Nieuwe geluiden is een bloemlezing uit de naoorlogse Nederlandse poëzie, samengesteld en ingeleid door Dirk Coster en in 1924 uitgegeven door Van Loghum Slaterus en Visser te Arnhem. De volledige titel luidt Nieuwe geluiden. Een keuze uit de poëzie van na den oorlog (1918-1923). De bundel werd Costers bekendste boek en gold in het interbellum als een invloedrijke en veelgelezen verzameling van wat hij de humanitair-expressionistische dichtkunst noemde.Coster, Dirk (1887-1956), in: Biografisch Woordenboek van Nederland. Huygens ING. Geraadpleegd op 14 juni 2026.
Achtergrond Coster was in 1920 samen met Just Havelaar oprichter en redacteur van het tijdschrift De Stem, waarin hij een ethisch-humanistische kunstopvatting verdedigde. Vanuit diezelfde overtuiging stelde hij Nieuwe geluiden samen. In zijn uitvoerige inleiding, die ruim veertig bladzijden besloeg, betoogde hij dat poëzie een uiting van menselijkheid diende te zijn en dat zij naar levensbeschouwelijke en ethische maatstaven beoordeeld moest worden.Expressionisme in de poëzie, Literatuurgeschiedenis.org. Geraadpleegd op 14 juni 2026.
Inhoud en opzet De bloemlezing bracht het werk bijeen van dichters die in en kort na de Eerste Wereldoorlog naar voren waren gekomen, met een uitgesproken voorkeur voor de humanitair-expressionistische richting. Coster ordende de verzen thematisch en liet ze voorafgaan door een programmatische inleiding waarin hij zijn keuze verantwoordde. De typografische verzorging was in handen van de Vlaamse graficus Jozef Cantré.
Ontvangst en polemiek Nieuwe geluiden riep vrijwel onmiddellijk verzet op bij een jongere generatie rond de tijdschriften Het Getij en De Vrije Bladen, die Costers selectie te vaag en te week vonden. De scherpste tegenstem kwam van Martinus Nijhoff, die de gedachte verwierp dat een gedicht aan buiten-poëtische, ethische normen moest voldoen. Volgens hem was poëzie autonoom en diende zij los van haar maatschappelijke context te worden beoordeeld. De daaruit voortvloeiende discussie ging als de vorm-of-ventdiscussie (ook wel het Prisma-debat) de literatuurgeschiedenis in.
Als tegenhanger van Nieuwe geluiden stelde D.A.M. Binnendijk in 1930 de bloemlezing Prisma samen, waarin juist autonomistische uitgangspunten leidend waren. De aanval op Coster culmineerde in E. du Perrons polemiek Uren met Dirk Coster (1933), waarin diens verhevenheid belachelijk werd gemaakt.
Drukken De eerste druk verscheen in 1924 (XLVIII + 191 pagina's). In 1932 volgde een vierde, herziene en bijgewerkte druk (XCVI + 296 pagina's). De bundel werd tot in 1970 herdrukt, toen de zesde druk verscheen.Nieuwe geluiden, 1924, Nederlandse Poëzie Encyclopedie. Geraadpleegd op 14 juni 2026.
Zie ook Bloemlezing Vorm-of-ventdiscussie
Referenties
Categorie:Nederlandstalige poëzie Categorie:Boek uit 1924