar uiteenlopende vormen van evangelisatie en dialoog.

Een andere institutionele uitwerking was de in 1977 door Paulist Alvin A. Illig opgerichte Paulist National Catholic Evangelization Association, die zich bezighield met katholieke evangelisatie en later verderging als Paulist Evangelization Ministries.

Eenentwintigste eeuw In de jaren 2020 kreeg de sociëteit te maken met een sterke daling en vergrijzing van het aantal priesters in actieve dienst. Volgens cijfers die de Paulisten in 2024 aan de National Catholic Reporter verstrekten, nam het aantal leden in actieve bediening af van 98 in 2004 tot 50 in 2024.

In maart 2024 kondigde de sociëteit daarom een herstructurering aan. Zij besloot haar studentenpastoraat aan de Universiteit van Californië in Berkeley en het Rensselaer Polytechnic Institute te beëindigen en drie nationale bureaus - Paulist Evangelization Ministries, Landings International en het Paulist Office for Ecumenical and Interfaith Relations - tegen het einde van dat jaar als afzonderlijke apostolische organisaties te beëindigen. Tegelijk werd aangekondigd dat de media-activiteiten van Paulist Press, Paulist Productions en Busted Halo zouden worden voortgezet.

Karakter en missie De Paulisten zijn geen kloosterorde in de traditionele betekenis. Hun leden leven in gemeenschap en verbinden zich door beloften aan de apostolische missie van de sociëteit. Vanaf de stichting waren apostolische flexibiliteit en missionair werk in de Noord-Amerikaanse context belangrijke kenmerken.

Hoewel het oorspronkelijke negentiende-eeuwse doel vaak werd omschreven in termen van de bekering of evangelisatie van de Verenigde Staten, veranderde de formulering van de missie met de ontwikkeling van de Rooms-Katholieke Kerk in Noord-Amerika. Met name na het Tweede Vaticaans Concilie kwamen evangelisatie, oecumenische samenwerking, interreligieuze dialoog en het opnieuw betrekken van van de kerk vervreemde katholieken sterker naar voren.

Hecker en de Amerikaanse katholieke identiteit Heckers opvattingen waren sterk verbonden met de vraag hoe het rooms-katholicisme zich tot de politieke en maatschappelijke cultuur van de Verenigde Staten kon verhouden. Hij zag elementen van de Amerikaanse samenleving positief, maar meende tegelijk dat het katholicisme een corrigerende en vormende rol in die samenleving kon spelen. Ook zijn uitgeefactiviteiten stonden in het teken van de verhouding tussen katholieke identiteit en Amerikaanse cultuur.

Na Heckers dood raakte zijn gedachtegoed in Europa betrokken bij het zogenoemde Americanisme-debat. Sommige Europese auteurs verbonden zijn ideeën met opvattingen die door de kerkelijke autoriteiten werden bekritiseerd. De Paulisten en andere Amerikaanse kerkelijke leiders bestreden echter dat de veroordeelde denkbeelden een juiste weergave vormden van Heckers positie of van het Amerikaanse katholicisme.

Zie ook

Isaac Thomas Hecker Paulist Press

Literatuur

Externe link

Officiële website van de Paulist Fathers

Categorie:Kloosterorde Categorie:Kloosterorde in de Rooms-Katholieke Kerk