Kristoffer Nilsen Svartbækken Grindalen (Elverum, 9 september 1804 - Løten, 25 februari 1876) was een Noorse misdadiger die bekendstaat als de laatste persoon die in Noorwegen in vredestijd werd geëxecuteerd. Hij werd ter dood veroordeeld voor de roofmoord op de 19-jarige Even Nilsen Dæhlin in 1875 en een jaar later publiekelijk onthoofd.
Achtergrond en criminele loopbaan Svartbækken werd geboren op de boerderij Grindalen in Elverum, als zoon van Nils Olsen en Berte Ingvaldsdatter. Hij groeide op in bescheiden omstandigheden en ontwikkelde zich al vroeg tot een veelpleger. In totaal bracht hij 41 van de 46 volwassen jaren van zijn leven in gevangenissen en strafinstellingen door. Hij werd meerdere malen veroordeeld voor diefstal, waaronder postroof, en kreeg tweemaal levenslange dwangarbeid opgelegd, waarvoor hij later gratie ontving.
Na zijn vrijlating uit het tuchthuis in Trondheim in oktober 1874 probeerde hij in zijn onderhoud te voorzien als rondreizende marskramer in de streek rond Elverum. Hij stond bekend om zijn opvliegende karakter en werd door velen gevreesd, al herinnerden sommige dorpskinderen zich ook dat hij hun snoep verkocht. In de volksmond deden al geruchten de ronde dat hij bij eerdere moorden betrokken zou zijn geweest.
De moord op Even Nilsen Dæhlin Tijdens de jaarlijkse Grundset-markt in 1875 ontmoette Svartbækken de jonge boer Even Nilsen Dæhlin, die op weg was naar huis na graanverkoop. Nadat Dæhlin hem eten had aangeboden en een lift had gegeven, besloot Svartbækken hem te beroven. In de nacht viel hij zijn slachtoffer aan met een bijl en bracht hem dodelijke hoofdwonden toe. Het lichaam werd in het bos nabij Ekrumstormyra in Løten verborgen.
Het misdrijf werd snel ontdekt. Bloedsporen, getuigenverklaringen en belastend bewijsmateriaal, waaronder bebloede kleding en gestolen bezittingen, leidden tot Svartbækkens arrestatie. Tijdens het proces ontkende hij aanvankelijk schuld, maar kort voor de executie legde hij een bekentenis af.
Proces en executie Op 20 november 1875 bevestigde het Hooggerechtshof unaniem de doodstraf. Verzwarende omstandigheden waren de koelbloedigheid van de daad, het roofmotief en zijn lange strafblad. Op 25 februari 1876 werd Svartbækken op de plaats van het misdrijf bij Ekrumstormyra publiekelijk onthoofd met een bijl. Ongeveer 2.500 à 3.000 toeschouwers waren aanwezig. De executie geldt als de laatste openbare en civiele terechtstelling in Noorwegen.
Categorie:Noors crimineel