Miriam (Mila) Racine (Moskou, 14 september 1921 – Amstetten, 30 maart 1945) was een Russisch-Frans verzetsstrijder.
Racine kwam uit een Russisch joods gezin dat de Sovjet-Unie onder Stalin, waar antisemitisme de kop opstak, ontvluchtte en zich in 1926 in Parijs vestigde. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog vluchtte de familie naar het zuiden van Frankrijk. Als overtuigd zioniste begon ze andere joden te helpen. Ze smokkelde onder andere joodse families naar Italië op het moment dat ze daar nog niet vervolgd werden, en joodse kinderen vanuit de Savoie over de Zwitserse grens. Ze maakte deel uit van het netwerk onder leiding van Georges Loinger. Eind 1943 werd een van haar konvooien onderschept door de Duitse bezetters. Ze werd gearresteerd, maar haar joodse identiteit bleef onbekend voor de bezetter. Die hield haar gevangen en vervoerde haar uiteindelijk naar Ravensbrück, en later naar Mauthausen. Daar stierf ze op 20 maart 1945 in een geallieerd bombardement.
Racine bracht tal van joodse burgers en kinderen in veiligheid. Postuum werd ze geëerd met de Croix de Guerre en de Verzetsmedaille. Ze wordt onder andere herdacht met een kleuterschool in Parijs, een kinderopvang in Tel-Aviv en een park in Annemasse.
Zie ook Geschiedenis van de Joden in Frankrijk
Bron Philippe Collin (2025). Les Résistantes. Le rôle crucial des femmes face au nazisme. Parijs: Éditions Albin Michel, 2025.
Categorie:Frans verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog Categorie:Zionist