miniatuur|Arsenio Rodríguez en zijn conjunto Arsenio Rodríguez (geboren als Ignacio Arsenio Travieso Scull; Güira de Macurijes, Matanzas, 31 augustus 1911 – Los Angeles, 30 december 1970) was een Cubaans muzikant, componist en orkestleider. Als bespeler van de tres, een Cubaans snaarinstrument, en als leider van zijn eigen band (conjunto), was hij een van de belangrijkste vernieuwers van de populaire Cubaanse muziek in de 20e eeuw. Zijn vernieuwingen binnen de Cubaanse son waren van grote invloed op de ontwikkeling van de mambo en de latere salsa.
Biografie Leven en carrière Rodríguez werd geboren in de Cubaanse provincie Matanzas en groeide op in een Afro-Cubaanse familie. Als kind werd hij blind na een ongeluk met een paard of muildier. Hij legde zich vervolgens toe op muziek en werd vooral bekend als tres-speler. Vanwege zijn blindheid en muzikale talent kreeg hij de bijnaam El Ciego Maravilloso ("de wonderbaarlijke blinde").
In de jaren 1930 kreeg Rodríguez bekendheid als componist. Een van zijn vroege successen was "Bruca maniguá", dat in 1937 werd opgenomen door de populaire band Orquesta Casino de la Playa. Rond 1940 vormde hij zijn eigen conjunto, een Cubaans dansorkest.
Rodríguez veranderde de traditionele son door zijn orkest uit te breiden met onder meer piano, conga's en meerdere trompetten. Hierdoor ontstond een voller en krachtiger geluid. Vooral zijn ontwikkeling van de son montuno, een ritmische en sterk op improvisatie gerichte vorm van son, was invloedrijk.
Ook de Afrikaanse wortels van de Cubaanse muziek kregen in zijn werk een belangrijke plaats. Rodríguez verwerkte Afro-Cubaanse ritmes en culturele en religieuze verwijzingen in zijn composities. Deze achtergrond was een belangrijk onderdeel van zijn muzikale identiteit.
Verenigde Staten en invloed In de jaren 1950 vestigde Rodríguez zich in New York, waar een levendige Cubaanse en Puerto Ricaanse muziekscene bestond. Hoewel hij daar zelf geen groot commercieel succes behaalde, oefende hij veel invloed uit op andere Latijns-Amerikaanse musici.
Veel kenmerken van zijn muziek – de sterke percussie, pianopatronen, blaasinstrumenten en wisselwerking tussen voorzanger en koor (call-and-response) – werden later kenmerkend voor de salsa, die in de jaren zestig en zeventig vooral in New York tot ontwikkeling kwam. Rodríguez wordt daarom beschouwd als een belangrijke voorloper van dit genre.
Tot zijn bekendste composities behoren "Bruca maniguá", "Fuego en el 23", "Anabacoa" en "La vida es un sueño". Verschillende van zijn composities werden later opnieuw opgenomen door andere Latijns-Amerikaanse artiesten.
Rodríguez overleed in 1970 in Los Angeles op 59-jarige leeftijd aan een longontsteking. Zijn invloed bleef na zijn dood voortbestaan en hij geldt tegenwoordig als een sleutelfiguur in de ontwikkeling van de moderne Afro-Cubaanse dansmuziek.
Categorie:Cubaans musicus Categorie:Cubaans componist