Alain de Villegas de Saint-Pierre Jette (1918-2012) was een Belgisch ingenieur en ondernemer uit de adellijke familie De Villegas. Na zijn ingenieursopleiding aan de Katholieke Universiteit Leuven was hij vanaf de jaren 1960 betrokken bij een familiebedrijf en bij technische projecten rond waterdetectie, ontzilting en later petroleumprospectie. Daarnaast maakte hij deel uit van Brusselse pro-Europese en anticommunistische netwerken. Buiten België kreeg hij vooral bekendheid door zijn samenwerking met de Italiaanse technicus Aldo Bonassoli, die uitmondde in de Affaire van de snuffelvliegtuigen.

Opleiding en ondernemerschap De Villegas werd op 20 augustus 1918 in Bretagne geboren in een oude Belgische adellijke familie met Spaanse wortels. De familie verhuisde later naar België en resideerde in Kasteel de Rivieren in Ganshoren. In 1941 behaalde hij aan de Katholieke Universiteit Leuven een ingenieursdiploma. Historica Klaartje Schrijvers merkt op dat hij het beroep van ingenieur niet officieel uitoefende.

Vanaf het begin van de jaren 1960 stond De Villegas samen met drie broers gedurende enkele jaren aan het hoofd van het Brusselse familiebedrijf Extrolane.

Technische projecten Rond 1963 ontmoette De Villegas in het Italiaanse Lurano Aldo Bonassoli. Hij bracht Bonassoli vervolgens naar het laboratorium dat hij in Kasteel de Rivieren had ingericht. Hun vroege projecten betroffen onder meer het opsporen van ondergrondse waterreserves en ontzilting. In 1965 bracht De Villegas Bonassoli in contact met Belgische investeerders die op Ibiza met een tekort aan drinkwater werden geconfronteerd. Via de vennootschappen La Grolla en La Scientic werden proeven met een methode voor ontzilting gefinancierd. Volgens Schrijvers leverden die experimenten geen bruikbaar resultaat op. Ook Le Monde beschreef dat De Villegas zich vóór zijn petroleumprojecten met een methode voor ontzilting van zeewater had beziggehouden.

Europese en anticommunistische netwerken In de jaren 1970 was De Villegas lid van de Académie européenne de sciences politiques (AESP), een Brusselse vereniging die door Le Monde werd omschreven als pro-Europees en uitgesproken anticommunistisch. Hij kwam tevens voor in het directoire van het bulletin Europe Information, dat gezamenlijk door verschillende paneuropese bewegingen werd uitgegeven. Via een jaarlijks door deze kringen georganiseerd dîner Charlemagne leerde hij de Franse advocaat Jean Violet kennen.

Historica Catherine Lanneau situeert De Villegas in het bredere milieu rond Florimond Damman, Jean Violet en de Belgische europeïstische en anticommunistische netwerken van die periode. Uit de geraadpleegde bronnen volgt echter niet dat de gelden van Elf-ERAP naar deze politieke netwerken vloeiden; Le Monde waarschuwde destijds expliciet tegen een dergelijke gevolgtrekking.

Affaire van de snuffelvliegtuigen

Via Violet en andere tussenpersonen kwamen De Villegas en Bonassoli in contact met het Franse staatsoliebedrijf Elf-ERAP. Op 28 mei 1976 sloten zij een overeenkomst met Elf voor het testen en verder ontwikkelen van apparatuur die volgens hen de samenstelling van de bodem en de aanwezigheid van olie- en gasvoorraden vanuit de lucht kon detecteren. Na mislukte proeven beëindigde Elf de samenwerking in juli 1979. Wetenschapshistoricus Alexandre Moatti behandelde de technische claims later als een voorbeeld van alterscience, waarbij alternatieve natuurkundige verklaringen tegenover de gevestigde wetenschap werden geplaatst. De zaak werd in 1983 publiek bekend en groeide uit tot een politiek-financieel schandaal in Frankrijk.

Latere jaren Schrijvers vermeldt dat De Villegas in 1984 in New York verbleef, waar hij een kleine meubelfabriek bezat. Vanuit Brussel ontving hij volgens haar een bescheiden pensioen van de vereffenaars van zijn vroegere activiteiten.

Literatuur

Zie ook De Villegas

Externe link Alain de Villegas de Saint-Pierre Jette (genealogie) Comte Alain de Villegas de Saint-Pierre Jette (genealogie)

Categorie:Belgisch ingenieur Categorie:Belgisch ondernemer Categorie:Belgische adel